Працяг зборн к верша прозы продолжение сборник сти
ВЕРШАЎ І ПРОЗЫ
«Мінулае ХХ стагоддзе»
(1983 – 1999 г. г.)
Мiнск – 2021 г.
Павел В. Ладохо
СБОРНИК
СТИХОВ И ПРОЗЫ
«Ушедший ХХ век»
(1983 – 1999 г. г.)
Минск – 2021 г.
1997 год
0. (199). Я хачу... (Песня) Пачатак: 01 студзеня 1997 года. Час: 17 гадзін 39 хвілін.
1. (200). Тэлеграмы... (Песня) Пачатак: 03 студзеня 1997 года. Час: 03 гадзіны 03 хвіліны.
2. (201). Цешча... Пачатак: 03 студзеня 1997 года. Час: 09 гадзін. 27 хвілін.
3. (202). Аб дзяўчына! Пачатак: 17 сакавіка 1997 гады. Час: 03 гадзіны 33 хвіліны.
4. (203). Літаркі. (Казка) Час: 07 гадзін. 27 хвілін. Пачатак: 27 сакавіка 1997 года.
5. (204). Казачнае апавяданне/Шпак і зязюля/(Казка) Час: 17 гадзін. 39 хвілін. Пачатак:27 сакавіка 1997 года.
6. (205). За акенцам… Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны 13 хвілін.
7. (206). Водар прыроды. Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны. 27 хвілін.
8. (207). Чароўныя вочы... Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны 30 хвілін.
9. (208). Сонца растае... Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 часа.57 хвілін.
10. (209). За ракой – беглай удалечыні, прасторнай... Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны. 59 хвілін.
11. (210). Ніл і панская сям'я. (Казка) Час: 09 гадзін. 27 хвіліны. Пачатак:29 сакавіка 1997 года.
12. (211). Мама. (Песня) Пачатак: 03 мая 1997 года. Час: 07 гадзін 09 хвілін.
13. (212). Цеплыня жанчыны – мамы... Пачатак: 09 мая 1997 года. Час: 09 гадзін 09 хвілін.
14. (213). Абраз. Пачатак: 17 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін 07 хвілін.
15. (214). Вершаваная рада… Пачатак: 17 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін. 27 хвілін.
16. (215). Эх, казак... (Песня) Пачатак: 23 мая 1997 года. Час: 13 гадзін 39 хвілін.
17. (216). Зварот да жанчын. Пачатак: 27 траўня 1997 гады. Час: 07 гадзін. 39 хвілін.
18. (217). Думкі матчыны... Пачатак: 29 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін. 39 хвілін.
19. (218). Мая Спадчына... Пачатак: 03 ліпеня 1997 года. Час: 09 гадзін. 37 хвілін.
20. (219). Песня пра Радзіму. Пачатак: 19 ліпеня 1997 гады. Час: 09 гадзін. 53 хвілін.
21. (220). Лепшы горад Зямлі... (Песня) Пачатак: 27 ліпеня 1997 года. Час: 09 гадзін 13 хвілін.
22. (221). Водар кахання... (Песня) Пачатак: 19 верасня 1997 года. Час: 17 гадзін 37 хвілін.
23. (222). Ты і Я… (Песня) Пачатак: 29 снежня 1997 года. Час: 19 гадзін 37 хвілін.
24. (223). У ноч на Каляды... (Песня) Пачатак: 30 снежня 1997 года. Час: 07 гадзін 39 хвілін.
25. (224). Святло мамы – залаты... Пачатак: 30 снежня 1997 года. Час: 17 гадзін 39 хвілін.
26. (225). Першае каханне… Пачатак: 30 снежня 1997 гады. Час: 21 гадзіну 17 хвілін.
27. (226). Пара белых птушак… Пачатак: 31 снежня 1997 года. Час: 07 гадзін 07 хвілін.
28. (227). У гэтыя ночы... (Песня) Пачатак: 31 снежня 1997 года. Час: 07 гадзін 39 хвілін.
29. (228). Свечка. (Песня) Пачатак: 31 снежня 1997 года. Час: 17 гадзін 33 хвіліны.
1997 год
0. (199). Я хочу… (Песня) Начало: 01 января 1997 года. Время: 17 часов 39 минут.
1. (200). Телеграммы… (Песня) Начало: 03 января 1997 года. Время: 03 часа 03 минуты.
2. (201). Тёща… Начало: 03 января 1997 года. Время: 09 часов. 27 минут.
3. (202). О девушка! Начало: 17 марта 1997 года. Время: 03 часа 33 минуты.
4. (203). Буквочки. (Сказка) 07 часов. 27 минут. 27 марта 1997 года.
5. (204). Сказочный рассказ /Скворец и кукушка/(Сказка) 17 часов. 39 минут. 27 марта 1997 года.
6. (205). За окошком… Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа 13 минут.
7. (206). Аромат природы. Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа. 27 минут.
8. (207). Очаровательные очи… Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа 30 минут.
9. (208). Солнце тает… Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа.57 минут.
10. (209). За рекой – бегущей вдали, просторной… Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа. 59 минут.
11. (210). Нил и господская семья. (Сказка) 09 часов. 27 минуты. 29 марта 1997 года.
12. (211). Мама. (Песня) Начало: 03 мая 1997 года. Время: 07 часов 09 минут.
13. (212). Теплота женщины – мамы… Начало: 09 мая 1997 года. Время: 09 часов 09 минут.
14. (213). Икона. Начало: 17 мая 1997 года. Время: 19 часов 07 минут.
15. (214). Стихотворный совет… Начало: 17 мая 1997 года. Время: 19 часов. 27 минут.
16. (215). Эх, казак… (Песня) Начало: 23 мая 1997 года. Время: 13 часов 39 минут.
17. (216). Обращение к женщинам. Начало: 27 мая 1997 года. Время: 07 часов. 39 минут.
18. (217). Мысли материнские... Начало: 29 мая 1997 года. Время: 19 часов. 39 минут.
19. (218). Моё Наследие… Начало: 03 июля 1997 года. Время: 09 часов. 37 минут.
20. (219). Песня о Родине. Начало: 19 июля 1997 года. Время: 09 часов. 53 минут.
21. (220). Лучший город Земли… (Песня) Начало: 27 июля 1997 года. Время: 09 часов 13 минут.
22. (221). Аромат любви… (Песня) Начало: 19 сентября 1997 года. Время: 17 часов 37 минут.
23. (222). Ты и Я… (Песня) Начало: 29 декабря 1997 года. Время: 19 часов 37 минут.
24. (223). В ночь на Рождество… (Песня) Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 07 часов 39 минут.
25. (224). Свет мамы – золотой… Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 17 часов 39 минут.
26. (225). Первая любовь… Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 21 час 17 минут.
27. (226). Пара белых птиц… Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 07 часов 07 минут.
28. (227). В эти ночи… (Песня) Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 07 часов 39 минут.
29. (228). Свеча. (Песня) Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 17 часов 33 минуты.
199
******************
Я хачу… (Песня)
******************
Я хачу з табою разам
Атрымліваць асалоду, атрымліваць асалоду.
Я хачу цябе лашчыць,
Абдымаць і цалаваць –
Я хачу, хачу, хачу...
Я хачу з табой блукаць
Па палях, лясных сцяжынках.
Я хачу цябе кахаць у вусны цёплыя твае,
Я хачу цябе горача,
Я хачу, хачу, хачу...
Я хачу табой захапляцца,
Сонейка пяшчотнае маё.
Я хачу табой зачароўвацца,
Мілая, мілая душанька –
Я хачу, хачу, хачу...
Я хачу табою жыць,
Натхняцца і сябраваць.
Я хачу, каб было ў нас
Шмат, шмат дзятвы,
І пры гэтым усе мы жылі ў міры і згодзе.
Я хачу, каб у нашым шчасце
Былі ласка, дабро і радасць.
Я хачу, каб усе людзі жылі ў згодзе,
Паважалі і разумелі,
дапамагалі ў цяжкія хвіліны
на нашай планеце Зямля,
Я хачу, хачу, хачу…
Пачатак: 01 студзеня 1997 гады. Час: 17 гадзін 39 хвілін.
199
******************
Я хочу… (Песня)
******************
Я хочу с тобою вместе
Наслаждаться, наслаждаться.
Я хочу тебя ласкать,
Обнимать и целовать –
Я хочу, хочу, хочу…
Я хочу с тобой бродить
По полям, лесным тропинкам.
Я хочу тебя любить в губы тёплые твои,
Я хочу тебя страстно,
Я хочу, хочу, хочу…
Я хочу тобой восхищаться,
Солнышко нежное моё.
Я хочу тобой очаровываться,
Милая, милая душенька –
Я хочу, хочу, хочу…
Я хочу тобою жить,
Вдохновляться и дружить.
Я хочу, чтоб было у нас
Много, много детворы,
И при этом все мы жили в мире и согласии.
Я хочу, чтоб в нашем счастье
Были благодать, добро и радость.
Я хочу, чтоб все люди жили в согласии,
Уважали и понимали,
помогали в трудные минуты
на нашей планете Земля,
Я хочу, хочу, хочу…..
Начало: 01 января 1997 года. Время: 17 часов 39 минут.
200
*************************
Тэлеграмы... (Песня)
*************************
Пішам тэлеграмы мы сваім каханым.
Гэтыя тэлеграмы шлем здалёку
Мілым і прыгожым дзяўчатам і жанчынам,
Гэтыя тэлеграмы ад юнакоў і мужчын...
Чакайце, любые дзяўчаты – прыгажуні,
Гэтыя тэлеграмы ад юнакоў маладых.
Чакайце, дарагія жанчыны – каханыя,
Ад сваіх умілаваных – дарагіх мужчын –
Гэтыя тэлеграмы, што мы пішам Вам…
У гэтых тэлеграмах пішам мы аб галоўнам,
Што з надзеяй чакаем Вас, мілыя, адзіныя,
Дзяўчыны і жанчыны, Багіні Вы зямныя,
Будзем захапляцца – чакаць закаханым сэрцам…
Пачатак: 03 студзеня 1997 гады. Час: 03 гадзіны 03 хвіліны.
200
*************************
Телеграммы… (Песня)
*************************
Пишем телеграммы мы своим любимым.
Эти телеграммы шлем издалека
Милым и красивым девушкам и женщинам,
Эти телеграммы от юношей и мужчин…
Ждите, дорогие девушки – красотки,
Эти телеграммы от юношей молодых.
Ждите, дорогие женщины – любимые,
От своих возлюбленных – дорогих мужчин –
Эти телеграммы, что мы пишем Вам…
В этих телеграммах пишем мы о главном,
Что с надеждой ждем Вас, милые, единственные,
Девушки и женщины, Богини Вы земные,
Будем восхищаться – ждать влюбленным сердцем…
Начало: 03 января 1997 года. Время: 03 часа 03 минуты.
201
@@@@@@@@@@@
Цешча…
@@@@@@@@@@@
Пачатак: 03 студзеня 1997 гады. Час: 09 гадзін. 27 хвілін.
Цеплынёй Вы сваёй абдымаеце мяне,
Цеплынёй пріголубіце і прылашчыце.
Добрым сэрцам і поглядам мілым
Паклічце да сябе – адзінага і любага зяця…
Шмат слоў і парад карысных даяце
Кожную хвіліну і кожную гадзіну
Дарагім сваім маладым дзецям,
Дабрадзейніца – мілая, каханая,
Любая, прыгожая цешча мая...
Вы душу і сэрца сваё адкрываеце
У нялёгкія для маладых часоў.
І заўсёды Вы жадаеце родным скарбам
Дабрыні і каханні, здароўі і шчасці на доўгія гады.
І калі з'яўляюцца ў Вас унукі,
Зноў Вашы наказы выдатныя патрэбныя,
З падтрымкай і парадай жыццёвым мудрым…
Цеплынёй Вы сваёй прыгалубіце і сагрэеце пяшчотай нас,
Нас – гэта значыць дачку і зяця, а таксама народжаную двойню ці тройню.
І, як у ранейшыя часы,
Вы заўсёды нам пажадаеце разам са свякрухай
Моцнай сям'і і здароўя ўсім –
пачынаючы ад Вас і канчаючы будучай Спадчынай,
Свету ў Вашу хату – прасторную і ўтульную,
дзе вее цеплынёй і дабрынёй,
І няхай Вас усіх, як і нас,
беражэ і захоўвае Бог…
Але і мы – дзеці – не забыліся і пра Вас, бацькоў, якія нарадзілі нас,
Як Вы нас спавівалі, няньчылі, выгадавалі,
А зараз вось дапамагаеце нам і нашай маладой сям'і…
І жадаем Вам, любым, сардэчным, клапатлівым, родным,
Пажадаць усяго таго, што Вы нам пажадалі,
А самае галоўнае – будзьце побач з намі і нашай сям'ёй доўгія гады.
201
@@@@@@@@@@
Тёща…
@@@@@@@@@@
Начало: 03 января 1997 года. Время: 09 часов. 27 минут.
Теплотой Вы своей обнимаете меня,
Теплотой приголубите и приласкаете.
Добрым сердцем и взглядом милым
Позовёте к себе – единственного и дорогого зятя…
Много слов и советов полезных даёте
Каждую минуту и каждый час
Дорогим своим молодым детям,
Добродетельница – милая, любимая,
Дорогая, красивая тёща моя…
Вы открываете душу и сердце своё
В нелёгкие для молодых времен.
