Працяг зборн к верша прозы продолжение сборник сти

ЗБОРНІК
ВЕРШАЎ І ПРОЗЫ
               «Мінулае ХХ стагоддзе»
(1983 – 1999 г. г.)
Мiнск – 2021 г.

Павел В. Ладохо
СБОРНИК
СТИХОВ И ПРОЗЫ
              «Ушедший ХХ век»
(1983 – 1999 г. г.)
Минск – 2021 г.




1991 год

0. (122). Айчыная планета Зямля... Пачатак: 07 сакавіка 1991 года. Час: 21 гадзіну. 19 хвілін.
1. (123). Знайшлі, вырашылі шчасце. Пачатак: 09 сакавіка 1991 года. Час: 19 гадзін 09 хвілін.
2. (124). Добры дзень, дачка, сынок. (Песня) Пачатак: 09 сакавіка 1991 года. Час: 19 гадзін 19 хвілін.
3. (125). Ночкай ціхай... Пачатак: 09 сакавіка 1991 года. Час: 19 гадзін. 59 хвілін.
4. (126). Усюды пахне чаромхай… Пачатак: 13 сакавіка 1991 года. Час: 17 гадзін. 03 хвілін.
5. (127). Песня пра Айчыну. Пачатак: 13 сакавіка 1991 гады. Час: 17 гадзін. 53 хвіліны.
6. (128). Лілея на сажалцы. Пачатак: 13 сакавіка 1991 гады. Час: 23 гадзіны. 17 хвілін.
7. (129). Паляна. (Песня) Пачатак: 17 сакавіка 1991 года. Час: 15 гадзін 39 хвілін.
8. (130). Вясна. Пачатак: 17 сакавіка 1991 гады. Час: 17 гадзін. 27 хвілін.
9. (131). Чоўначка. (Песня). Пачатак: 17 сакавіка 1991 гады. Час: 17 гадзін 57 хвілін.
10. (132). Белавежская пушча. Пачатак: 19 сакавіка 1991 гады. Час: 09 гадзін. 19 хвілін.
11. (133). Каліна – Марыя. (Песня) Пачатак: 19 сакавіка 1991 года. Час: 09 гадзін 29 хвілін.
12. (134). Снег і дождж вясновы... Пачатак: 23 сакавіка 1991 года. Час: 19 гадзін. 53 хвіліны.
13. (135). Бэз. (Песня) Пачатак: 19 сакавіка 1991 года. Час: 19 гадзін 59 хвілін.
14. (136). Кінутыя дзеці. Пачатак: 23 сакавіка 1991 года. Час: 21 гадзіну 03 хвіліны.
15. (137). Вальс кветак. Пачатак: 23 сакавіка 1991 года. Час: 21 гадзіну 37 хвілін.
16. (138). Мары... Пачатак: 23 сакавіка 1991 года. Час: 23 гадзіны. 17 хвілін.
17. (139). Беларусачка. Пачатак: 27 сакавіка 1991 гады. Час: 07 гадзін. 27 хвілін.
18. (140). Вясковая. Пачатак: 27 сакавіка 1991 гады. Час: 09 гадзін 57 хвілін.
19. (141). У доме маім. (Песня) Пачатак: 27 сакавіка 1991 года. Час: 17 гадзін 17 хвілін.
20. (142). Славянам і славяначкам. Пачатак: 29 сакавіка 1991 гады. Час: 19 гадзін 59 хвілін.
21. (143). Май. (Песня) Пачатак: 03 мая 1991 года. Час: 13 гадзін 03 хвіліны.
22. (144). Мядзведзь, ліса і рысь. (Казка) Час: 07 гадзін. 27 хвілін. Пачатак: 29 ліпеня 1991 гады.


1991 год

0. (122). Отчая планета Земля… Начало: 07 марта 1991 года. Время: 21 час. 19 минут.
1. (123). Нашли, решили счастье. Начало: 09 марта 1991 года. Время: 19 часов 09 минут.
2. (124). Здравствуй, дочка, сынок. (Песня) Начало: 09 марта 1991 года. Время: 19 часов 19 минут.
3. (125). Ночкой тихой… Начало: 09 марта 1991 года. Время: 19 часов. 59 минут.
4. (126). Всюду пахнет черёмухой… Начало: 13 марта 1991 года. Время: 17 часов. 03 минут.
5. (127). Песня об Отчизне. Начало: 13 марта 1991 года. Время: 17 часов. 53 минуты.
6. (128). Лилия на пруду. Начало: 13 марта 1991 года. Время: 23 часа. 17 минут.
7. (129). Поляна. (Песня) Начало: 17 марта 1991 года. Время: 15 часов 39 минут.
8. (130). Весна. Начало: 17 марта 1991 года. Время: 17 часов. 27 минут.
9. (131). Лодочка. Начало: 17 марта 1991 года. Время: 17 часов 57 минут.
10. (132). Беловежская пуща. Начало: 19 марта 1991 года. Время: 09 часов. 19 минут.
11. (133). Калина – Мария. (Песня) Начало: 19 марта 1991 года. Время: 09 часов 29 минут.
12. (134). Снег и дождь весенний… Начало: 23 марта 1991 года. Время: 19 часов. 53 минуты.
13. (135). Сирень. (Песня) Начало: 19 марта 1991 года. Время: 19 часов 59 минут.
14. (136). Кинутые дети. Начало: 23 марта 1991 года. Время: 21 час 03 минуты.
15. (137). Вальс цветов. Начало: 23 марта 1991 года. Время: 21 час 37 минут.
16. (138). Мечты… Начало: 23 марта 1991 года. Время: 23 часа. 17 минут.
17. (139). Белорусочка. Начало: 27 марта 1991 года. Время: 07 часов. 27 минут.
18. (140). Деревенская. Начало: 27 марта 1991 года. Время: 09 часов 57 минут.
19. (141). В доме моём. (Песня) Начало: 27 марта 1991 года. Время: 17 часов 17 минут.
20. (142). Славянам и славяночкам. Начало: 29 марта 1991 года. Время: 19 часов 59 минут.
21. (143). Май. (Песня) Начало: 03 мая 1991 года. Время: 13 часов 03 минуты.
22. (144). Медведь, лиса и рысь. (Сказка) 07 часов. 27 минут. 29 июля 1991 года.


