Омур

Гулдосо деп гулдорду кыздар куткон,
Узуп келер кундордун чанын суртом.
Тутанасы; бул жашоонун шамалынан,
Жаштык жалын тап берип тынбай куйгон.

Сугатсыз сезимдер жолго тартып,
Соодагер дуйнодон болот артык.
Ишенбейт коздор корунбоско,
Ааламга журокту турган жаркып.

Пенденин унутуп санааларын,
Жаралбас ойлор болуп агым.
Жашынбасан бироонун жамалына,
Кузгудой омур бою каранарым.


Рецензии