И всегда Вы желаете родным сокровищам
Доброты и любви, здоровья и счастья на долгие годы.
И когда появляются у Вас внуки,
Снова Ваши нужные прекрасные наказы,
С поддержкой и советом жизненным мудрым…
Теплотой Вы своей приголубите и согреете нежно нас,
Нас – это значит дочь и зятя, а также рождённую двойню или тройню.
И, как в прежние времена,
Вы всегда нам пожелаете вместе со свекровью
Крепкой семьи и здоровья всем –
начиная от Вас и кончая будущим Наследием,
Мира в Ваш дом – просторный и уютный,
где веет теплотой и добром,
И пускай Вас всех, как и нас,
бережёт и хранит Бог…
Но и мы – дети – не забыли и о Вас, родителях, родивших нас,
Как Вы нас пеленали, нянчили, взрастили,
А теперь вот помогаете нам и нашей молодой семье…
И хотим Вам, дорогим, сердечным, заботливым, родным,
Пожелать всего того, что Вы нам пожелали,
А самое главное – будьте рядом с нами и нашей семьёй долгие годы.
202
************************
О дзяўчына!
************************
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына!
Як Вы мілыа, як Вы прыгожа і цудоўна.
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына,
З блакітнымі ці зялёнымі, а можа,
і шэрымі, карымі, чорнымі вачыма,
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына…
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына!
Вы, птушкі і галубы, – скарбы.
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына,
Захоўваюць Вас і берагуць у сваіх сэрцах
Хлопцы і мужчыны.
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчына,
Як добра нам з Вамі і цудоўна…
О дзяўчына, о дзяўчыны, о дзяўчыны,
Вы – натхненне, надзея і любоў.
О дзяўчыны, о дзяўчыны, о дзяўчыны,
Як цудоўна і вар'яцка з Вамі!
О дзяўчыны, о дзяўчыны, о дзяўчыны…
О дзяўчына, о дзяўчыны, о дзяўчыны,
Мы Вас клічам кветачкамі, сняжынкамі.
О дзяўчына, о дзяўчына, о дзяўчыны,
Вы цеплынёй сваёй лашчыце і грэеце
Хлопцаў, юнакоў і мужчын – каханых,
А ў будучыні Вы станеце адзіным цэлым –
О дзяўчына, о дзяўчыны, о дзяўчыны…
О дзяўчыны, о дзяўчыны, о дзяўчыны,
Вы – наша шчасце і надзея ў жыцці.
О дзяўчына, о дзяўчыны, о дзяўчыны,
Хоць і сталі Вы жанчынамі і мамамі, бабулямі,
Але для сэрцаў мужчынскіх Вы заўсёды застанецеся дзяўчатамі…
Пачатак: 17 сакавіка 1997 гады. Час: 03 гадзіны 33 хвіліны.
202
************************
О девушка!
************************
О девушка, о девушка, о девушка!
Как Вы мила, как Вы красива и прелестна.
О девушка, о девушка, о девушка,
С голубыми иль зелёными, а может,
и серыми, карими, чёрными глазами,
О девушка, о девушка, о девушка…
О девушка, о девушка, о девушка!
Вы, птички и голубушки, – сокровища.
О девушка, о девушка, о девушка,
Хранят Вас и берегут в сердцах своих
Парни и мужчины.
О девушки, о девушки, о девушки,
Как хорошо нам с Вами и чудесно…
О девушка, о девушки, о девушки,
Вы – вдохновение, надежда и любовь.
О девушки, о девушки, о девушки,
Как превосходно и безумно с Вами!
О девушки, о девушки, о девушки…
О девушка, о девушки, о девушки,
Мы Вас зовём цветочками, снежинками.
О девушка, о девушка, о девушки,
Вы теплотой своей ласкаете и греете
Парней, юношей и мужчин – любимых,
А в будущем Вы станете единым целым –
О девушка, о девушки, о девушки…
О девушки, о девушки, о девушки,
Вы – счастье наше и надежда в жизни.
О девушка, о девушки, о девушки,
Хоть и стали Вы женщинами и мамами, бабушками,
Но для сердец мужских Вы всегда останетесь девушками…
Начало: 17 марта 1997 года. Время: 03 часа 33 минуты.
203
Літаркі. (Казка)
07 гадзін. 27 хвілін. 27 сакавіка 1997 года.
Любые мае маленькія сябры, распавяду я Вам невялікую казку пра дзве літарачкі, пра тое, як у адным з дзіцячых сшыткаў адбыліся з імі прыгоды.
Неяк сустрэліся дзве літары з алфавіту.
Літара “А” і літара “Я” спыніліся і глядзяць адзін на аднаго.
Адна ў другой пытаецца:
– Ты хто? – Як хто? – Я – літара “Я”, а ты хто? – А я – літара “А”.
– Цікава! А чаму я цябе ніколі не бачыла побач з сабой? – пытаецца літара “Я”.
– Ну, я і сама не ведаю, чаму, – адказвае літара “А”.
І раптам, адкуль ні вазьміся, увязвае ў размову літара “П” з алфавіту, якая знаходзіцца заўсёды пасярэдзіне.
Літара “П” пытаецца:
– Што Вы тут, так шуміце і не даяце іншым лiтарам адпачываць!?
А літара “Я” кажа літары “П”:
– Вось ты нас памяркуй, хто з нас мае рацыю – я як літара “Я” ці літара “А”.
– А ў чым Вы не можаце разабрацца паміж сабой?
– А вось у чым! Чаму мы, дзве літары, ніколі не сустракаемся паміж сабой? Хаця і знаходзімся ў адным алфавіце, як і ўсе астатнія трыццаць тры літары.
– Вось бачыш, літара “Я”, ты ведаеш, колькі літар у алфавіце, проста Вы так далёкі адзін ад аднаго з літарай “А”. Калі Вы нават дзесьці і перасячэцеся паміж сабой, то проста Вы адзін аднаго не заўважыце, бо паміж Вамі варта хтосьці стаіць. І, калі ласка, спыніце весці бессэнсоўную спрэчку, усё роўна мы ўсе тут роўныя і як каму пашанцуе. Адны літары з іншымі ўвесь час пішуцца, гэта значыць сустракаюцца, а іншыя радзей, трэція наогул могуць знаходзіцца ў гэтым алфавіце і за ўсё жыццё не змогуць з паловай з нас сустрэцца. Паднялі шум з нічога. Супакойцеся! – сказала літара “П”.
І наступіла цішыня ў алфавіце.
Вось такое казачнае прыгода адбылося ў дзіцячым сшытку з – за таго, што маленькае дзіця вучыўся пісаць літары і пры іх напісанні ён літару “А” і літару “Я” злучыў паміж сабой, гэта значыць закругліў і паставіў літару “Я” наперадзе літары “А” ў сваім дзіцячым сшытку. І таму адбылася гэтая спрэчка паміж двума літарамі з алфавіту – першай алфавітнай літарай “А” і апошняй літарай – “Я”. + + + + +
Вось і казцы канец.
І памятайце, маленькія сябры мае, будучыя вучні – школ, гімназій і ліцэяў! Калі Вы будзеце ўважлівымі і працавітымі ў вучобе, Вы станеце высокаадукаванымі і пісьменнымі людзьмі на нашай планеце Зямля і ва ўсім Сусвеце!
203
Буквочки. (Сказка)
07 часов. 27 минут. 27 марта 1997 года.
Дорогие мои маленькие друзья, расскажу я Вам небольшую сказку про две буквочки, о том, какие приключения произошли с ними в одной из детских тетрадей.
Как – то встретились две буквы из алфавита.
Буква “А” и буква “Я” остановились и смотрят друг на друга.
Одна у другой спрашивает:
– Ты кто? – Как кто? – Я – буква “Я”, а ты кто? – А я – буква “А”.
– Интересно, а почему я тебя никогда не видела рядом с собой? – спрашивает буква “Я”.
– Ну, я и сама не знаю, почему, – отвечает буква “А”.
И вдруг, откуда ни возьмись, встревает в разговор буква “П” из алфавита, которая находится всегда посередине.
Буква “П” спрашивает:
– Что Вы здесь так шумите и не даете другим отдохнуть?
А буква “Я” говорит букве “П”:
– Вот ты нас рассуди, кто из нас прав – я как буква “Я” или буква “А”.
– А в чем Вы между собой не можете разобраться?
– А вот в чем! Почему мы, две буквы, никогда не встречаемся между собой. Хотя и находимся в одном алфавите, как и все остальные тридцать три буквы.
– Вот видишь, буква “Я”, ты знаешь, сколько букв в алфавите, просто Вы так далеки друг от друга с буквой “А”. Если Вы даже где – то и пересечетесь между собой, то просто Вы друг друга не заметите, так как между Вами постоянно кто – то стоит. И, пожалуйста, прекратите вести бессмысленный спор, всё равно мы все здесь равны и как кому повезет. Одни буквы с другими постоянно пишутся, то есть встречаются, а другие реже, третьи вообще могут находиться в этом алфавите и за всю жизнь не смогут с половиной из нас встретиться. Подняли шум из ничего. Успокойтесь! – сказала буква “П”.
И наступила тишина в алфавите.
Вот такое сказочное приключение произошло в детской тетрадке из – за того, что маленький ребёнок учился писать буквы и при их написании он букву “А” и букву “Я” соединил между собой, то есть закруглил и поставил букву “Я” впереди буквы “А” в своей детской тетрадке. И поэтому произошёл этот спор между двумя буквами из алфавита – первой алфавитной буквой “А” и последней буквой – “Я”. + + + + +
Вот и сказке конец.
И помните, маленькие друзья мои, будущие ученики – школ, гимназий и лицеев! Если Вы будете внимательными и трудолюбивыми в учебе, Вы станете высокообразованными и грамотными людьми на нашей планете Земля и во всей Вселенной!
204
Казачнае апавяданне/Шпак і зязюля/(Казка)
17 гадзін. 39 хвілін. 27 сакавіка 1997 года.
Калі ты, мой маленькі сябар, з бацькамі хадзіў у лес, ты, гэтак жа, як і твае бацькі, у лесе чуў песні, якія спявалі лясныя птушкі на дрэвах і лясных палянах.
Вось і я сёння ў ціхі цёплы вечар, перад сном, распавяду вам казку.
Было гэта некалькі дзён таму – ранняй вясною.
Вырашылі мы з сябрамі выехаць з шумнага горада на прыроду ў найбліжэйшы лес.
Усё вакол стала квітнець, на сонечных палянках і лугах з'явіліся першыя жоўтыя кветачкі.
А тым часам праз гэтыя лясы, лугі і паляны ляцелі птушкі, якія вырашылі тут асталявацца і выседжваць птушанят у цёплых краях нашай Зямлі выдатнай.
І вось мы з сябрамі ўбачылі, як івалга на дрэве пачала будаваць сабе гняздо, а побач недалёка на палянцы пасяліліся жаўрук і сініцы ў зарасніках, якія прыляцелі з шумнага горада. Ім стала сумна ў горадзе, там ім цяжка дыхаць. І ўслед за сініцамі прыляцелі і іншыя птушкі, якія вырашылі змяніць гарады на лясныя масівы і квітнеючыя паляны і лугі.
Шпакі размясціліся ў старых закінутых кімсьці дуплах, а дзятлы – санітары лесу вырашылі змайстраваць сабе і тым, хто не ўмее майстраваць, новыя дуплы для пражывання.
Калі ўсе птушкі ўладкавалі свае гнёзды і жыллё, адбылася гэтая казачная гісторыя са шпаком і зязюляй.
Жаўтаклювы шпак са свайго, ужо прыбранага, чыстага і добраўпарадкаванага, дупла стаў кагосьці выганяць.
А, аказваецца, ён выганяў плямістую зязюлю, якая вырашыла захапіць ужо абжытае жыллё, дзе ў сям'і шпакоў хутка павінны былі з'явіцца птушаняты.
Але зязюлі не трэба было гэта жыллё, яна проста вырашыла ў дупло падкласці некалькі сваіх яек, бо яна сама была гультаяватай і не магла выседжваць свае яйкі, вось і вырашыла падкінуць іх шпаку.
Але шпак быў недурны, ён выгнаў зязюлю і пры гэтым ёй сказаў:
– Забірай свае яйкі, а то ты іх больш не ўбачыш.
Зязюля спалохалася і забрала свае яйкі, і пры гэтым пра сябе падумала:
– Так, шпак апынуўся не з тых, каго можна было б падмануць, палячу – ка я шукаць іншае гняздо, куды можна падкінуць яйкі, а то хутка птушаняты мае вылупяцца.
І паляцела зязюля шукаць сабе тое гняздо, куды можна было падкінуць яйкі свае.
І калі адлятала падманшчыца – зязюля ад гнязда шпака, над узлескам кружыўся кулік, і ён бачыў, як шпак кагосьці выганяў са свайго гнязда.
Сеў кулік на адну з высокіх елак і пачаў назіраць, каго ж выганяў са свайго гнязда шпак, і раптам ён убачыў падманшчыцу – зязюлю.
– Так, – прамармытаў пра сябе кулік. – Ну пачакай! Я цябе правучу, як не даваць іншым жыць на нашай цудоўнай Зямлі.