122
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Айчыная планета Зямля…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 07 сакавіка 1991 года.                Час: 21 гадзіну. 19 хвілін.

Свет цудоўны і прыгожы на Зямлі маёй,
Ёсць тут усё, што трэба для жыцця майго, –
Дабрыня і каханне, шчасце з пяшчотай і ласкай.
Калі раптам ты апынуўся ці аказалася
Дзесьці далёка ад дома,
Не журыся і не шкадуй ні аб чым,
Лепш успомні аб Радзіме і айчы сваёй зямлі…
Маму з татам, брата і сястру любых,
Царкву белаю сярод лугоў і гаяў бярозавых.
І бурлівую рэчку чыстую ў краю бацькавам …
Хай заўсёды на планеце Зямля
Свеціць сонейка цёплае, мірнае.
І вакол яго ў нябёсах блакітных, чыстых
Лётаюць і кружацца птушкі, як Анёлы Божыя…
І дораць народу зямному жаданні: любіць і тварыць дабро,
Быць шчырымі і шчодрымі грамадзянамі Зямлі шматнацыянальнай –
Планеты нашай агульнай айчынай пад назвай Зямля…


122
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Отчая планета Земля…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 07 марта 1991 года.                Время: 21 час. 19 минут.

Мир чудесен и прекрасен на Земле моей,
Есть здесь всё, что нужно для жизни, –
Доброта и любовь, счастье с нежностью и лаской.
Если вдруг ты оказался или оказалась
Где – то далеко от дома,
Не печалься и не жалей ни о чём,
Лучше вспомни о Родине и отчей своей земле…
Маму с папой, брата и сестру дорогих,
Церковь белую среди лугов и рощ берёзовых
И бурлящую речку чистую в краю отчем…
Пусть всегда на планете Земля
Светит солнышко тёплое, мирное.
И вокруг него в небесах голубых, чистых
Летают и кружатся птицы, как Ангелы Божьи…
И дарят народу земному желанья: любить и творить добро,
Быть искренними и щедрыми гражданами Земли многонациональной –
Планеты нашей общей отчей под названием Земля…   


123
****************************************
Знайшлі, вырашылі шчасце.
****************************************

З табой мы шчасце тут знайшлі – вырашылі,
Хацеў і я, і ты, каханная мая.
Пад небам зорным і месяцам ззяючым
Мы абдыматся і зачароўватся ўдваіх.

У родным краі, у краі бацькоўскім,
Мы знайшлі і вырашылі шчасце разам –
Дзяўчынка – красуня і хлопец – закаханы
У любую і адзіную птушачку –
Шчаслівую – Боскую.

Пачатак: 09 сакавіка 1991 года.                Час: 19 гадзін 09 хвілін.


123
****************************************
Нашли, решили счастье.
****************************************

С тобой мы счастье здесь нашли – решили,
Хотел и я, и ты, любовь моя.
Под небом звёздным и луной сияющей
Мы обнимались и очаровывались вдвоём.

В крае родном, в крае родительском,
Мы нашли и решили счастье вместе –
Девчонка – красотка и парень – влюблённый
В дорогую и единственную птичку –
Счастливую – Божественную.

Начало: 09 марта 1991 года.                Время: 19 часов 09 минут.


124
*******************************************
Добры дзень, дачка, сынок.
*******************************************

Прывітанне, сынок.
Прывітанне, мілая дачка.
Прывітанне, домік родны,
Прывітанне, край мой прыгожы.

Успомні, дачка, сынок,
Успомніце, як мы з мамай чыталі і спявалі
Калыскі і казкі, быліны з легендамі
І жадалі Вам усім спакойнай мірнай ночы.

Прывітанне, сынок.
Добры дзень, дробка, дачка мая.
З добрай раніцай і днём, увечары,
Прывітаемся мы з Вамі, любые Вы нашы дзеткі.

Пачатак: 09 сакавіка 1991 года.                Час: 19 гадзін 19 хвілін.


124
*******************************************
Здравствуй, дочка, сынок.
*******************************************
Здравствуй, сынок.
Здравствуй, милая дочка.
Здравствуй, домик родной,
Здравствуй, край мой красивый.

Вспомни, дочка, сынок,
Вспомните, как мы с мамой читали и пели
Колыбели и сказки, былины с легендами
И желали Вам всем спокойной мирной ночи.

Здравствуй, сынок.
Здравствуй, крошка, дочка моя.
С добрым утром и днём, вечером,
Поздороваемся мы с Вами, дорогие Вы наши детки.

Начало: 09 марта 1991 года.                Время: 19 часов 19 минут.


125
@@@@@@@@@@@@@@@
Ночкай ціхай...
@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 09 сакавіка 1991 года.                Час: 19 гадзін. 59 хвілін.
               
