На ускраi мы усходняй атлянтыды..
Бывай. Вось так ня сорамна загiнуць.
Мы былi там на самым версе i адзiны.
Цяпер вада, дай божа, змые льдзiны,
I можа тое, што застанецца астаннiм
Верш гукам у пустотах, пра каханне.
Надзеi след на выпадковае спатканне,
сустрэнемся за гранню i
Бывай.
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.