І схаваўся пад галінамі елкі. Ляціць сабе пакрыўджаная зязюля па лесе, і раптам адкуль ні вазьміся ёй насустрач кулік.
Тая ледзь прытомнасць не страціла – спалохалася і ў куліка пытаецца:
– Чаго табе трэба?
А кулік ёй кажа:
– Ты што, непрыдатніца, вытвараеш, сама не хочаш выседжваць сваіх птушанят і іншым не даеш жыць!
У зязюлі і гаворка знікла, але пра сябе падумала:
– Адкуль кулік усё ведае, напэўна, шпак разбалбатаў. Ну, я яму пакажу.
І пакуль зязюля пра гэта думала, кулік на яе наляцеў і давай яе сваімі вострымі кіпцюрамі церабіць.
А ў той час унізе пад галінамі дрэў алені і казулі гулялі і ўбачылі, як кулік зязюлю правучвае, каб тая больш ніколі не шкодзіла ў лесе.
І ўсе лясныя звяры, якія назіралі за куліком і зязюляй, смяяліся з плямістай.
Вось якая гісторыя адбылася ў лясным масіве недалёка ад горада, мой маленькі сябар.
Нездарма сапраўдная мудрасць кажа:
«Беражы ўсё тое, што пасаджана,
І далучайцеся да тых часоў, пакуль ёсць сілы.
А потым усё тое, што ты выгадаваў,
Табе дапаможа і выбавіць у цяжкую хвіліну».
+ + + + +
А цяпер, мае маленькія сябры, пацалуйце маму і тату, і кладзіцеся спаць у цёплыя, утульныя ложкі, і няхай вам усім прысніцца выдатныя і добрыя казачныя сны.
Мірнага і спакойнага сну, дзеткі нашай Зямлі!
204
Сказочный рассказ /Скворец и кукушка/(Сказка)
17 часов. 39 минут. 27 марта 1997 года.
Когда ты, мой маленький друг, с родителями ходил в лес, ты, так же, как и твои родители, в лесу слышал песни, которые пели лесные птицы на деревьях и лесных полянах.
Вот и я сегодня в тихий тёплый вечер, перед сном, расскажу вам сказку.
Было это несколько дней назад – ранней весною.
Решили мы с друзьями выехать с шумного города на природу в ближайший лес.
Всё вокруг стало цвести, на солнечных полянках и лугах появились первые желтые цветочки.
А в это время через эти леса, луга и поляны летели птицы, которые решили здесь обосноваться и высиживать птенцов в тёплых краях нашей Земли прекрасной.
И вот мы с друзьями увидели, как иволга на дереве начала строить себе гнездо, а рядом недалеко на полянке поселились жаворонок и синицы в зарослях, которые прилетели из шумного города. Им стало скучно в городе, там им тяжело дышать. И вслед за синицами прилетели и другие птицы, которые решили сменить города на лесные массивы и цветущие поляны и луга.
Скворцы разместились в старых заброшенных кем – то дуплах, а дятлы – санитары леса решили смастерить себе и тем, кто не умеет мастерить, новые дупла для проживания.
Когда все птицы обустроили свои гнезда и жилище, произошла эта сказочная история со скворцом и кукушкой.
Желтоклювый скворец из своего, уже убранного, чистого и обустроенного, дупла стал кого – то выгонять.
А, оказывается, он выгонял пятнистую кукушку, которая решила захватить уже обжитое жильё, где у семьи скворцов скоро должны были появиться птенцы.
Но кукушке не надо было это жильё, она просто решила в дупло подложить несколько своих яиц, так как она сама была ленивой и не могла высиживать свои яйца, вот и решила подбросить их скворцу.
Но скворец был неглуп, он выгнал кукушку и при этом ей сказал:
– Забирай яйца свои, а то ты их больше не увидишь.
Кукушка испугалась и забрала свои яйца, и при этом про себя подумала:
– Да, скворец оказался не из тех, кого можно было бы обмануть, полечу – ка я искать другое гнездо, куда можно подкинуть яйца, а то скоро птенцы мои вылупятся.
И полетела кукушка искать себе то гнездо, куда можно было подбросить яйца свои.
И когда отлетала обманщица – кукушка от гнезда скворца, над опушкой леса кружился кулик, и он видел, как скворец кого – то выгонял из своего гнезда.
Сел кулик на одну из высоких елей и стал наблюдать, кого же выгонял из своего гнезда скворец, и вдруг он увидел обманщицу – кукушку.
– Да, – пробормотал про себя кулик. – Ну, погоди! Я тебя проучу, как не давать другим жить на нашей прекрасной Земле.
И спрятался под ветвями ели. Летит себе обиженная кукушка по лесу, и вдруг откуда ни возьмись ей навстречу кулик.
Та чуть в обморок не упала – испугалась и у кулика спрашивает:
– Чего тебе надо?
А кулик ей говорит:
–Ты что, негодница, вытворяешь, сама не хочешь высиживать своих птенцов и другим не даёшь жить!
У кукушки и речь пропала, но про себя подумала:
– Откуда кулик всё знает, наверняка, скворец разболтал. Ну, я ему покажу.
И пока кукушка об этом думала, кулик на неё налетел и давай её своими острыми когтями теребить.
А в то время внизу под ветвями деревьев олени и косули гуляли и увидели, как кулик кукушку проучивает, чтобы та больше никогда не вредничала в лесу.
И все лесные звери, которые наблюдали за куликом и кукушкой, смеялись над пятнистой.
Вот какая история произошла в лесном массиве недалеко от города, мой маленький друг.
Не зря истинная мудрость говорит:
«Береги всё то, что посажено,
И ухаживай до тех пор, пока есть силы.
А потом всё то, что ты вырастил,
Тебе поможет и выручит в трудную минуту».
+ + + + +
А теперь, мои маленькие друзья, поцелуйте маму и папу, и ложитесь спать в тёплые, уютные кроватки, и пусть вам всем приснятся прекрасные и добрые сказочные сны.
Мирного и спокойного сна, детки нашей Земли!
205
***************************
За акенцам…
***************************
За акенцам дзесьці ў гаі
Гарманіст гуляе.
З гарманістам побач песні напяваюць
Хлопцы з дзяўчатамі пад бярозкамі –
З сяміструннай гітараю.
Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны 13 хвілін.
205
***************************
За окошком…
***************************
За окошком где – то в роще
Гармонист играет.
С гармонистом рядом песни напевают
Парни с девчатами под берёзками –
С семиструнною гитарою.
Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа 13 минут.
206
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Водар прыроды.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны. 27 хвілін.
Водар лясоў, дуброў і гаяў,
Водар крыніц і рэк бурлівых.
Водар палёў каласістых і квітнеючых палян і лугоў,
Водар сажалак лясных і блакітных азёр, вабных
Ўдыхнуць з прыроднай прыгажосцю і свежым ветрыкам духмяным…
Водар садоў квітнеючых, пладовых і дзікарослых,
Водар кветак прыгожых.
Водар камянёў і гор,
Водар мораў і акіянаў, вабных
Атрымаць асалоду і выкупацца ў пяшчотнай
прыроднай чысціні Зямлі...
Водар прыроды дзікай з казачна багатымі нетрамі падземнымі,
Водар птушак пеўчых, звяроў і рыб.
Водар народжанага немаўля,
Дзяўчынкі ці хлопчыка – здаровага,
прыгожага, бадзёрага і радаснага.
Водар Дабра з Любоўю і Шчасця
з Пяшчотай і Ласкаю
Будзе веяць над планетай Зямля,
Калі будзе Мір і Свабода з цеплынёй
сонечнага святла шара зямнога...
206
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Аромат природы.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа. 27 минут.
Аромат лесов, дубрав и рощ,
Аромат родников и рек бурлящих.
Аромат полей колосистых и цветущих полян и лугов,
Аромат прудов лесных и голубых озёр, манящих
Вдохнуть с природной красотой и свежим ветерком ароматным…
Аромат садов цветущих, плодовых и дикорастущих,
Аромат цветов прекрасных.
Аромат камней и гор,
Аромат морей и океанов, манящих
Насладиться и искупаться в нежной природной чистоте Земли…
Аромат природы дикой со сказочно богатыми недрами подземными,
Аромат птиц певчих, зверей и рыб.
Аромат рождённого младенца,
Девочки иль мальчика – здорового, красивого, бодрого и радостного.
Аромат Добра с Любовью и Счастья с Нежностью и Ласкою
Будет веять над планетой Земля,
Если будет Мир и Свобода с теплотой солнечного света шара земного…
207
*************************************
Чароўныя вочы…
*************************************
Чароўныя вочы ўсё вабяць, вабяць да сябе
Сваёй прыгажосцю і шчырым позіркам.
Вочы блакітныя, вочы зялёныя,
вочы шэрыя, але ўсе яны – добрыя,
Вочы дзяўчынак і дзяўчан, жанчын,
вочы хлопчыкаў і юнакоў, мужчын –
Зачароўваюць і зачароўваюць вочы чароўныя,
Вочы зямныя, вочы шчаслівыя і боскія...
Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны 30 хвілін.
207
*************************************
Очаровательные очи…
*************************************
Очаровательные очи все манят, манят к себе
Своею красотой и искренним взглядом.
Очи голубые, очи зеленые, очи серые, но все они – добрые,
Очи девочек и девушек, женщин, очи мальчиков и юношей, мужчин –
Очаровывают и завораживают очи очаровательные,
Очи земные, очи счастливые и божественные…
Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа 30 минут.
208
@@@@@@@@@@@@@@@
Сонца растае...
@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 часа.57 хвілін.
Сонца растае ў паднябессі,
Як мора – чырвонае.
Салаўка заспяваў дзесьці на заходзе,
І ўзышоў месяц разам з мігатлівымі зорачкамі –
А люд зямны сустракае цеплыню вячэрнюю, начную.
208
@@@@@@@@@@@@@@@
Солнце тает…
@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа.57 минут.
Солнце тает в поднебесье,
Как море – красное.
Соловей запел где – то на закате,
И взошла луна вместе с мигающими звёздочками –
А народ земной встречает теплоту вечернюю, ночную.
209
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
За ракой – беглай удалечыні, прасторнай…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 27 сакавіка 1997 года. Час: 23 гадзіны. 59 хвілін.
За ракой, бягучай ўдалечыні, прасторнай,
Сонейка чырвонае растае, як пейзаж на карціне –
Над ўзлескамі ляснога масіву.
Хлопцы і дзяўчаты, жанчыны і мужчыны
Ўзяліся пад рукі і пайшлі гуляць
На вячэрням ціхам зарыве,
Дзе чырвонае сонейка ўдалечыні схавалася, і заспяваў салаўка.
209
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
За рекой – бегущей вдали, просторной…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 27 марта 1997 года. Время: 23 часа. 59 минут.
За рекой, бегущей вдали, просторной,
Солнышко красное тает, как пейзаж на картине –
Над опушками лесного массива.
Парни и девчата, женщины и мужчины
Под руки взялись и пошли гулять
На вечерней тихой заре,
Где красное солнышко вдали спряталось, и запел соловей.
210
09 гадзін. 27 хвіліны. 29 сакавіка 1997 года.
Неяк спадар вырашыў пасватаць сваю дачку.
Склікаў усю сваю прыслугу і кажа:
– Даручаю Вам усім знайсці маёй дачцэ жаніха, але каб ён быў з багатай і працавітай сям'і. Але самае галоўнае – быў адважным, моцным і вясёлым чалавекам! А цяпер ідзіце і раз'язджайцеся па краях і мястэчках, розных губерням і ваяводствам, і каб без жаніхоў не з'яўляліся.
Але спадар быў недурны і прыдумаў для жаніха тры выпрабаванні, і калі ён іх выканае, то стане мужам для яго дачкі.
Дачка ў спадара сапраўды была нябачанай прыгажосці, косы белыя доўгія, разумная не па гадах, вясёлая і працавітая, і самае галоўнае – добрая вельмі і вясёлая. Яна любіла складаць і задаваць загадкі і пры гэтым жартаваць. Яе так і далі мянушку – Мілачка.
І вось праз некалькі тыдняў да спадара прыехалі жаніхі.
У спадара склалася меркаванне, што ўсе жаніхі як адзін на падбор і ўсё са сваім пасагам. А ў той час, пакуль жаніхі ехалі сватацца да панскай дачкі, дачка спадара, шпацыруючы па сваіх угоддзях, убачыла юнака.
Ён купаўся аголеным у лагуне з вадаспадам, дзе вада была такой чыстай і празрыстай, што было відаць усё, што плавае пад ёй.
Юнака звалі Ніл, ён быў з суседняга падворка. Ён вырашыў пакупацца, бо на двары было горача.
Ніл убачыў выдатную прыгажуню і засаромеўся. Але Міла была дзяўчынай прыстойнай, яна адвярнулася і сказала:
– Выходзь з вады!
Ніл выйшаў з вады і папрасіў прабачэння ў прыгажуні, што без попыту вырашыў выкупацца ў лагуне.
І Міла яго прабачыла, яны разгаварыліся. Ніл спытаў у дзяўчыны, хто яна і як яе клічуць, адкуль яна і што тут адна робіць?
Дзяўчына адказала юнаку, што яе клічуць Міла, што яна тут жыве з бацькамі, і гэта яе гаспадарка, дзе ён зараз знаходзіцца.