Ціха гуляе магнітафон
Уначы вясновай ціхай сакавіцкай.
Я сяджу ў крэсле, а перада мной польку танчыць
Мілая, каханая дзяўчына прыгожая
І пры гэтым яна запрашае мяне з ёй патанчыць.
Хай і цяжка нам жыць зараз,
Навучэнцам і студэнтам.
Але, як заўсёды, нам дапамагае
Духоўнае і культурнае жыццё зямное.
Разам з каханай сваёй польку патанчылі
І перайшлі на душэўную мелодыю павольную.
Абдымаю пяшчотна і, слізгаючы, плывуць
Па плячах і шыі, а потым вуснам –
Пацалункі гарачыя ў ціхую ноч чароўную.
Рукі мае спаўзаюць па таліі прыгажуні маёй
Пад музыку начную далікатную – далікатную.
І галубка ціха зачаравальную гісторыю шэпча,
як калісьці яна здзейсніла ўчынак шалёны.
Але гэта ўсё ў мінулым,
а зараз давайце атрымліваць асалоду ад
выдатнай ціхай ночы і каханні.


125
@@@@@@@@@@@@@@@
Ночкой тихой…
@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 09 марта 1991 года.                Время: 19 часов. 59 минут.
               
Тихо играет магнитофон
Ночью весенней мартовской тихой.
Я сижу в кресле, а предо мной польку танцует
Милая, любимая девушка красивая
И при этом она приглашает меня с ней потанцевать.
Пусть и тяжело нам жить сейчас,
Учащимся и студентам.
Но, как всегда, нам помогает
Духовная и культурная жизнь земная.
Вместе с любимой своей польку потанцевали
И перешли на медленную душевную мелодию.
Обнимаю нежно и, скользя, плывут
По плечам и шее, а потом губам –
Поцелуи страстные в тихую ночь чарующую.
Руки мои сползают по талии красавицы моей
Под музыку ночную нежную – нежную.
И голубка тихо шепчет завораживающую историю,
как когда – то она совершила безумный поступок.
Но это всё в прошлом,
а сейчас давайте наслаждаться от
прекрасной тихой ночи и любвьи.


126
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Усюды пахне чаромхай…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 13 сакавіка 1991 гады.                Час: 17 гадзін. 03 хвілін.

Быццам усюды запахла чаромхай,
А да мяне выходзіць дзяўчынка мая.
Разам мы з ёй пойдзем на квітнеючы лужок
Асалоду атрымліваць ад пеўчых птушак і неба блакітнага,
Куляючыся пры гэтым у абдымку ў шаўкавістай траве, прагрэтай…
Хай квітнеюць сады вясковыя
І квітнее вясновая зямля.
Хай сустракаюцца і радуюцца
У дарагіх месцах і на сцяжынках
Першыя закаханыя і проста пары, закаханыя…
А па небе ўсюды рассыпае зоркі ноч,
І ідзе на гулянні і танцы люд закаханы.
Хай і нялёгкі зараз час, але ўсё роўна мы весялімся,
Ёсць, каму ажаніцца, замуж выходзіць –
Пад водар чаромхі, юнакам і дзяўчатам…
Зноў паўсюль чаромхай пахне,
Толькі гады ляцяць непрыкметна.
І папоўніць нашу Зямлю
Новае пакаленне чалавечае,
Наша будучыня – дзеці…
Быццам усюды зноў чаромхай запахла,
А да мяне выходзіць жанчына мая
Не адна, а са спадчынай зямным,
З сынамі і дочкамі –
Заўтрашнімі, будучымі грамадзянамі квітнеючай краіны…


126
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Всюду пахнет черёмухой…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 13 марта 1991 года.                Время: 17 часов. 03 минут.

Будто всюду запахло черёмухой,
А ко мне выходит девчонка моя.
Вместе мы с ней пойдём на цветущий лужок
Наслаждаться певчими птичками и небом голубым,
Кувыркаясь при этом в обнимку в шелковистой траве, прогретой…
Пусть цветут сады деревенские
И цветёт весенняя земля.
Пусть встречаются и радуются
В дорогих местах и на тропинках
Первые влюблённые и просто пары, влюблённые…
А по небу всюду ночь рассыпает звёзды,
И идёт на гулянья и танцы влюблённый народ.
Пусть и нелегкое время сейчас, но всё равно мы веселимся,
Есть, кому жениться, замуж выходить –
Под аромат черёмухи, юношам и девушкам…
Снова всюду пахнет черёмухой,
Только годы летят незаметно.
И пополнит нашу Землю
Новое поколение человеческое,
Наше будущее – дети…
Будто всюду вновь запахло черёмухой,
А ко мне выходит женщина моя –
Не одна, а с наследием земным,
С сыновьями и дочерями –
Завтрашними, будущими гражданами процветающей страны…


127
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Песня пра Айчыну.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 13 сакавіка 1991 гады.                Час: 17 гадзін. 53 хвіліны.

