Далёкіх зорак несмяротных, бліскучых
Шпурляе студзень водбліскі вясны, -
Прыходзяць стуль да мяне сны,
Якім мяжа прыцемак пякучы...
Далёкіх зорак зімкавых сцюдзёных
Сыходзяць думкай сведкі даўніны,
Таму прадбачу ўзоры навіны, -
Прыходзяць думкі, бы гартаю дзённік
Сінечы роднай: адвечна сіняя стужка!..
І мы адны з табою, мы - адны
Кранаем ціха золата струны
Сярод зімова-летніх завірушак
Далёкіх зор, - "азнаная доля".
Якую ўладай цяжка загадаць,
У жыцці надарыцца спазнаць:
Ёсць ураджай віхур на полі
Далёкіх зорак; мроівы аб свеце,
Што будзе мне, сонцу, табе.
Дзе не пачуем песень - журбе,
На нашай, шчасцем вытканай планеце!
На ростанях Любовi - 1 -
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122091107078
Свидетельство о публикации №122091107078
Рецензии