– А цябе як клічуць, прыемны юнак, і адкуль ты тут? – спытала Міла.
– Мяне клічуць Ніл, я з суседняга падворка, мае бацькі сярэдняга дастатку, і мы жывем сціпла, але весела і дружна, у мяне ёсць яшчэ два маленькіх браціка і дзве сястрычкі.
– А ў цябе ёсць хто – небудзь, Мілка? – спытаў Ніл.
А Міла Нілу кажа:
– Акрамя бацькі, маці і прыслугі ў мяне нікога няма і ў сям'і я адна – адзіная.
А тым часам прыезджыя жаніхі перад спадаром, хто як мог, выхваляўся сваімі багаццем і каштоўнасцямі, а таксама розумам.
Спадар сядзібы загадаў прыслугу разьмясьціць усіх жаніхоў у пакоях і сказаў ім:
– Заўтра Вас чакае першае выпрабаванне, а якое яно будзе, Вы ўсё даведаецеся заўтра. А зараз па пакоях маёй сядзібы. Дабранач!
Міла распавяла Нілу аб тым, што ён не ведаў, пра тое, што яе высакародны бацька сабраўся яе выдаць замуж за таго жаніха, які здолее бліснуць сваёй мудрасцю і сілай, а таксама працавітасцю.
Ніл спытаў у Мілы:
– Міла, а я магу пакарыць цябе і бліснуць перад тваім бацькам ці ўсё будзе марна?
– Не ведаю, – адказала Міла. – Ты можаш паспрабаваць, калі я чымсьці змагу табе дапамагчы, то я дапамагу.
І Ніл папрасіў Міле аб адным ласцы, каб яна дапамагла з невялікім багаццем, бо ў яго ў сям'і не такое ўжо вялікае багацце.
Міла дала дабро і пайшла ў сваю сядзібу.
Назаўтра прыходзіць Ніл да гаспадара ў сядзібу і просіць у яго рукі і сэрцы дачкі.
А той яму кажа:
– Юнак! Вы апошні жаніх, які паспеў прыйсці, і калі Вы зможаце выйграць тры выпрабаванні, то я Вам аддам сваю дачушку – прыгажуню. А зараз я Вам усім распавяду і растлумачу, дарагія мае госці, усе тыя ўмовы і выпрабаванні, і калі Вы згодны з імі, то мы прыступім да іх. Калі хто – небудзь з Вас не можа пагадзіцца з гэтымі ўмовамі, то Вы не можаце прымаць удзел у выпрабаваннях. А калі хто згодзен, то ён павінен ісці да канца.
Некалькі жаніхоў не змаглі прыняць умовы, прапанаваныя спадаром, і пакінулі шэрагі жаніхоў дачкі спадара і сталі проста гледачамі.
І вось гаспадар назваў першае выпрабаваньне:
– Выпрабаванне першае, каму – то яно здасца лёгкім, а каму – то вельмі цяжкім. Той, хто з вас зможа прыйсці першым, той і пераможа. Бачыце, поле? Каб яно было да вечара ўскапана, а самае галоўнае – каб на ім не было пустазелля. Той, хто не зможа здужаць дадзенае выпрабаванне, будзе выправаджаны пугай і выгнаны.
А перад тым як пачалося выпрабаванне, спадар даў усім літарныя нумары.
Той, хто прыйшоў першым сватацца да дачкі спадара, атрымаў першыя літары, а Ніл атрымаў апошнюю літару, бо ён прыйшоў апошні.
Усіх жаніхоў аказалася сем.
І вось прайшло паўдня, усе жаніхі ўмела працавалі на раллі гаспадара, хтосьці з іх не паспяваў ісці за канямі. І вось ужо сонца пачало заходзіць за ўзлесак лесу.
І раптам Ніл прыходзіць першым, ён быў пад літарай «П», а ўслед за ім жаніх пад літарай «А», жаніх пад літарай «Д», жаніх пад літарай «К».
А тыя жаніхі, якія прыйшлі зусім позна, амаль да зарево, былі выгнаны панам бізунамі з сядзібы. А выбылі жаніхі пад літарамі «В», «І», «Л».
Спадар даў адпачыць усім пераможцам у выпрабаванні, накарміў, і спаць паклаў. Вось так скончылася першае выпрабаванне ў сядзібе спадара.
А пакуль жаніхі спалі, спадар тым часам распрацоўваў наступнае выпрабаванне. Але ён не ведаў, што ж прыдумаць, і вырашыў спытаць у сваёй жонкі:
– Любая, што ж прыдумаць для будучых жаніхоў нашай дачкі?
– Спі, дарагі, заўтра наступіць, паглядзім, – сказала жонка спадара і заснула.
І вось ужо пачало віднець.
Жонка спадара ўстала і пайшла на падворкі сваёй гаспадаркі, узяла сякеру і пайшла кудысьці.
Тым часам прачнуўся сам спадар, глядзіць, што спадарыні побач няма, і здзівіўся.
– Дзе ж яна?
Але ён доўга яе не чакаў, праз некалькі хвілін спадарыня з'явілася.
Спадар спытаў у спадарыні, дзе тая была.
А яна яму адказала:
– Прыгатавала для жаніхоў наступнае выпрабаванне. А якое, ты сам убачыш, любы!
Усталі жаніхі, і пайшлі снедаць. Паелі, папілі, і жонка спадара павяла жаніхоў на наступнае выпрабаванне.
А выпрабаванне было не з лёгкіх і вельмі цяжкім, але на кемлівасць. Узяла спадарыня ў рукі сякеру і кажа пакінутым чацвярым жаніхам:
– Бачыце гэтую сякеру, ёсць яшчэ такія тры сякеры, яны ўсе залатыя, і хто з Вас прынясе пабольш такіх сякер, той і выйграе гэтае выпрабаванне. Але памятайце, што разам з сякерамі Вы павінны прынесці і той скарб, які закапаны каля яго.
Спадар, стоячы побач, пра сябе падумаў:
– Так, даражэнькая, ну і дала ты ім выпрабаванне, я б да такога не дадумаўся!
А жонка яму кажа:
– Вось мы закапалі дзесьці на тэрыторыі сядзібы свае скарбы, а не можам знайсці тое, што закапалі!
– Ты маеш рацыю, жонка, я з табой згодзен, няхай ідуць і шукаюць! – сказаў так спадар жаніхам, і тыя пайшлі на выпрабаванні.
Вось ужо сонца на небе высока, а жаніхі ўсё шукаюць залатыя сякеры.
Двое з жаніхоў ужо знайшлі па адной сякеры і скарбы ля іх. А Ніл усё ніяк не можа знайсці залатыя сякеры і скарбы. І раптам ён успомніў, што казала спадарыня: Вам дапаможа кемлівасць, і калі Вы здагадаецеся, то хто – небудзь з Вас пераможа ў гэтых выпрабаваннях.
І раптам Ніл успомніў, што рана на досвітку спадарыня кудысьці сыходзіла з сякерай у лес, і прыйшла ў сядзібу без яго. І Ніл пайшоў у той лес, ён знаходзіўся недалёка, але шлях быў да яго вельмі цяжкі. Ішоў, ішоў Ніл і, нарэшце, дайшоў да ўскраіны лесу, стаў на калені і пачаў разважаць пра сябе ўслых.
Раптам, адкуль ні вазьміся, з лесу выйшаў дзед і кажа Нілу:
– Юнак! Ты чаго стаіш на каленях перад лесам? Я чую, што хтосьці ўслых пра штосьці кажа. Цябе нешта турбуе?
А Ніл дзядулі кажа:
– Дзядуля, Вы напэўна чулі аб тым, што тутэйшы спадар для сваёй дачкі зладзіў сваты, але каб стаць жаніхом для будучай нявесты, трэба прайсці тры выпрабаванні.
– Так, – адказаў дзядуля і кажа юнаку:
– Тое, што ты шукаеш, малады чалавек, знаходзіцца зусім блізка, але там трэба папрацаваць, каб адкрыць галоўную скарбніцу спадароў. Там ты і знойдзеш, што шукаў. А самае галоўнае – не толькі сякеры залатыя, але і шмат скарбаў! Ты, вядома, не зможаш, усё гэта дабро панесці з сабой, але ты можаш узяць тры вялікія камені і даказаць, што ты знайшоў шмат скарбаў. Ты мяне зразумеў, юнак?
І дзядуля кудысьці знік.
Ніл тым часам хутка адшукаў тое месца, дзе быў галоўны ўваход у скарбніцу, але не мог патрапіць унутр і ўспомніў словы ляснога дзядулі, што тут трэба прыкласці свой розум і логіку.
А розум і логіка сапраўды спатрэбіліся. Усё складалася ў тым, каб адкрыць скарбніцу, трэба было расшыфраваць дадзеныя дзвярэй.
Доўга думаў Ніл, усё хадзіў вакол ды каля, але не мог расшыфраваць ключавое слова да дзвярэй.
Ужо сонца пачало заходзіць за гарызонт, і Ніла раптам ахінула, што ключ да скарбаў ляжыць праз імя дачкі – Міла.
Ніл ускочыў, па – хуткаму вымавіў імя Міла і націснуў на дзверы горнага яра.
Дзверы адчыніліся. І Ніл хутка знайшоў пакінутыя залатыя сякеры і тры вялікія камяні.
А тым часам двое жаніха, якія знайшлі па адной сякеры і скарбы, ужо вярталіся да сядзібы спадароў і былі ў нейкай меры адчайныя.
А Ніл быў задаволены, што знайшоў скарбы і дзве залатыя сякеры, і пайшоў да сядзібы.
Адзін з чатырох жаніхоў зусім нічога не знайшоў і вырашыў адабраць у аднаго з жаніхоў залатую сякеру і скарбы, але, нажаль, усё было дарэмна.
Жаніхі здагадаліся пра гэта і пакаралі няўдачлівага жаніха.
І вось усе жаніхі прыйшлі са сваімі залатымі сякерамі і скарбамі, і, як заўсёды, першым аказаўся Ніл. У яго было тры скарбы і дзве залатыя сякеры.
А ў астатніх двух – па адной сякеры і скарбу. У чацвёртага жаніха нічога не аказалася, і яго прагналі, як і належыць, пугамі, а паколькі ён хацеў яшчэ несумленна прайсці выпрабаванне другое, то яго ўвогуле выгналі з сядзібы.
Спадарыня кажа:
– Калі б Вы здагадаліся, будучыя жаніхі, як Ніл, то маглі і больш знайсці скарбаў і залатых сякер. А што Ніл апынуўся самым цямлівым, яму Бог дапамагае, напэўна. Ідзіце, калі ласка, ешце, мыйцеся і кладзіцеся спаць! У Вас быў вельмі цяжкі дзень сёння.
Увечары, калі ўсе ляглі спаць, спадар са спадарыняй нярвуюцца і не могуць знайсці сабе месца. Прыходзіць да іх дачка і кажа:
– Не хвалюйцеся, калі ласка, лепш кладзіцеся спаць і не турбуйцеся, я што-небудзь прыдумаю.
Калі Міла ішла да сябе, па шляху ёй сустрэліся ўсе тры жаніхі.
– Так! – сказала Міла.
– Вы ўсе такія прыгожыя і мілыя, а таксама руплівыя, што спрабуеце мяне заваяваць, але я буду належаць толькі аднаму з Вас, хто здолее мяне зразумець. А зараз, калі ласка, ідзіце, госці любые, у свае пакоі і атрымлівайце асалоду ад выдатных сноў светлых.
І вось прайшла ноч, і наступіў світанак, спадарыня прачнулася і пайшла да дачкі.
Матухна завяла гутарку з дачкой, задала ёй некалькі пытанняў:
– Ты ведаеш, што чакае цябе наперадзе, калі раптам хтосьці з жаніхоў адолее апошняе выпрабаванне? І калі ты сама, дачушка, гатова ісці да канца, то ідзі і не мучай сябе і іншых. А ўвогуле, дачушка, калі можаш, скажы, хто табе па душы?
Міла адказала маме:
– Матуля, любая, мне так падабаецца той самы прыгожы юнак.
– Які? – спытала маці ў дачкі.
– Ну, які прыйшоў самым апошнім.
– А, здаецца, яго завуць Нілам! Так, дачка мая!
– Так, мамачка!
– Мне таксама ён падабаецца, і ён, здаецца, цямлівы юнак, і калі ён табе так падабаецца, то ўсё залежыць ад цябе, – сказала маці, сыходзячы са спакою дачкі. Пацалавала яе і пайшла да гаспадара.
Тым часам, пакуль маці вяла гутарку з дачкой, спадар растлумачыў наступнае выпрабаванне, апошняе на гэты раз.
– А выпрабоўваць Вас будзе, – кажа спадар, – мая прыгажуня – дачка. Вы яе добра ўсё ведаеце.
І тут выходзіць прыгажуня, з белымі доўгімі кучаравымі валасамі. Вочы блакітныя, як чыстыя азёры мясцовыя, вясёлая, з усмешкай на твары, і ўся пры гэтым апранутая ў белае, як Багіня, якая сышла з нябёсаў.
Міла прывітала гасцей і пажадала ўдачы і шанцавання ў трэцім выпрабаванні.
– А выпрабаванне будзе такім, – кажа Міла. – Я Вам усім траім задам аднолькавыя загадкі, і той, хто з Вас адкажа на ўсе тры загадкі, стане маім жаніхом, а потым і мужам.