Беларусь – матухна айчыная мая,
З выдатнымі краямі блакітных азёр,
З сажалкамі чыстымі, з лілеямі і балотамі,
І звілістымі рэкамі, уздоўж якіх растуць
Вербы ніцыя, гаі бярозавыя беластвольныя,
І, вядома, дубровы, і хваёвыя, яловыя, ліставыя лясы
Цудоўнай Радзімы – Белай Русі, Белай…
Кінуцца хочацца галавой у абшары,
Крыкнуць на ўвесь голас: Русь мая Белая!
Скласці і праспяваць песню аб краіне,
Каб яе пачулі ва ўсіх кутках шара зямнога...
Абсяг тваіх раўнін, няхай і невялікіх,
З пагоркамі і ўзвышшамі і дзесьці з нізінамі,
Ап'яняе мяне прыгажосцю сваёй,
І так хочацца кінуцца ў гэты вір з галавой,
У квітнеючыя лугі і хлебныя палі,
У сады пладовыя і на ўрадлівую зямлю
Краі чыстага Белай Русі – Спадчынай…
У небе свеціць сонейка, з вышыні мілуе
Зямлю родную, хай і невялікую,
Дзе жывуць выдатныя, добрыя і сардэчныя
Грамадзяне квітнеючай краіны – Белай Русі, Белай…
Цеплынёй і пяшчотай, ласкаю сваёй
Прыгалубіць усіх, але толькі не ваяўнічых,
Грамадзян іншых краін і народаў свету.
І захоўваюць краіну ў цэнтры Еўропы
Анёлы паднябесныя, знакі Айчыны,
Буслы і лебедзі і, вядома, журавы белыя, чыстыя, як сама зямля
Радзімы нашай – Беларусі, і сам Усемагутны Бог захоўвае…


127
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Песня об Отчизне.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 13 марта 1991 года.                Время: 17 часов. 53 минуты.

Беларусь – матушка отчая моя,
С прекрасными краями голубых озёр,
С прудами чистыми, с лилиями, и болотами,
И извилистыми реками, вдоль которых растут
Ивы плакучие, рощи берёзовые белоствольные,
И, конечно, дубравы, и сосновые, еловые, лиственные леса
Великолепной Родины – Белой Руси, Белой…
Броситься хочется головой в просторы,
Крикнуть во весь голос: Русь моя Белая!
Сочинить и спеть песню о стране,
Чтоб её услышали во всех уголках шара земного…
Ширь твоих равнин, пусть и небольших,
С пригорками и возвышенностями и где – то с низинами,
Опьяняет меня красотой своей,
И так хочется броситься в этот омут с головой,
В цветущие луга и хлебные поля,
В сады плодовые и на плодородистую землю
Края чистого Белой Руси – Наследной…
В небе светит солнышко, с высоты милует
Землю родную, пусть и небольшую,
Где живут прекрасные, добрые и сердечные
Граждане процветающей страны – Белой Руси, Белой…
Теплотой и нежностью, ласкою своей
Приголубит всех, но только не воинствующих,
Граждан других стран и народов мира.
И хранят страну в центре Европы
Ангелы поднебесные, символы Отчизны,
Аисты и лебеди и, конечно, журавли белые, чистые, как сама земля
Родины нашей – Беларуси, и сам Всемогущий Бог хранит…


128
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Лілея на сажалцы.
@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 13 сакавіка 1991 гады.                Час: 23 гадзіны. 17 хвілін.
         
Удалечыні ад нас з табой гучыць акардэон,
А мы прыселі каля сажалкі з белымі лілеямі.
І вячэрні ветрык разносіць мелодыю
Па ўсёй вёсцы роднага кутка.

І ты, радзімая, вырашыла падыграць
На флейце, што ўзяла сабой.
Мелодыя твая – далікатная, як ты сама,
Дарыць зямлі спакой і цішыню, тутэйшаму люду.
І ўсім вам дапамагае разам, акардэону і флейце -
Выдатная песня салаўя,
Які стаіўся ў лясных зарасніках.

Гучыць мелодыя ў вёсцы і ў гушчары лясной,
І атрымлівае асалоду начная цішыня,
Ад іграючых музычных інструментаў і салаўя.
А крыху пазней – далучыцца скрыпка тужлівая.

Гуляе цудоўнае трыо, і салавей спявае –
І мы не заўважым з Каханай,
Як зоркі ўспыхнуць, і месяц узыдзе.
І ўсё мацней жабы квакаць сталі,
А цвыркуны заспявалі песню сваю начную.

І вось у цішыні начной мелодыя мілуе абшары,
А мы з табой вырашылі паплаваць галышом
У чыстай сажалцы лясной, сярод белых квітнеючых лілей,
І атрымаць асалоду ад водара,
З зачароўнымі пацалункамі і ласкамі
пад месяцам зіхатлівымі, зоркамі мільгаючымі.


128
@@@@@@@@@@@@@@@@
Лилия на пруду.
@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 13 марта 1991 года.                Время: 23 часа. 17 минут.
         
Вдали от нас с тобой звучит аккордеон,
А мы присели около пруда с белыми лилиями.
И ветерок вечерний разносит мелодию
По всей деревне уголка родного.

И ты, родимая, решила подыграть
На флейте, что взяла собой.
Мелодия твоя – нежная, как ты сама,
Дарит земле покой и тишину, народу здешнему.
И всем вам помогает вместе, аккордеону и флейте –
Прекрасная песня соловья,
Который затаился в зарослях лесных.

Звучит мелодия в деревне и в чаще лесной,
И наслаждается ночная тишина,
От играющих музыкальных инструментов и соловья.
А чуть позже – присоединиться скрипка тоскливая.

Играет чудесное трио, и соловей поёт –
И мы не заметим с Любимой,
Как звёзды вспыхнут, и луна взойдёт.
И всё сильнее квакать стали лягушки,
А сверчки запели песню свою ночную.

И вот в тишине ночной мелодия нежит просторы,
А мы с тобой решили поплавать нагишом
В чистом пруду лесном, средь белых цветущих лилий,
И насладиться ароматом,
Зачаровываюсь поцелуями и ласками
под луной сияющей, мелькающими звёздами.


129
****************
Паляна. (Песня)
****************

Паляна, паляна, паляна –
Лясная паляна, паляна.
На гэтай паляне сустрэлася
Прыгожая, мілая Полі.

