На ростанях Любовi - 4 -

Каханая! адкуль прыйшла, сышла?!
Якіх краёў ты прыйшла каханнем
Адвечным, шчасцем вечным, дакараннем,
Куфар мой сонцам зберагла!..
       Калі любові праўнае цвіце,
       Мабыць, я кранаў яе ў садзе,
       Яна вадзіла водары па хаце,
       На канюшыне спявала ў расе. -
Каханая! сэрцам сэрца сніў.
Цябе прысніў сэрцам падуладна...
Жыццю надыдзе час памкнуцца ўладна
Мінуўшчыну ўзвіць; сучаснасць ніў,
       Як хор, дзе цэльныя пачуцці
       Талакой гармонію нясуць.
       Яны на сэрцы готыкай плывуць,
       Гояць сэрца чулыя пачуцці,
Дзе мы былі ў мораку вякоў!..
Сярод лістотных лямп лістапада,
Гор, вяснова-летніх зорападаў,
На тры Купалля купальскіх вянкоў
       Суквецце сэрц не дасць адказу.
       На запыт сэрца - дзіва маўчыць.
       Мае пытанні. Музыка гучыць.
       Сэнс растае, клічнік не да сказу...


Рецензии