І Міла задала ўсім траім аднолькавыя загадкі і сказала:
– Хто будзе гатовы, пакліча нас усіх, і мы паслухаем Ваш адказ. Але каб было справядліва, адказы гатовыя будуць ляжаць у гэтых трох шкатулках, а каб да іх ніхто не падышоў, мы паставім ахову. А цяпер ідзіце і разгадвайце загадкі.
Міла задала тры загадкі і пайшла з бацькамі ў другую гасцёўню.
І вось прайшло некалькі гадзін. Адзін з жаніхоў сказаў, што ён готаў адгадаць зададзеныя загадкі.
– Добра, калі ласка, жаніх пад літарай “А”, сядайце і чакайце іншых, – сказала прыслуга спадароў.
Мінула яшчэ паўдня, і другі жаніх паклікаў усіх і сказаў, што ён гатовы адгадаць загадкі.
– Добра, сядайце, калі ласка, жаніх пад літарай “Д”, і чакайце іншых!
І вось ужо падышоў час да вечара, і трэці жаніх пад літарай “П” усклікнуў:
– Я гатовы адгадаць зададзеныя нам усім траім загадкі.
– Добра, калі ласка, сядайце, жаніх пад літарай “П” і чакайце спадароў!
Праз некалькі хвілін прыйшлі спадары і селі адзін супраць аднаго кольцам.
– Так як гэтае выпрабаванне мы даручылі сваёй ненагляднай дачушцы, то ёй і ўступнае слова, і папросім не перабіваць яе!
– Дарагія мае жаніхі! Вы ўсё па – свойму добрыя і прыемныя, але Вы памятаеце, што той, хто з Вас дасць на ўсе тры загадкі правільныя адгадкі, і стане маім умілаваным, – звярнулася Міла з уступным словам да жаніхоў і гасцей.
– Такім чынам, прыступім. Вам была зададзена першая загадка, а гучала яна так:
"Белая, як лён, доўгая, як рака, але пры гэтым без усялякай дапамогі на мне расце".
Што гэта?
Устаў першы жаніх пад літарай “А”.
– Ваша слова, васпане!
– Адгадка простая, гэта Вашы валасы.
– Правільна.
– Сядайце, калі ласка! Другі жаніх пад літарай “Д”,
– Ваша адгадка, васпане!
І другі жаніх сказаў такую ж адгадку, як і першы.
Падышла чарга і да трэцяга жаніха пад літарай “П”.
– Пане, Ваша адгадка.
– Мая адгадка так і гучыць: Чароўныя валасы Анёла майго.
– Так, на першую загадку Вы ўсе трое адказалі правільна! А зараз пяройдзем да другой загадкі.
Другая загадка гучала так:
"Стукае, але не сякера, апрануты, але ходзіць разам са мной, а ўвечары, гэтак жа як і я, адпачывае".
Што гэта такое?
Першым, як заўсёды, стаў адгадваць жаніх пад літарай “А”.
– Ваш адказ, васпан!
– Адгадка простая – гадзіннік.
– Чаму? – спытала Міла.
– Бо яны і стукаюць, і ходзяць, і апранутыя на Вас.
– Але гэта няправільны адказ. Сядайце, калі ласка!
– Другі жаніх пад літарай “Д”, калі ласка, Ваш адказ на загадку!
– Адгадка – туфлікі з абцасамі.
– Чаму Вы так вырашылі?
– Бо яны і стукаюць, і апранутыя на Вас, а ўвечары, як і Вы, дарагая Міла, адпачываюць.
– Стаяць і адпачываюць.
Добра!
Гэта правільны адказ.
Сядайце, калі ласка, пане!
– А Вы што адкажаце, жаніх пад літарай “П”?
– Мой адказ: туфлікі з абцасікамі на выдатных ножках прынцэсы маёй.
– Так! Вы таксама адказалі правільна на маю загадку.
Сядайце, калі ласка, пане!
І, нарэшце, трэцяя, апошняя, загадка, якую я Вам, спадары, задавала:
«Прыгожыя, як я, прыемныя і духмяныя, як паветра чыстае, растуць у зямлі і ўпрыгожваюць Сусвет наш, і кожны дзень мы з імі сустракаемся, а яны дораць камусьці радасць і водар, а камусьці смутак і гора, але ўсё роўна яны прыгожыя і жывыя заўсёды».
Што гэта такое ці хто?
А зараз адказвайце, спадары мае любые, і той, хто з Вас зараз дасць правільны адказ, той і пераможа, але глядзіце, калі раптам у Вас ва ўсіх апынуцца аднолькавыя вынікі, тое ўсё вырашыць за Вас жэрабя «лёсу». А зараз, калі ласка, адгадвайце і гледзіце, не памыліцеся!
Першы жаніх даў адказ: гэта кветкі, якія ўпрыгожваюць тутэйшыя мясціны і сядзібу.
Другі жаніх даў адказ: гэта яна сама, гэта значыць Міла, і растлумачыў, чаму ён так вырашыў.
А трэці адказаў: гэта кветкі, і таксама растлумачыў, чаму ён гэтак вырашыў.
І апошняе слова ўзяла Міла.
Але перш чым сказаць правільную адгадку на апошнюю загадку, яна падышла да кожнага жаніха, абняла і пацалавала.
– Правільная адгадка...
Адкрыйце, калі ласка, трэцюю скрыначку і прачытайце слова.
Наступіла ў вялікай гасцінай цішыня.
Прыслуга ўзяла са скрыначкі лісцік і адкрыла яго і ўсклікнула:
– Кветкі! Так! Правільны адказ – кветкі.
І тут слова ўзяла спадарыня:
– У гэтым выпрабаванні Вы ўсе былі роўныя і разумныя, але перамогу атрымаў толькі адзін з Вас, знаходлівы і разумны. Гэта, вядома... трэці юнак пад літарай “П”. А імя яго – Ніл.
Двух прайграўшых жаніхоў не прагналі пугамі, як астатніх, а пакінулі, каб тыя прысутнічалі на вяселлі – Мілы і Ніла.
І баль там быў на ўвесь свет, і я там быў, і еў, і піў, і цешыўся маладымі.
Крычаў ім «Горка!» і жадаў душэўнага шчасця і цеплыні, каханні, здароўя і моцнай сям'і.
+ + + + +
Вось такая казка, мае маленькія сябры, хлопчыкі і дзяўчынкі, а зараз спаць ужо пара. Пацалуйце бацьку і маці і пажадайце адзін аднаму спакойнага і мірнага сну!
210
09 часов. 27 минуты. 29 марта 1997 года.
Как – то господин решил посватать свою дочку.
Созвал всю свою прислугу и говорит:
– Поручаю Вам всем найти моей дочке жениха, но чтоб он был из богатой и трудолюбивой семьи. Но самое главное – был смелым, крепким и весёлым человеком! А теперь ступайте все и разъезжайтесь по краям и местечкам, разным губерниям и воеводствам, и чтоб без женихов не появлялись.
Но господин был неглуп и придумал для жениха три испытания, и если он их выполнит, то станет супругом для его дочери.
Дочка у господина действительно была невиданной красоты, косы белые длинные, умна не по годам, веселая и трудолюбивая, и самое главное – добрая очень и веселая. Она любила сочинять и задавать загадки и при этом шутить. Её так и прозвали – Милочка.
И вот через несколько недель к господину приехали женихи.
У господина сложилось мнение, что все женихи как один на подбор и все со своим приданым. А в то время, пока женихи ехали свататься к господской дочери, дочь господина, гуляя по своим угодьям, увидела юношу.
Он купался обнажённым в лагуне с водопадом, где вода была такой чистой и прозрачной, что было видно всё, что плавает под ней.
Юношу звали Нил, он был из соседнего подворья. Он решил искупаться, так как на дворе было жарко.
Нил увидел прекрасную красавицу и застеснялся. Но Мила была девушкой порядочной, она отвернулась и сказала:
– Выходи из воды!
Нил вышел из воды и извинился перед красавицей, что без спросу решил искупаться в лагуне.
И Мила его простила, они разговорились. Нил спросил у девушки, кто она и как её зовут, откуда она и что тут одна делает?
Девушка ответила юноше, что её зовут Мила, что она здесь живёт с родителями, и это её хозяйство, где он сейчас находится.
– А тебя как зовут, приятный юноша, и откуда ты здесь? – спросила Мила.
– Меня зовут Нил, я из соседнего подворья, мои родители среднего достатка, и мы живём скромно, но весело и дружно, у меня есть еще два маленьких братика и две сестрички.
– А у тебя есть кто – нибудь, Милка? – спросил Нил.
А Мила Нилу говорит:
– Кроме отца, матери и прислуги у меня никого нет и в семье я одна – единственная.
А тем временем приезжие женихи перед господином, кто как мог, хвастался своими богатством и драгоценностями, а также умом.
Господин усадьбы приказал прислуге разместить всех женихов в покоях и сказал им:
– Завтра Вас ждёт первое испытание, а какое оно будет, Вы все узнаете завтра. А сейчас по покоям моей усадьбы. Спокойной ночи!
Мила рассказала Нилу о том, что он не знал, о том, что её благородный отец собрался её выдать замуж за того жениха, который сумеет блеснуть своей мудростью и силой, а также трудолюбием.
Нил спросил у Милы:
– Мила, а я могу покорить тебя и блеснуть перед твоим отцом или всё будет тщётно?
– Не знаю, – ответила Мила. – Ты можешь попробовать, если я чем – то смогу тебе помочь, то я помогу.
И Нил попросил Милу об одном одолжении, чтоб она помогла с небольшим богатством, так как у него в семье не такое уж большое богатство.
Мила дала добро и пошла в свою усадьбу.
Назавтра приходит Нил к господину в усадьбу и просит у него руки и сердца дочери.
А тот ему говорит:
– Юноша! Вы последний жених, который успел прийти, и если Вы сможете выиграть три испытания, то я Вам отдам свою дочурку – красавицу. А теперь я Вам всем расскажу и поясню, дорогие мои гости, все те условия и испытания, и если Вы согласны с ними, то мы приступим к ним. Если кто – то из Вас не может согласиться с этими условиями, то Вы можете не принимать участия в испытаниях. А если кто согласен, то он должен идти до конца.
Несколько женихов не смогли принять условия, предложенные господином, и покинули ряды женихов дочери господина и стали просто зрителями.
И вот господин назвал первое испытание:
– Испытание первое, кому – то оно покажется легким, а кому – то
очень тяжёлым. Тот, кто из Вас сможет прийти первым, тот и победит. Видите, поле? Чтоб оно было к вечеру вскопано, а самое главное – чтоб на нём не было сорняков. Тот, кто не сможет осилить данное испытание, будет выдворен кнутом и изгнан.
А перед тем как началось испытание, господин дал всем буквенные номера.
Тот, кто пришёл первым свататься к дочери господина, получил первые буквы, а Нил получил последнюю букву, так как он пришёл последним.
Всех женихов оказалось семь.
И вот прошло полдня, все женихи умело трудились на пашне господина,
кто – то из них не успевал идти за лошадьми. И вот уже солнце начало заходить за опушку леса.
И вдруг Нил приходит первым, он был под буквой П, а вслед за ним жених под буквой А, жених под буквой Д, жених под буквой К.
А те женихи, которые пришли вовсе поздно, почти к рассвету, были изгнаны господином кнутами из усадьбы. А выбыли женихи под буквами В, И, Л.
Господин дал отдохнуть всем победителям в испытании, накормил, и спать уложил. Вот так закончилось первое испытание в усадьбе господина.
А пока женихи спали, господин тем временем разрабатывал следующее испытание. Но он не знал, что же придумать, и решил спросить у своей супруги:
– Дорогая, что ж придумать для будущих женихов нашей дочери?
– Спи, дорогой, завтра наступит, посмотрим, – сказала жена господина и уснула.
И вот уже начало светать.
Жена господина встала и пошла на подворья своего хозяйства, взяла топор и ушла куда – то.
Тем временем проснулся сам господин, смотрит, что госпожи рядом нет, и удивился.
– Где же она?
Но он долго её не ждал, через несколько минут госпожа явилась.
Господин спросил у госпожи, где та была.
А она ему ответила:
– Приготовила для женихов следующее испытание. А какое, ты сам увидишь, дорогой!
Встали женихи, и пошли завтракать. Поели, попили, и жена господина повела женихов на следующее испытание.
А испытание было не из лёгких и очень трудным, но на сообразительность. Взяла госпожа в руки топор и говорит оставшимся четверым женихам:
– Видите этот топор, есть ещё такие три топора, они все золотые, и кто из Вас принесёт побольше таких топоров, тот и выигрывает это испытание. Но помните, что вместе с топорами Вы должны принести и то сокровище, которое зарыто возле него.
Господин, стоя рядом, про себя подумал:
– Да, дорогуша, ну и дала ты им испытание, я б до такого не додумался!
А супруга ему говорит:
– Вот мы закопали где – то на территории усадьбы свои сокровища, а не можем найти то, что закопали!
– Ты права, жена, я с тобой согласен, пусть идут и ищут! – сказал так господин женихам, и те пошли на испытания.
Вот уже солнце на небе высоко, а женихи всё ищут золотые топоры.