Паліна, Паліна, Паліна
Кветкі збірала палявыя
Васількі са званочкамі,
Рамонкі з канюшынай,
Якія зводзілі водарам,
Пахам палявых кветак
Полі і юнака закаханага.

Паляна, паляна, паляна
Зачароўвала закаханыя пары.
Тут многія былі шчаслівыя,
І Полюшка таксама стала шчаслівай.

Палінушка шчасце знайшла,
Каханага хлопца сустрэла –
Ва ўсім вінаватая паляна,
Прыгожая, шаўкавістая
Паляна, паляна, паляна.

І вось з'явяцца дзеці на гэтай паляне, паляне,
І будуць расці і гарэзаваць,
І радасць несці, і ўсмешкі дарыць
Сваім бацькам – птушкам Зямлі, што ўзгадавала планета.

Пачатак: 17 сакавіка 1991 гады.                Час: 15 гадзін 39 хвілін.


129
****************
Поляна. (Песня)
****************
Поляна, поляна, поляна –
Лесная поляна, поляна.
На этой поляне встретилась
Красивая, милая Поля.

Полина, Полина, Полина
Цветы собирала полевые –
Васильки с колокольчиками,
Ромашки с клевером,
Которые сводили ароматом,
Запахом полевых цветов –
Полю и юношу влюблённого.

Поляна, поляна, поляна
Зачаровывала влюблённые пары.
Здесь многие счастливы были,
И Полюшка тоже счастливой стала.

Полинушка счастье нашла,
Любимого парня встретила –
Во всем виновата поляна,
Красивая, шелковистая –
Поляна, поляна, поляна.

И вот появятся дети на этой поляне, поляне,
И будут расти и резвиться,
И радость нести,  и улыбки дарить
Своим родителям – птицам Земли, что взрастила планета.

Начало: 17 марта 1991 года.                Время: 15 часов 39 минут.


130
@@@@@@@@@@
Вясна.
@@@@@@@@@@
Пачатак: 17 сакавіка 1991 гады.                Час: 17 гадзін. 27 хвілін.

Сонейка ласкава песціць дзень вясновы,
Птушкі песні спяваюць у двары.
Толькі я гляджу ў акенца,
Як цудоўна прырода прачынаецца.
Вясна прыйшла, вясна, вясна,
Набраклі ныркі на дрэвах і кустах.
Дзятва весяліцца пад сонейкам цёплым
І пускае па раўчуках лодачкі змайстраваныя,
З усмешкамі радаснымі на твары.
Вясна, вясна ідзе,
З вырай прыляцелі птушкі і ўюць гнёзды.
І аблокі ў блакітных нябёсах,
Як быццам у казцы скачуць – конікі.
Вясна, вясна: сакавік, красавік з капяжом і травень – квітнеючы,
Квітнее вярба – пухнатая першая.
Вясна нам прынесла шмат светлых свят Царкоўных –
Вербніцу, Вялікдзень Светлы і шмат іншых свят,
Дзень жанчын, маці і мой дзень нараджэння,
І, вядома, незабытае слаўнае свята –
Дзень Перамогі майскі.
Вясна, вясна цёплая і мірная,
Кахання і шчасця прынесла.
Многія людзі Зямлі вяселля шпацыруюць,
Нараджаюць моцных, здаровых малых.
І заўсёды іх пры гэтым дабраславіць і захоўвае Усемагутны Бог.


130
@@@@@@@@@@
Весна.
@@@@@@@@@@
Начало: 17 марта 1991 года.                Время: 17 часов. 27 минут.

Солнышко ласково нежит день весенний,
Птички песни поют во дворе.
Только я гляжу в окошко,
Как чудесно природа просыпается.
Весна пришла, весна, весна,
Набухли почки на деревьях и кустах.
Детвора веселится под солнышком тёплым
И пускает по ручейкам лодочки смастерённые,
С улыбками радостными на лице.
Весна, весна идёт,
Из южных краёв прилетели птицы и вьют гнёзда.
И облака в голубых небесах,
Как будто в сказке скачут – лошадки.
Весна, весна: март, апрель с капелью и май – цветущий,
Цветёт верба – пушистая первая.
Весна нам принесла много светлых праздников Церковных –
Вербницу, Пасху Светлую и много других праздников,
День женщин, матерей и мой день рождения,
И, конечно, незабытый славный праздник –
День Победы майский.
Весна, весна тёплая и мирная,
Любви и счастья принесла.
Многие люди Земли свадьбы гуляют,
Рожают крепких, здоровых малышей.
И всегда их при этом благословит и хранит Всемогущий Бог.   


131
******************
Чоўначка. (Песня)
******************

Стаіць ля прычала лодка пустая,
Стаіць ля прычала і б'ецца аб бераг вячэрні.
І ўспыхнулі зоркі над хвалямі возера,
І ззяе, свеціць месяц.

Па беражку крутому начному і высокаму
Бяжыць дзяўчынка бялявая.
Бяжыць, бяжыць галубка,
А ёй насустрач, насустрач хлопец каханы.

Прызначылі спатканне на гэтым беразе,
Спусціліся яны да возера, да возера кахання.
І селі ў чоўна пустую, пустую –
І паплылі па возеру кахання.

Пампуюць лодачку хвалі гуллівыя,
А ў чоўначце закаханыя цалуюцца.
І вось на сярэдзіне лодачка,
І вее – вее водар кахання.

Каханая мая дзяўчынка вясковая,
Як добра з табою мне быць зараз.
Але вось ужо світае, і зноў мы растаемся
У беражка цудоўнага, дзе вее цеплынёй жаданай,
І чоўначка апусцелая зноў закаханых пар сваіх чакае.

