На ростанях Любовi - 4 -

Каханая! адкуль прыйшла? сышла?
Якіх краёў ты прыйшла каханнем,
Адвечным шчасцем, вечным дакараннем...
Куфар сонца таемны зберагла!..
       Калі любові праўнае цвіце,
       Мабыць, я кранаў яе ў садзе;
       Яна хадзіла водарам па хаце,
       На канюшыне міхцела ў расе. -
Каханая! сэрца сэрцам сніў.
Цябе сніў сэрцам падуладна...
Жыццю надыдзе час памкнуцца ўладна
Мінуўшчыну ўзвіць, сучаснасць ніў!..
       Як хор, цэльныя пачуцці,
       Талакой гармонію нясуць.
       Яны, сэрцы, готыкай - плывуць,
       Гояць сэрца прачулыя пачуцці;
Дзе была ў мораку вякоў!..
Сярод лістот лямп лістапада,
Гор вяснова-летніх зорападаў,
На час Купалле купальскіх вянкоў.
       Суквеццю сэрц не даць адказу.
       На запыт сэрца - дзіва - маўчыць.
       Мае пытанні. Музыка гучыць.
       Сэнс унік, клічнік не да сказу...


Рецензии