Двое из женихов уже нашли по одному топору и сокровища возле них. А Нил всё никак не может найти золотые топоры и сокровища. И вдруг он вспомнил, что говорила госпожа: Вам поможет смекалка, и если Вы догадаетесь, то кто – то из Вас победит в этих испытаниях.
И вдруг Нил вспомнил, что рано на рассвете госпожа куда – то уходила с топором в лес, и пришла в усадьбу без него. И Нил пошёл в тот лес, он находился недалеко, но путь был до него очень тяжёлым. Шёл, шёл Нил и, наконец, дошёл до окраины леса, встал на колени и начал рассуждать про себя вслух.
И вдруг, откуда ни возьмись, из леса вышел дед и говорит Нилу:
– Юноша! Ты чего стоишь на коленях перед лесом? Я слышу, что кто – то вслух о чём – то говорит. Тебя что – то беспокоит?
А Нил дедуле говорит:
– Дедушка, Вы наверняка слышали о том, что здешний господин для своей дочери устроил сваты, но чтоб стать женихом для будущей невесты, надо пройти три испытания.
– Да, – ответил дедуля и говорит юноше:
– То, что ты ищешь, молодой человек, находится совсем близко, но там надо поработать, чтоб открыть главную сокровищницу господ. Там ты и найдёшь, что искал. А самое главное – не только топоры золотые, но и много сокровищ! Ты, конечно, не сможешь, всё это добро унести с собой, но ты можешь взять три больших камня и доказать, что ты нашёл много сокровищ. Ты меня понял, юноша?
И дедуля куда – то исчез.
Нил тем временем быстро отыскал то место, где был главный вход в сокровищницу, но не мог попасть внутрь и вспомнил слова лесного дедушки, что тут надо приложить свой ум и логику.
А ум и логика действительно понадобились. Всё заключалось в том, чтобы открыть сокровищницу, надо было расшифровать данные дверей.
Долго думал Нил, всё ходил вокруг да около, но не мог расшифровать ключевое слово к дверям.
Уже солнце начало заходить за горизонт, и Нила вдруг осенило, что ключ к сокровищам лежит через имя дочери – Мила.
Нил вскочил, по – быстрому произнес имя Мила и нажал на двери горного оврага.
Двери отворились. И Нил быстро нашёл оставшиеся золотые топоры и три больших камня.
А тем временем двое жениха, которые нашли по одному топору и сокровища, уже возвращались до усадьбы господ и были в какой – то мере отчаянные.
А Нил был доволен, что нашёл сокровища и два золотых топора, и пошёл к усадьбе.
Один из четырёх женихов вовсе ничего не нашёл и решил отобрать у одного из женихов золотой топор и сокровища, но, увы, всё было тщётно.
Женихи догадались об этом и наказали невезучего жениха.
И вот все женихи пришли со своими золотыми топорами и сокровищами, и, как всегда, первым оказался Нил. У него было три сокровища и два золотых топора.
А у остальных двух – по одному топору и сокровищу. У четвертого жениха ничего не оказалось, и его прогнали, как и положено, кнутами, а так как он хотел еще нечестно пройти испытание второе, то его вообще выгнали из усадьбы.
Госпожа говорит:
– Если б Вы догадались, будущие женихи, как Нил, то могли и больше найти сокровищ и золотых топоров. А что Нил оказался самым смышлёным, ему Бог помогает, наверное. Идите, пожалуйста, кушайте, мойтесь и ложитесь спать! У Вас был очень тяжёлый день сегодня.
Вечером, когда все легли спать, господин с госпожой нервничают и не могут найти себе места. Приходит к ним дочка и говорит:
– Не переживайте, пожалуйста, лучше ложитесь спать и не беспокойтесь, я что – нибудь придумаю.
Когда Мила шла к себе, по пути ей встретились все три жениха.
– Да! – сказала Мила. – Вы все такие красивые и милые, а также усердные, что пытаетесь меня завоевать, но я буду принадлежать только одному из Вас, кто сумеет меня понять. А теперь, пожалуйста, идите, гости дорогие, в свои покои и наслаждайтесь прекрасными снами светлыми.
И вот прошла ночь, и наступил рассвет, госпожа проснулась и пошла к дочке.
Матушка завела беседу с дочерью, задала ей несколько вопросов:
– Ты знаешь, что ждёт тебя впереди, если вдруг кто – то из женихов одолеет последнее испытание? И если ты сама, доченька, готова идти до конца, то иди и не мучай себя и других. А вообще, доченька, если можешь, скажи, кто тебе по душе?
Мила ответила маме:
– Мамочка, дорогая, мне так нравится тот самый красивый юноша.
– Какой? – спросила мать у дочери.
– Ну, который пришёл самым последним.
– А, кажется, его зовут Нилом! Да, дочь моя!
– Да, мамочка!
– Мне также он нравится, и он, кажется, смышлёный юноша, и если он тебе так нравится, то всё зависит от тебя, – сказала мать, уходя из покоя дочери. Поцеловала её и пошла к господину.
Тем временем, пока мать вела беседу с дочерью, господин разъяснил следующее испытание, последнее на этот раз.
– А испытывать Вас будет, – говорит господин, – моя красавица – дочь. Вы её прекрасно все знаете.
И тут выходит красавица, с белыми длинными кудрявыми волосами. Глаза голубые, как чистые озёра местные, весёлая, с улыбкой на лице, и вся при этом одета в белое, как Богиня, сошедшая с небес.
Мила поприветствовала гостей и пожелала удачи и везения в третьем испытании.
– А испытание будет таким, – говорит Мила. – Я Вам всем троим задам одинаковые загадки, и тот, кто из Вас ответит на все три загадки, станет моим женихом, а потом и супругом.
И Мила задала всем троим одинаковые загадки и сказала:
– Кто будет готов, позовёт нас всех, и мы послушаем Ваш ответ. Но чтобы было справедливо, ответы готовые будут лежать в этих трёх шкатулках, а чтоб к ним никто не подошёл, мы поставим охрану. А теперь ступайте и разгадывайте загадки.
Мила задала три загадки и пошла с родителями во вторую гостиную.
И вот прошло несколько часов. Один из женихов сказал, что он готов отгадать заданные загадки.
– Хорошо, пожалуйста, жених под буквой А, присаживайтесь и ждите других, – сказала прислуга господ.
Прошло ещё полдня, и второй жених позвал всех и сказал, что он готов отгадать загадки.
– Хорошо, присаживайтесь, пожалуйста, жених под буквой Д, и ждите других!
И вот уже время подошло к вечеру, и третий жених под буквой П
воскликнул:
– Я готов отгадать заданные нам всем троим загадки.
– Хорошо, пожалуйста, присаживайтесь, жених под буквой П и ждите господ!
Через несколько минут пришли господа и сели друг против друга кольцом.
– Так как это испытание мы поручили своей ненаглядной дочурке, то ей и вступительное слово, и попросим не перебивать её!
– Дорогие мои женихи! Вы все по – своему хороши и приятны, но Вы помните, что тот, кто из Вас даст на все три загадки правильные отгадки, и станет моим возлюбленным, – обратилась Мила со вступительным словом к женихам и гостям.
– Итак, приступим. Вам была задана первая загадка, а звучала она так:
«Белая, как лён, длинная, как река, но при этом без всякой помощи на мне растёт».
Что это?
Встал первый жених под буквой А.
– Ваше слово, сударь!
– Отгадка простая, это Ваши волосы.
– Правильно.
– Присаживайтесь, пожалуйста! Второй жених под буквой Д,
– Ваша отгадка, сударь!
И второй жених сказал такую же отгадку, как и первый.
Подошла очередь и до третьего жениха под буквой П.
– Сударь, Ваша отгадка.
– Моя отгадка так и звучит: Божественные волосы Ангела моего.
– Да, на первую загадку Вы все трое ответили правильно! А теперь перейдём ко второй загадке.
Вторая загадка звучала так:
«Стучит, но не топор, одет, но ходит вместе со мной, а вечером, так же как и я, отдыхает».
Что это такое?
Первым, как всегда, стал отгадывать жених под буквой А.
– Ваш ответ, сударь!
– Отгадка простая – часы.
– Почему? – спросила Мила.
– Так как они и стучат, и ходят, и одеты на Вас.
– Но это неправильный ответ. Присаживайтесь, пожалуйста!
– Второй жених под буквой Д, пожалуйста, Ваш ответ на загадку!
– Отгадка – туфельки с каблуками.
– Почему Вы так решили?
– Так как они и стучат, и одеты на Вас, а вечером, как и Вы, дорогая Мила, отдыхают.
– Стоят и отдыхают.
Хорошо!
Это правильный ответ.
Присаживайтесь, пожалуйста, сударь!
– А Вы что ответите, жених под буквой П?
– Мой ответ: туфельки с каблучками на прекрасных ножках принцессы моей.
– Да! Вы также ответили правильно на мою загадку.
Присаживайтесь, пожалуйста, сударь!
И, наконец, третья, последняя, загадка, которую я Вам, судари, задавала:
«Красивые, как я, приятные и ароматные, как воздух чистый, растут в земле и украшают Вселенную нашу, и каждый день мы с ними встречаемся, а они дарят кому – то радость и аромат, а кому – то печаль и горе, но всё равно они прекрасны и живые всегда».
Что это такое или кто?
А теперь отвечайте, судари мои дорогие, и тот, кто из Вас сейчас даст правильный ответ, тот и победит, но смотрите, если вдруг у Вас у всех окажутся одинаковые результаты, то все решит за Вас жребий «судьбы». А теперь, пожалуйста, отгадывайте и смотрите, не ошибитесь!
Первый жених дал ответ: это цветы, которые украшают здешние места и усадьбу.
Второй жених дал ответ: это она сама, то есть Мила, и пояснил, почему он так решил.
А третий ответил: это цветы, и также пояснил, почему он так решил.
И последнее слово взяла Мила.
Но прежде чем сказать правильную отгадку на последнюю загадку, она подошла к каждому жениху, обняла и поцеловала.
– Правильная отгадка…
Откройте, пожалуйста, третью шкатулку и прочтите слово.
Наступила в большой гостиной тишина.
Прислуга взяла из шкатулки листик и открыла его и воскликнула:
– Цветы! Да! Правильный ответ – цветы.
И тут слово взяла госпожа:
– В этом испытании Вы все были равны и умны, но победу одержал только один из Вас, находчивый и умный. Это, конечно... третий юноша под буквой П. А имя его – Нил.
Двух проигравших женихов не прогнали кнутами, как остальных, а оставили, чтоб те присутствовали на свадьбе – Милы и Нила.
И пир там был на весь мир, и я там был, и ел, и пил, и наслаждался молодыми.
Кричал им «Горько!» и желал душевного счастья и теплоты, любви, здоровья и крепкой семьи.
+ + + + +
Вот такая сказка, мои маленькие друзья, мальчики и девочки, а теперь спать уже пора. Поцелуйте отца и мать и пожелайте друг другу спокойного и мирного сна!
211
*****************
Мама. (Песня)
*****************
Кожны дзень я сустракаюся з Вамі,
Любая, родная мая.
У кожным сэрцы побач з намі,
Вы – скарб у нашай душы.
Гады нашы ляцяць ваўчкамі,
Пасталела Ваша дзятва.
І мы ўсе ўдзячныя на свеце
Тым рукам, якія апекавалі нас.
Памятаеш, як ты нас спавівала
І карміла грудзьмі сваімі.
Мілая, прыгожая мама
Цеплынёй сагравала дзяцей.
Вечарамі калыханку спявала
І чытала казкі пра дабро.
Вы – адзіная ў свеце,
І ў кожнага Вы адна.
Кожны погляд Ваш пяшчотны
Глядзіць з дня ў дзень.
Хоць ужо мы самі сталі
Мамамі і татамі, але ўжо сваіх дзяцей.
Гады зноў ляцяць чарадою,
З'явілася ў Вас сівізна.
І на твары Вашым цудоўным
Мільгаюць маршчынкі ад кахання да нас.
Дзеці нашы клічуць Вас па – іншаму:
Бабуля ласкавая і пяшчотная.
А бабуля іх абдыме, пацалуе ў лобік.
І прашэпча шчыра і душэўна: ўнучата…
І над нашай мамай, маладой ці старой,
Сонейка свеціць, сагравае прамянямі цёплымі і мірнымі…
Калі Вы побач, Чароўная мама,
Усім нам добра, утульна і цеплыня ў хаце бацькавым сямейным.
Пачатак: 03 траўня 1997 года. Час: 07 гадзін 09 хвілін.
211
****************
Мама. (Песня)
****************
Каждый день я встречаюсь с Вами,
Дорогая, родная моя.
В каждом сердце рядом с нами,
Вы – сокровище в нашей душе.
Годы наши летят чередою,
Повзрослела Ваша детвора.
И мы все благодарны на свете
Тем рукам, опекавшим нас.
Помнишь, как ты нас пеленала
И кормила грудью своей.
Милая, красивая мама
Теплотой согревала детей.
Вечерами колыбельную пела
И читала сказки о добре.
Вы – единственная в мире,
И у каждого Вы одна.
Каждый взгляд Ваш нежный
Смотрит изо дня в день.
Хоть уже мы сами стали
Мамами и папами, но уже своих детей.
Годы вновь летят чередою,
Появилась у Вас седина.
И на личике Вашем прелестном
Мелькают морщинки от любви к нам.
Дети наши зовут Вас по – другому:
Бабушка ласковая и нежная.