Пачатак: 17 сакавіка 1991 гады.                Час: 17 гадзін 57 хвілін.


131
******************
Лодочка. (Песня)
******************

Стоит у причала лодка пустая,
Стоит у причала и бьётся о берег вечерний.
И вспыхнули звёзды над волнами озёра,
И сияет, светит луна.

По бережку крутому ночному и высокому
Бежит девчонка белокурая.
Бежит, бежит голубушка,
А ей любимый парень навстречу, навстречу.

Назначили свидание на этом берегу,
Спустились они к озеру, к озеру любви.
И сели в лодочку пустую, пустую –
И поплыли по озеру любви.

Качают лодочку волны игривые,
А в лодочке влюблённые целуются.
И вот на середине лодочка,
И веет – веет аромат любви.

Любимая моя девчонка деревенская,
Как хорошо с тобой мне быть сейчас.
Но вот уже светает, и вновь мы расстаемся
У бережка чудесного, где веет теплотой желанной,
И лодочка опустевшая снова ждёт влюблённых пар своих.

Начало: 17 марта 1991 года.                Время: 17 часов 57 минут.


132
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Белавежская пушча.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 19 сакавіка 1991 гады.                Час: 09 гадзін. 19 хвілін.

Куток наш цудоўны і цудоўны – край,
Дзе блукаюць, нараджаюцца і жывуць
Зубры, алені, ласі і дзікі,
Як заўсёды, зайцы з ваўкамі,
Бегаюць лісіцы, куніцы з вавёркамі.
У вадаёмах плаваюць выдры, андатры і бабры
І, вядома лебедзі, чайкі з качкамі,
Плаваюць і рыбкі пад вадой чыстай,
Размнажаючыся ікрынкі ў зарасніках чаротавых.

У тым утульным краі, ціхім і прасторным,
Растуць дубы магутныя, хвоі і вялікія елкі.
Белыя бярозы, вярбы блакітныя,
ліставыя дрэвы нябачанай прыгажосці,
Паміж імі квітнеючыя паляны і лугі,
Дзе растуць лекавыя расліны, травы і кветкі.

У пушчы той казачнай жывуць і нараджаюцца
Птушкі пеўчыя непаўторныя –
Глушцы і цецеры, сініцы, жаўрукі,
Буслы белыя – сімвалы беларускай зямлі –
І шмат іншых птушак, усіх не пералічыць.
Край той знаходзіцца ў цэнтральнай частцы Еўропы,
Паміж Украінай і Літвой з Латвіяй,
І таксама польскімі і расейскімі землямі.
А клічуць той край проста –
Белавежскай пушчай на Святой Белай Русі.


132
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Беловежская пуща.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 19 марта 1991 года.                Время: 09 часов. 19 минут.

Уголок наш прекрасный и чудесный – край,
Где бродят, рождаются и живут
Зубры, олени, лоси и дикие кабаны,
Как всегда, зайцы с волками,
Бегают лисицы, куницы с белками.
В водоёмах плавают выдры, ондатры и бобры
И, конечно лебеди, чайки с утками,
Плавают и рыбки под водой чистой,
Размножаясь икринками в зарослях камышовых.

В том уютном крае, тихом и просторном,
Растут дубы могучие, сосны и большие ели.
Белые берёзы, ивы голубые,
лиственные деревья невиданной красоты,
Между ними цветущие поляны и луга,
Где растут лекарственные растения, травы и цветы.

В пуще той сказочной рождаются и живут
Птицы певчие неповторимые –
Глухари и тетери, синицы, жаворонки,
Аисты белые – символы белорусской земли –
И много других птиц, всех не перечесть.
Край тот находится в центральной части Европы,
Между Украиной и Литвой с Латвией,
И также польскими и российскими землями.
А зовут тот край просто –
Беловежской пущей на Святой Белой Руси.


133
****************************
Каліна – Марыя. (Песня)
****************************

Каліна, каліна, каліна –
Стаіць пад табою Марыя.
Бядуе пра нешта Марыя
Пад гэтай калінай, калінай.

Кагосьці чакае Марыша,
Пад дзівоснай калінай, калінай.
З вачамі блакітнымі добрымі,
З усмешкай – з усмешкай на твары.

Каліна, каліна, каліна –
Стаіць пад табою бландынка,
а можа, зусім брунэтка.
І чакае Марыя каханага,
Прыгожага хлопца стройнага.

І вось дачакалася Марыша
Адзінага, ненагляднага.
Абняла і пацалавала сокала,
Няхай і пачало ўжо кеміць.

Каліна – Марыя – Каханы,
У полі ўтрох стаяць.
І валасы пад ветрыкам у Марышы
Плывуць над калінай – калінай,
І галіны накрываюць закаханыя два сэрцайкі.

Пачатак: 19 сакавіка 1991 гады.                Час: 09 гадзін 29 хвілін.


133
****************************
Калина – Мария. (Песня)
****************************

Калина, калина, калина –
Стоит под тобою Мария.
Горюет о чем – то Мария
Под этой калиной, калиной.

И ждёт кого – то Мариша
Под дивной калиной, калиной.
С глазами голубыми добрыми,
С улыбкой – с улыбкой на лице.

Калина, калина, калина –
Стоит под тобою блондинка, а может, вовсе брюнетка.
И ждёт Мария любимого,
Красивого парня стройного.

И вот дождалась Мариша
Единственного, ненаглядного.
Обняла и поцеловала сокола,
Пусть и начало уже смекать.

