Разліваецца люстра ў полі,
Вокам сіні глядзіць уначы...
Ля яго - сядзяць крумкачы,
Лён абступіць; і, на прыволлі,
Кветкі льна - квет сіні - волі!
Наліліся вадой уначы!..
Каласы сінія ў полі.
На спачын ляцяць крумкачы.
І хвалюецца сіняе поле:
Хвалі зор? дазор у начы?..
І сядзяць, сядзяць крумкачы
У дрымотах, - помнікі волі.
Возера
© Copyright: Виктор Шатило, 2022
Свидетельство о публикации №122080803758
Свидетельство о публикации №122080803758
Рецензии