А бабушка их обнимет, поцелует в лобик
И прошепчет искренне и душевно: внучата…
И над нашей мамой, молодой иль старой,
Солнышко светит, согревает лучами теплыми и мирными…
Когда Вы рядом, Божественная мама,
Всем нам хорошо, уютно и тепло в доме отчем семейном.
Начало: 03 мая 1997 года. Время: 07 часов 09 минут.
212
********************************************
Цеплыня жанчыны – мамы... (Песня)
********************************************
Цеплынёй Вы сваёй паласуеце і абдымаеце,
Цеплынёй Вы сваёй да сэрца свайго прыціснеце,
Любая мая, адзіная ў свеце,
Мілая і прыгожая мама, мама, мама...
Цеплыня Вашых рук,
Цеплыня Вашых слоў.
У кожным слове – мудрасць і шчырасць,
Дарагая мая, сардэчная
Мама, добрая мама...
Цеплыня Вашых вачэй,
Цеплыня матуліна
Да дзяцей родным – моцным, здаровым.
Цеплынёю сваёй Вы саграваеце дзіця сваё,
Мацярынскім каханнем прытуліце ўсіх зямлян…
Пачатак: 09 траўня 1997 года. Час: 09 гадзін 09 хвілін.
212
********************************************
Теплота женщины – мамы… (Песня)
********************************************
Теплотой Вы своей приголубите и обнимете,
Теплотой Вы своей к сердцу своему прижмете,
Дорогая моя, единственная в мире,
Милая и красивая мама, мама, мама…
Теплота Ваших рук,
Теплота Ваших слов.
В каждом слове – мудрость и искренность,
Дорогая моя, сердечная
Мама, добрая мама…
Теплота Ваших глаз,
Теплота материнская
К детям родным – крепким, здоровым.
Теплотою своей Вы согреваете чадо свое,
Материнской любовью приютите всех землян…
Начало: 09 мая 1997 года. Время: 09 часов 09 минут.
213
****************
Абраз.
****************
Стаю прад табой на каленях,
З малітоўным словам да цябе,
Святая Дзева Марыя
І Гасподзь – Бог адзіны.
З малітвай да цябе прыпадаю,
Свечку запальваю ў Храме Гасподнім
І там прашу ў Усявышняга
Ачысціць мяне ад грахоў маіх і выратаваць ад сатаны –
Усемагутны Гасподзь Бог!!!
Стаю перад табой на каленях,
З табой гутару, Госпадзе,
Праз малітвы і Біблію,
А на душы і ў сэрцы маім – ачышчэнне і мілата.
Пачатак: 17 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін 07 хвілін.
213
****************
Икона.
****************
Стою пред тобой на коленях,
С молитвенным словом к тебе,
Святая Дева Мария
И Господь – Бог единый.
С молитвой к тебе припадаю,
Свечу зажигаю в Храме Господнем –
И там прошу у Всевышнего
Очистить меня от грехов моих и спасти от сатаны –
Всемогущий Господь Бог!!!
Стою пред тобой на коленях,
С тобой беседую, Господи,
Через молитвы и Библию,
А на душе и в сердце моем – очищение и благодать.
Начало: 17 мая 1997 года. Время: 19 часов 07 минут.
214
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Вершаваная рада…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 17 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін. 27 хвілін.
Запалкі не цацка
Запаліў – і ўспышка.
У кожным выбліску ёсць намёк,
Што ад Вас можа застацца
Пажар і вугалёк…
214
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Стихотворный совет…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 17 мая 1997 года. Время: 19 часов. 27 минут.
Спички не игрушка –
Зажёг – и вспышка.
В каждой вспышке есть намёк,
Что от Вас может остаться
Пожар и уголёк…
215
*********************
Эх, казак... (Песня)
*********************
Па стэпах прасторным, шырокім
Коні скачуць табуном.
Скачуць, скачуць па стэпах родных
Казакі ўкраінскія дадому
На конях тутэйшых хуткіх.
Гэй, казак хвацкі,
З ветрыкам ляціш дадому
Па стэпах выдатным, цудоўным,
З песнямі украінскімі вясёлымі.
Гэй, казак шустры,
Ты скачы, скачы, родны,
Па зямлі, што ўзгадавала цябе...
І з каня заліхвацкага ты саскочыш,
Які давёз да хаты цябе,
Казака хвацкага і хуткаснага – праз стэпы квітнеючыя,
І пакланіся, і абдымі бацькоў,
Сваякоў блізкіх і сяброў…
Пачатак: 23 траўня 1997 года. Час: 13 гадзін 39 хвілін.
215
*********************
Эх, казак… (Песня)
*********************
По степям просторным, широким
Кони скачут табуном.
Скачут, скачут по степям родимым
Казаки украинские домой
На конях здешних быстрых.
Эй, казак лихой,
С ветерком летишь домой
По степям прекрасным, чудесным,
С песнями украинскими веселыми.
Эй, казак шустрый,
Ты скачи, скачи, родимый,
По земле, что взрастила тебя…
И с коня удалого ты соскочишь,
Который довез до дома тебя,
Казака лихого и скоростного – через степи цветущие,
И поклонись, и обними родителей,
Родственников близких и друзей…
Начало: 23 мая 1997 года. Время: 13 часов 39 минут.
216
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Зварот да жанчын.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 27 траўня 1997 гады. Час: 07 гадзін. 39 хвілін.
Я звяртаюся да Вас – дарагія, мілыя,
Знаходжу ў Вас той спакой і пяшчоту.
Я звяртаюся да Вас – галубкі, каханыя,
Калі Вы побач з намі –
Такія чароўныя і заўсёды прывабныя,
Дзяўчынкі і дзяўчыны – жанчыны,
Муж і жонка – бабулі, адзіныя нашы…
Колькі выпакутавалі Вы, жанчыны Зямлі,
За дзяцей сваіх і ўнукаў, за мужоў,
І заўсёды пры гэтым мы накормлены і апрануты.
Шчаслівыя і прыгожыя Багіні,
Скарбы і ўпрыгожванні для ўсіх мужчын і планеты Зямля…
Я звяртаюся да Вас, шчырыя, клапатлівыя,
Часам бываеце Вы сумныя, але ўсё ж больш з усмешкай на твары.
Я звяртаюся да Вас, захавальніцам сямейных ачагоў,
Ніколі не пакідайце нас і беражыце сябе,
Няхай часам Вам бывае цяжка, але Вы дорыце радасць і святло,
Пяшчота і ласку з дабрынёй, Мір з утульнасцю ў хаце – прасторнай сямейнай,
Заўсёды дагледжаныя, каханыя – дзяўчыны, жанчыны, мамы і бабулі…
216
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Обращение к женщинам.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 27 мая 1997 года. Время: 07 часов. 39 минут.
Я обращаюсь к Вам – дорогие, милые,
Нахожу в Вас тот покой и нежность.
Я обращаюсь к Вам – голубушки, любимые,
Когда Вы рядом с нами –
Такие очаровательные и всегда привлекательные,
Девочки и девушки – женщины,
Супруги и мамы – бабушки, единственные наши…
Сколько выстрадали Вы, женщины Земли,
За детей своих и внуков, за мужей,
И всегда при этом мы накормлены и одеты.
Счастливые и красивые Богини,
Сокровища и украшения для всех мужчин и планеты Земля…
Я обращаюсь к Вам, искренние, заботливые,
Порой бываете Вы грустные, но все же больше с улыбкой на лице.
Я обращаюсь к Вам, хранительницам семейных очагов,
Никогда не покидайте нас и берегите себя,
Пусть порой Вам бывает тяжело, но Вы дарите радость и свет,
Нежность и ласку с добротой, Мир с уютом в доме – просторном семейном,
Всегда ухоженные, любимые – девушки, женщины, мамы и бабушки…
217
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Думкі матчыны...
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 29 траўня 1997 гады. Час: 19 гадзін. 39 хвілін.
Няхай часам Вы ў чымсьці бываеце, не правы,
Але заўсёды ў гора і радасці – Вы з намі.
Са сваімі парадамі і наказамі добрымі,
І думкамі матчынымі.
І хоць даўно мы падраслі,
Але ў сэрцах і думках сваіх Вы носіце і беражэце
Любых, родных дарослых дзетак.
Не сумуйце, маці, і не турбуйцеся,
Увесь клопат мы возьмем, як Вы, калісьці ўзялі на сябе.
Лепш беражыце здароўе сваё хісткае
І ў думках успамінайце тую пяшчоту і каханне – падоранае звыш.
217
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Мысли материнские...
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 29 мая 1997 года. Время: 19 часов. 39 минут.
Пусть порой Вы в чём – то бываете, не правы,
Но всегда в горе и радости – Вы с нами.
Со своими советами и наказами добрыми,
И мыслями материнскими.
И хотя давно мы подросли,
Но в сердцах и мыслях своих Вы носите и бережёте
Дорогих, родных повзрослевших деток.
Не грустите, мама, и не беспокойтесь,
Всю заботу мы возьмём, как Вы, когда – то взяли на себя.
Лучше берегите здоровье шаткое своё
И в мыслях вспоминайте ту нежность и любовь – подаренную свыше.
218
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Мая Спадчына...
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 03 ліпеня 1997 гады. Час: 09 гадзін. 37 хвілін.
Мая Радзіма – мая Краіна,
Мой горад – сталічны родны.
Тут нарадзіўся і вырас,
І басанож па наваколлях бегаў я.
Мая Краіна – мая Радзіма,
Мая калыханка, што калыхала
Тутэйшых дзяцей, шчаслівых і здаровых,
А зараз яны фарбуюць і мілуюць
Квітнеючую, прыгожую Белую Русь…
Мая Спадчына – Краіны і Радзімы каханай,
У сэрцах і душах беражэ і захоўвае люд
Тую Спадчыну, што пакінулі дзяды і бацькі нашым нашчадкам
І якое мы зараз прымнажаем для наступнага пакалення
Прыгожай і пяшчотнай, дарагі еўрапейскай зямлі,
Маёй Радзімы – маёй Краіны –
Спадчыннай Белай Русі – квітнеючай Святой…
218
@@@@@@@@@@@@@@@@
Моё Наследие…
@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 03 июля 1997 года. Время: 09 часов. 37 минут.
Моя Родина – моя Страна,
Мой город – столичный родной.
Тут родился и вырос,
И босиком по окрестностям бегал я.
Моя Страна – моя Родина,
Моя колыбельная, что колыхала
Здешних детей, счастливых и здоровых,
А сейчас они красят и милуют
Процветающую, прекрасную Белую Русь…
Моё Наследие – Страны и Родины любимой,
В сердцах и душах бережёт и хранит народ
То Наследие, что оставили деды и отцы нашим потомкам
И которое мы сейчас приумножаем для следующего поколения
Красивой и нежной, дорогой европейской земли,
Моей Родины – моей Страны –
Наследной Белой Руси – процветающей Святой…
219
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Песня пра Радзіму.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 19 ліпеня 1997 гады. Час: 09 гадзін. 53 хвілін.
Родныя мястэчкі – родныя куткі,
У якіх мы нарадзіліся, выраслі і жывём.
Родная краіна – родная зямля,
Прыгожая, квітнеючая і сэрцу дарога…
Радзіма мая, табой дыхаю, табой жыву,
Заўсёды мілая для тутэйшага народа добрага.
Тут шумяць гаі бярозавыя, дубровы і масіўныя лясы цудоўныя,
З блакітнымі азёрамі і бурлівымі рэкамі, крыніцамі чыстымі
І невялікімі хай скарбамі – нетрамі…
І спяваюцца песні, весяліцца і радуецца люд
У кожным кутку краі роднай.
Няхай Краіна мая і не вялікая,
Але адкрыта для ўсіх, хто нясе Дабро і Бога ў сэрцэ…
219
@@@@@@@@@@@@@@@@
Песня о Родине.
@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 19 июля 1997 года. Время: 09 часов. 53 минут.
Родные местечки – родные уголки,
В которых мы родились, выросли и живём.
Родная страна – родная земля,
Красивая, цветущая и сердцу дорога…
Родина моя, тобой дышу, тобой живу,
Всегда мила для здешнего народа доброго.
Здесь шумят рощи берёзовые, дубравы и массивные леса чудесные,
С голубыми озёрами и бурлящими реками, родниками чистыми
И небольшими пусть сокровищами – недрами…
И поются песни, веселится и радуется народ
В каждом уголке края родного.
Пусть Страна моя и невеликая,
Но открыта для всех, кто несёт Добро и Бога в сердце…
220
***************************************
Лепшы горад Зямлі… (Песня)
***************************************
Лепшы горад Зямлі
Гэта горад родны,
Дзе з табой мы нарадзіліся.
Лепшы горад Зямлі
Прыгажосцю сваёй
Запрашае ў госці да сябе
Усіх людзей і народы Зямлі…
Лепшы горад Зямлі,
Беларускай краіны –
Гэты горад сталічны ў цэнтры Еўропы.
Лепшы горад Зямлі
Запрашае пагуляць і пабадзяцца
Па прыбраных і чыстых скверах, бульварах і набярэжных рэк і азёр,
Па праспектах, завулках і вуліцах…
Лепшы горад Зямлі
Прытуліць і сагрэе камфортам.
Лепшы горад Зямлі
Ён у кожнага з нас свой, родны, дарагі.