Калина – Мария – Любимый,
В поле втроём стоят.
И волосы под ветерком у Мариши
Плывут над калиной – калиной,
И ветви накрывают влюблённые два сердечка.

Начало: 19 марта 1991 года.                Время: 09 часов 29 минут.


134
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Снег і дождж вясновы.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 23 сакавіка 1991 года.                Час: 19 гадзін. 53 хвіліны.

Ізноў з нябёсаў ідуць снягі,
Хоць да нас прыйшла вясна.
Неахвотна саступае белая лютая зіма
Месца цёплай вясне –
Квітнеючай прыгажуні зямной.
Снегі змяняюцца дажджом вясновым,
Птушкі з вырай ляцяць у родныя мясціны,
Пачынаюць віць і абжываць гнёзды, калісьці пакінутыя.
Са спячкі выйшаў мядзведзь клышаногі,
А на дрэвах і кустах брыняюць ныркі,
І дзесьці з – пад снягу бачны першыя кветачкі вясновыя,
А сонейка з блакітных нябёсаў усё мацней абагравае планету Зямля.
Нават ноч – зімовая, снегавая – пачала мілай вясне здаваца,
Карацей становяцца цёмныя ночы.
А з нябёсаў вясновых усё часцей сталі падаць не сняжынкі белыя,
А прахалодныя няхай, але вясновыя дробныя дажджы.
Пасля кожнай цёплай ночы
Па раніцам, але не заўсёды – даведаемся аб краі, дзе жывём мы,
Як ён змяняецца, і паўсюль цякуць цурчалі раўчукі,
Пеўнік усё часцей на ваколіцу ўзлятае
І крычыць, хоць і простую, песеньку сваю: ку – ка – рэ – ку.
Абвясьціў людзей і прыроду зямную,
Што на планету нашу прыйшоў цёплы сонечны світанак вясновы.
Вось з лугоў і ральнічы снег сышоў белы,
Зямлю паліваюць дажджы вясновыя.
У нябёсах птушкі спяваюць і лётаюць,
А на Зямлі весяляцца і радуюцца дзеці разам з дарослымі,
І ніхто не сапсуе настрой – ні снег, ні дождж вясновы.


134
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Снег и дождь весенний…
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 23 марта 1991 года.                Время: 19 часов. 53 минуты.
         
Вновь с небес идут снега,
Хоть до нас пришла весна.
Неохотно уступает белая лютая зима
Место тёплой весне –
Цветущей красавице земной.
Снега сменяются дождём весенним,
Птицы из тёплых краёв летят в родные места,
Начинают вить и обживать гнёзда, когда – то покинутые.
Со спячки вышел медведь косолапый,
А на деревьях и кустах набухают почки,
И где – то из – под снега видны первые цветочки весенние,
А солнышко с голубых небес всё сильней обогревает планету Земля.   
Даже ночь – зимняя, снеговая – начала милой весне сдаваться,
Короче становятся тёмные ночи.
А с небес весенних всё чаще стали падать не снежинки белые,
А прохладные пусть, но весенние мелкие дожди.
После каждой тёплой ночи
По утрам, но не всегда – узнаем о крае, где живём мы,
Как он изменяется, и повсюду текут журчащие ручейки,
Петушок всё чаще на околицу взлетает
И кричит, хоть и простую, песенку свою: ку – ка – ре – ку.
Обвестил людей и природу земную,
Что на планету нашу пришёл тёплый солнечный рассвет весенний.
Вот с лугов и пашен снег сошёл белый,
Землю поливают дожди весенние.
В небесах птицы поют и летают,
А на Земле веселятся и радуются дети вместе со взрослыми,
И никто не испортит настроение – ни снег, ни дождь весенний.


135
*****************
Бэз. (Песня)
*****************

Чакаю цябе, чакаю цябе, чакаю цябе -
З беласнежным бэзам у руках.
Усё няма, усё няма цябе,
Чакаю на лавачцы, чакаю.

Бэз, бэз беласнежны,
Не вянь, не вянь у руках маіх.
Хутка прыйдзе каханая,
Дзяўчынка тая вясковая.

Бэз, бэз чаруе ўсё навокал,
Чаруе нашы погляды, сэрца закаханых.
Бэз, бэз дару я з пацалункамі пяшчотнымі
Дзяўчынцы вясковай, дзяўчынцы вясковай.

І квітнее бэз, і квітнее душа,
Як нам добра і прывольна.
Толькі шкада – не той заквітнел бэз,
Але нам усё роўна, я і сам не ведаю.

І птушкі заспявалі, і душа спявае
Над прыгожым кусцікам бэзу,
Дзе сядзім, закаханыя, я і любая
Пад бэзавым кусцікам нашага кахання.
І праходзяць гады, зноў мы сустракаемся
Пад беласнежным бэзам,
Хай і была калісьці бэзавы,
Але зноў стала белай, белай
Белы бэз нашага кахання.

Пачатак: 19 сакавіка 1991 гады.                Час: 19 гадзін 59 хвілін.


135
*****************
Сирень. (Песня)
*****************

Жду тебя, жду тебя, жду тебя –
С белоснежной сиренью в руках.
Всё нет, всё нет тебя,
Жду на лавочке, жду.

Сирень, сирень белоснежная,
Не вянь, не вянь в руках моих.
Скоро придёт любимая,
Девчонка та деревенская.

Сирень, сирень чарует все вокруг,
Чарует наши взгляды, сердца влюблённых.
Сирень, сирень дарю я с поцелуями нежными
Девчонке сельской, девчонке деревенской.

И цветёт сирень, и цветёт душа,
Как нам хорошо и вольготно.
Только жаль – не та зацвела сирень,
Но нам всё равно, я и сам не знаю.

