На ростанях Любовi - 1 -

Далёкіх зорак несмяротных, бліскучых
Шпурляе студзень водбліскі вясны, -
Прыходзяць стуль да мяне сны,
Якім мяжа прыцемак пякучы...
Далёкіх зорак зазімкавых сцюдзёных
Сыходзяць думкай сведкі даўніны,
Таму прадбачу ўзоры навіны, -
Прыходзяць думкі, бы гартаю дзённік
       Сінечы роднай, адвечнай; сіняя стужка!..
       І мы адны з табою, мы - адны...
       Кранаем ціха золата струны
       Сярод зімова-летніх завірушак.
Далёкіх зорак "азнаная доля".
Якую ўладай цяжка загадаць.
У жыцці надарыцца спазнаць.
Ёсць ураджай віхур: на полі!..
       Далёкіх зорак мроівы аб свеце.
       Што будзе мне, сонцу, табе.
       Дзе не пачуем песень - журбе.
       На нашай, шчасцем вытканай планеце!


Рецензии