Лепшы горад Зямлі,
Будзь заўсёды такім прыгожым, ціхім і цудоўным
Для сваіх гараджан і гасцей сталічных...
Пачатак: 27 ліпеня 1997 гады. Час: 09 гадзін 13 хвілін.
220
***************************************
Лучший город Земли…
***************************************
Лучший город Земли –
Это город родной,
Где с тобой мы родились.
Лучший город Земли
Красотою своей
Приглашает в гости к себе
Всех людей и народы Земли…
Лучший город Земли,
Белорусской страны –
Этот город столичный в центре Европы.
Лучший город Земли
Приглашает погулять и побродить
По убранным и чистым скверам, бульварам и набережным рек и озёр,
По проспектам, переулкам и улицам…
Лучший город Земли
Приютит и согреет комфортом.
Лучший город Земли –
Он у каждого из нас свой, родной, дорогой.
Лучший город Земли,
Будь всегда таким красивым, тихим и чудесным
Для своих горожан и гостей столичных…
Начало: 27 июля 1997 года. Время: 09 часов 13 минут.
221
*****************************
Водар кахання… (Песня)
*****************************
Водар кахання! Як прыгожы ён,
Водар кахання гэтай дзяўчыны.
Водар кахання ап'яняе нас,
Водар кахання, пах жанчыны,
Водар кахання, водар кахання…
Водар кахання ўсё дурманіць нас,
Пяшчотай сваёй прыцягвае мужчын да жанчын.
Водар кахання, водар кахання,
Зачароўвае юнакоў і дзяўчат
Водар кахання, водар кахання…
Водар кахання так мілы і прыгожы,
Водар кахання дорыць нам цяпло.
Водар кахання – маладым і дарослым,
Водар кахання пацалункі раздае,
Водар кахання, водар кахання, водар кахання…
Пачатак: 19 верасня 1997 гады. Час: 17 гадзін 37 хвілін.
221
*****************************
Аромат любви… (Песня)
*****************************
Аромат любви! Как прекрасен он,
Аромат любви этой девушки.
Аромат любви опьяняет нас,
Аромат любви, запах женщины,
Аромат любви, аромат любви…
Аромат любви все дурманит нас,
Нежностью своей притягивает мужчин к женщинам.
Аромат любви, аромат любви,
Зачаровывает юношей и девчат
Аромат любви, аромат любви…
Аромат любви так мил и красив,
Аромат любви дарит нам тепло.
Аромат любви – молодым и взрослым,
Аромат любви поцелуи раздает,
Аромат любви, аромат любви, аромат любви…
Начало: 19 сентября 1997 года. Время: 17 часов 37 минут.
222
*****************
Ты і я… (Песня)
*****************
Ты і я, толькі ты і я,
Ты мая, я ж твой – твой.
Ты і я, толькі ты і я,
Дарагая – дарагі…
Будзем разам, як заўсёды,
Ты і я, ты і я.
Мілая - мілы мой,
Будзем у шчасце жыць, у добре –
Толькі ты і толькі я,
Ты і я, ты і я...
Ты і я, толькі ты і я,
Удзячныя Госпаду – Усявышняму
За сям'ю і дзяцей цудоўных,
І ўтульную, і прасторную хату і свет,
У якім жывём мы ўсе на планеце Зямля...
Пачатак: 29 снежня 1997 гады. Час: 19 гадзін 37 хвілін.
222
******************
Ты и Я… (Песня)
******************
Ты и я, только ты и я,
Ты моя, я же твой – твой.
Ты и я, только ты и я,
Дорогая – дорогой…
Будем вместе, как всегда,
Ты и я, ты и я.
Милая – милый мой,
Будем в счастье жить, в добре –
Только ты и только я,
Ты и я, ты и я…
Ты и я, только ты и я,
Благодарны Господу – Всевышнему
За семью и детей прекрасных,
И уютный, и просторный дом и мир,
В котором живём мы все на планете Земля…
Начало: 29 декабря 1997 года. Время: 19 часов 37 минут.
223
*************************************
У ноч на Каляды… (Песня)
*************************************
У ноч на Каляды
Людзі весяляцца.
У ноч на Каляды
Увесь люд смяецца
І ў руцах сваіх трымаюц запалёныя свечкі.
У ноч на Каляды
Храмы ўсё ззяюць
У алосцях свечак
І ў промнях Гасподніх.
Ён прынёс з сабой
Мілату і мір,
Дабрыню з любоўю
У ноч на Каляды,
У ноч на Каляды…
У ноч на Каляды
Вее цеплынёй.
У ноч на Каляды
Гасподзь нарадзіўся -
У ноч на Каляды – Светлае Каляды.
Пачатак: 30 снежня 1997 гады. Час: 07 гадзін 39 хвілін.
223
*************************************
В ночь на Рождество… (Песня)
*************************************
В ночь на Рождество
Люди веселятся.
В ночь на Рождество
Весь народ смеётся
И в руках своих держит свечи зажжённые.
В ночь на Рождество
Храмы все сияют
В алостях свечей
И в лучах Господних.
Он принес с собой
Благодать и мир,
Доброту с любовью
В ночь на Рождество,
В ночь на Рождество…
В ночь на Рождество
Веет теплотой.
В ночь на Рождество
Господь родился –
В ночь на Рождество – Светлое Рождество.
Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 07 часов 39 минут.
224
*****************************************
Святло мамы – залаты... (Песня)
*****************************************
Колькі выпакутавалі Вы,
Колькі добрых парадаў даяце,
Дарагая мая, мілая,
Ты адзіная ў свеце ў нас –
Мама, каханая мама, мама...
Цеплынёй сваёй Вы саграваеце,
Усіх дзяцей – родных, дарагіх і каханых.
Цеплынёй сваёй Вы беражэце
І душэўным супакоем – сардэчным
Прылашчыце, пацалуеце
І абдымаеце, мама мілая, сваіх дзяцей.
Хай даўно прамільгнулі маршчынкі,
Серабрыстым стаў волас Ваш.
Дзеці ўнукаў Вам падарылі і клічуць Вас бабуляй,
Але для нас Вы заўсёды застаяцеся на доўгія гады
Мамай – адзінай мамай…
Пачатак: 30 снежня 1997 гады. Час: 17 гадзін 39 хвілін.
224
*****************************************
Свет мамы – золотой… (Песня)
*****************************************
Сколько выстрадали Вы,
Сколько добрых советов даёте,
Дорогая моя, милая,
Ты единственная в мире у нас –
Мама, любимая мама, мама…
Теплотой своей Вы согреваете,
Всех детей – родных, дорогих и любимых.
Теплотой своей Вы бережёте
И душевным покоем – сердечным
Приголубите, поцелуете
И обнимете, мама милая, своих детей.
Пусть давно промелькнули морщинки,
Серебристым стал волос Ваш.
Дети внуков Вам подарили и зовут Вас бабушкой,
Но для нас Вы всегда остаетесь на долгие годы
Мамой – единственной мамой…
Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 17 часов 39 минут.
225
*****************************
Першае каханне… (Песня)
*****************************
Першае каханне – гэта вельмі выдатна,
Першы пацалунак – гэта вельмі горача.
Першыя крокі ў гэты свет вялікі,
Першая пяшчота і асалода –
Першае каханне такое прыгожае і непаўторнае.
У кожным нашым сэрцы ёсць месца
Для першага кахання, што нясе цяпло і радасць людзям.
І з вуснаў, слоў і пачуццяў
Спазнаём мы першую любоў сваю.
Першае каханне ўсе калісьці мелі,
Мілата з шчасцем адчувалі,
Пачынаючы ад мамы і таты,
А потым ад дзяўчат і юнакоў –
Першую любоў незабыўную.
Пачатак: 30 снежня 1997 гады. Час: 21 гадзіну 17 хвілін.
225
*****************************
Первая любовь… (Песня)
*****************************
Первая любовь – это очень прекрасно,
Первый поцелуй – это очень страстно.
Первые шаги в этот мир большой,
Первая нежность и наслажденье –
Первая любовь так красива и неповторима.
В каждом нашем сердце есть место
Для первой любви, что несёт тепло и радость людям.
И из уст, слов и чувств
Познаем мы первую любовь свою.
Первую любовь все когда – то имели,
Благодать с блаженством ощущали,
Начиная от мамы и папы,
А потом от девушек и юношей –
Первую любовь незабываемую.
Начало: 30 декабря 1997 года. Время: 21 час 17 минут.
226
********************************
Пара белых птушак...
********************************
Пара белых птушак у нябёсах пырхае,
Так мілуюць паднябессе цудоўныя.
Пара белых птушак кружыцца ў аблоках.
І прыгажосцю сваёй фарбуе Зямлю.
Пара белых буслоў прынесла на крылах
Дабрыню і пяшчоту, мір і каханне.
Пара белых буслоў дорыць нам усім
Шчасце, і цепло з ласкаю, і вернасць –
Зямную, душэўную, светлую.
І няхай кружацца птушкі белыя – белыя
У аблоках над дамамі мірнымі,
Дораць люду Зямлі
Веру, Надзею, Каханне і цеплыню,
З мацярынскай пяшчотай і Богам у сэрцы.
Пачатак: 31 снежня 1997 гады. Час: 07 гадзін 07 хвілін.
226
********************************
Пара белых птиц…
********************************
Пара белых птиц в небесах порхает,
Так милуют поднебесье прекрасные.
Пара белых птиц кружится в облаках
И красотой своей красит Землю.
Пара белых аистов принесла на крыльях
Доброту и нежность, мир и любовь.
Пара белых аистов дарит нам всем
Счастье, и тепло с ласкою, и верность –
Земную, душевную, светлую.
И пускай кружатся птицы белые – белые
В облаках над домами мирными,
Дарят народу Земли
Веру, Надежду, Любовь и тепло,
С нежностью материнской и Богом в сердце.
Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 07 часов 07 минут.
227
**************************
У гэты ночы… (Песня)
**************************
У гэты ночы, у гэты ночы
Зноў запаляцца ліхтары.
У гэты ночы, у гэты ночы
Зноў спяюць нам салаўі.
У гэты ночы, у гэты ночы
Мы гуляем у абдымку
Па бульварам і скверам
У гэты ночы, дзівосныя ночы…
Як цудоўны і прыгожы
Гэты ночы і месяц.
Як прыгожы і мілы
Гэтыя зоркі ў небе цёмным,
Як і мілых пацалункі,
Дарагіх сэрцаў – каханых –
У гэты ночы, у гэты ночы, у гэты ночы…
У гэты ночы, у гэты ночы
Ветрык нам вее цёплы.
У гэты ночы, у гэты ночы
Атрымліваем асалоду ад ўдваіх.
У гэтыя ночы, у гэтыя ночы
Там, удалечыні за ракой,
Скрыпка плача з жалейкаю
Да світанку зары –
Адурманіўшыся любоўю – гэтыя змярканне ночы…
Пачатак: 31 снежня 1997 года. Час: 07 гадзін 39 хвілін.
227
**************************
В эти ночи… (Песня)
**************************
В эти ночи, в эти ночи
Вновь зажгутся фонари.
В эти ночи, в эти ночи
Вновь споют нам соловьи.
В эти ночи, в эти ночи
Мы в обнимку гуляем
По бульварам и скверам
В эти ночи, дивны ночи…
Как чудесны и прекрасны
Эти ночи и луна.
Как красивы и милы
Эти звёзды в небе темном,
Как и поцелуи милых,
Дорогих сердец – любимых –
В эти ночи, в эти ночи, в эти ночи…
В эти ночи, в эти ночи
Ветерок нам веет теплый.
В эти ночи, в эти ночи
Наслаждаемся вдвоём.
В эти ночи, в эти ночи
Там, вдали за рекой,
Скрипка плачет со свирелью
До рассветной зари –
Одурманившись любовью – эти сумерки ночи…
Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 07 часов 39 минут.
228
******************
Свечка. (Песня)
******************
Столік на дваіх,
І на ім гарыць,
Ззяе ў каласцях агню
Тая свечка, тая свечка...
Тая свечка гарыць
І нас усіх захоўвае.
У цудоўны вечар ціхі
Закаханыя тыя, хто любіць сэрца
Яднае, аб'яднае…
Столік на дваіх,
І за ім сядзяць
Дзяўчыны і юнакі,
Мужчыны з жанчынамі...
І няхай гарыць паміж намі свечка,
Цеплынёй сваёй сагравае
Усе закаханыя пары, верныя і шчаслівыя,
У непаўторны вечар свечка падпаленая
Нас беражэ ў мірную гадзіну…
Пачатак: 31 снежня 1997 гады. Час: 17 гадзін 33 хвіліны.
228
*****************
Свеча. (Песня)
*****************
Столик на двоих,
И на нем горит,
Сияет в алостях огня
Та свеча, та свеча…
Та свеча горит
И нас всех хранит.
В прекрасный вечер тихий
Влюбленные любящие сердца
Объединит, объединит…
Столик на двоих,
И за ним сидят
Девушки и юноши,
Мужчины с женщинами…
И пускай горит между нами свеча,
Теплотой своей согревает
Все влюбленные пары, верные и счастливые,
В неповторимый вечер свеча горящая
Нас бережет в мирный час…
Начало: 31 декабря 1997 года. Время: 17 часов 33 минуты.
Свидетельство о публикации №122050304855