Курым... Лi нi i дажджы у смелых снах
На пагорку крохкiя кругi,
Дзе мантажнаю кіпелі пенай
Снежаньскія сытыя снягі.
Чабарок нясмела набiрае сiлу..
Мiла…
Маладога сена першабытны пах..
Ах…
Сонца палiць,як курэц заўзяты.
Сонца –мур,а промнi- краты
I пясок гарачы на зубах-
Жах…
Кавы чорнай колер скуры..
Курым...
Лiўнi i дажджы у смелых снах.
Рэчак зноў лысеюць берагi
І надзеi крохкiя кругi
Трушчыць сонца промняў ботам.
Духацень, жарэнь, спякота…
Летнi час -бясконцая работа)
Свидетельство о публикации №122061704900