Возера

Разліваецца люстра ў полі.
Вокам сіні глядзіць уначы...
Ля яго сядзяць крумкачы.
Лён абступіць на прыволлі.

Кветкі льна сіні волі!
Наліліся вадой уначы!..
Каласы сіні ў полі.
На спачын ляцяць крумкачы.

І хвалюецца сіняе поле.
Хвалі зор - дазор у начы...
І сядзяць, сядзяць крумкачы.
У дрымотах - помнікі волі!


Рецензии