Б. Пастернак. Не як людзi, не кожную нядзелю

Не як людзі, не кожную нядзелю,
Не заўсёды, стагоддзем разы два
Я маліў Цябе: выразнасці той беллю
Словы ўтвары для хараства.

І Табе невыноснае засілле
Сумессю вяртанні, парог няволь.
Як Ты хочаш, каб весяліў па сіле,
З чым мог есці Ты зямную соль?



(1890~1960)


Рецензии