Мой свет любові хісткі? - засмелы!
Мой свет любові драбнеў, - небасхiл
Таму я чуў, залевы спелых сіл,
Адтуль душою стаў я белым
І там, між небам, зямлёю,
Занітавалі знічкі прамянёў
На квет тваіх мадонніцкіх агнёў...
Развітаўся - найперш тады - з зямлёю.
І палюбіў? Што? Паэта Музу?
Ці пекны вобраз, венчаны душой?
Не, не... была адметнасцю жывой,
Прадчуваў, жывы, ж ы в ы я вусны...
Ты прыйшла адна на ўсю прастору,
На ўзвей, гік, капяжы. З іржы
На гэты свет, дзе шыр - дажджы,
Дзе, зледзянеўшы, асядаюць горы,
Каб спакваля падыхаць вясной...
А ты прыйшла, прыйшла сюды за мной
У харастве маленькага дзіцяці!
Увайшла - біблейскай чуйнай маці
І не скарала кідка маной...
Узлюбіў, і ўзлюбіў - душой
Даўні Квет, гук, абліччам новым.
Не ўтрымаў спархнелай пабудовы...
На ростанях Любовi - 2 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122091207485
Свидетельство о публикации №122091207485
Рецензии