И запели птицы, и душа поёт
Над красивым кустиком сирени,
Где сидим, влюблённые, я и дорогая
Под сиреневым кустиком нашей любви.
И проходят годы, снова мы встречаемся
Под белоснежной сиренью,
Пусть и была когда – то сиреневой,
Но снова стала белою, белою
Белоснежная сирень нашей любви.

Начало: 19 марта 1991 года.                Время: 19 часов 59 минут.


136
***************************
Кінутыя дзеці.
***************************

Зноў пад раніцу
Я чакаю мамку.
Маму маю, маму родную,
Але яе няма, чакаю яе, чакаю.

А на досвітку
Мамка з'яўляецца,
Бітая, пакамячаная, брудная,
П'яніца ўбогая мая.

І іду да Бога я
У Храм Гасподні.
І прашу малітоўна ад усёй душы:
Дапамажы ёй – Госпадзе! – Дапамажы маці.

І зноў бачу тую карціну:
Маці мая валяецца каля Храма.
На душы мне балюча стала,
Што з маці развітацца давядзецца назаўжды.

Пачатак: 23 сакавіка 1991 года.                Час: 21 гадзіну 03 хвіліны.


136
***************************
Кинутые дети.
***************************

Вновь под утро
Я жду мамку.
Маму мою, маму родную,
Но её нет, жду её, жду.

А на рассвете
Мамка появляется,
Битая, помятая, грязная,
Пьяница убогая моя.

И иду я к Богу –
В Храм Господний.
И прошу молитвенно от всей души:
Помоги ей – Господи! – помоги маме.

И вновь вижу ту картину:
Мать моя валяется возле Храма.
Больно стало на душе мне,
Что придётся с матерью проститься навсегда.

Начало: 23 марта 1991 года.                Время: 21 час 03 минуты.


137
**************************
Вальс кветак. (Песня)
**************************

Вальс – вальс выдатных кветак,
Вальс мілых, прыгожых дзяцей Зямлі.
У квітнеючым вальсе гэтым
Танчаць і дарослыя.

Вальс кветак вясновых,
Птушкі песні спяваюць.
Весяляцца дзеці ў квітнеючых кветках,
Першынцах першых.

Вальс кветак, вальс кветак, вальс кветак,
Над лугамі ветры шумяць.
У аксаміцістым вальсе кветак
Весяліцца, кружыцца планета Зямля.

Вальс кветак водарам вее,
Запрашае да сябе патанчыць.
А над вальсам кветак свеціць
Сонейка першае цёплае.

Вальс кветак, вальс кветак, вальс кветак –
Першых – першых вясновых кветак.
Гэты вальс прынёс нам і радасць, і смех, і весялосць,
Для людзей і ўсіх, хто жыве на планеце Зямля.

Пачатак: 23 сакавіка 1991 года.                Час: 21 гадзіну 37 хвілін.


137
**************************
Вальс цветов. (Песня)
**************************

Вальс – вальс прекрасных цветов,
Вальс милых, красивых детей Земли.
В цветущем вальсе этом
Танцуют и взрослые.

Вальс цветов весенних,
Птицы песни поют.
Веселятся дети в цветущих цветах,
Первенцах первых.

Вальс цветов, вальс цветов, вальс цветов,
Над лугами ветра шумят.
В бархатистом вальсе цветов
Веселится, кружится планета Земля.

Вальс цветов ароматом веет,
Приглашает к себе потанцевать.
А над вальсом цветов светит
Солнышко первое тёплое.

Вальс цветов, вальс цветов, вальс цветов –
Первых – первых весенних цветов.
Этот вальс принёс нам и радость, и смех, и веселье,
Для людей и всех живущих на планете Земля.

Начало: 23 марта 1991 года.                Время: 21 час 37 минут.


138
@@@@@@@@@@@
Мары...
@@@@@@@@@@@
Пачатак: 23 сакавіка 1991 года.                Час: 23 гадзіны. 17 хвілін.

Азірнуся назад і ўбачу я цябе,
Дзяўчыку дзяцінства майго.
І прашэпча сэрца нешта пра мару
Дзяцінства майго і дзяўчынку,
З якой мы, калісьці мілаваліся.
Мары часам здзяйсняюцца
У жыцці нашым невялікім.
Але ёсць мары такія, якія не спраўдзіліся,
І застаюцца ў сэрцах, і чакаюць, калі прыйдзе пара –
Закахацца ці проста завесці раман
З той марай, што сустрэлася нечакана,
Або застацца добрымі сябрамі на гады.
Праходзіць час, і зноў мы сустрэліся,
Яна раскажа пра сваё замужжа.
Пра тое, як добра з каханым юнаком,
І тое, што ўсё роўна яе цягне да мяне,
І каб я яе абняў, пацалаваў і што – та на вушка прашаптаў.
А прашаптаў я некалькі фраз:
«Навошта ж ты паспяшалася, любая?
Няхай ты любіш яго нават, а ён цябе,
Нарадзіла ты яму і сабе дзяцей,
Выдатных, мілых хлопчыкаў, здаровых,
Але ўсё роўна цябе цягне да мяне –
Да першага і горача каханага хлопца адзінага».
І вось праходзіць час,
Ажаніцца я сабраўся на жанчыне любай.
Але на вяселле не забыўся запрасіць і яе,
Хай нялёгка гэта мне далося.
І розніца з ёй крыху больш за дзесяць гадоў,
Але патрэбны мы адзін аднаму і кахаем,
А тыя мары раптам некуды паляцелі.


138
@@@@@@@@@@@
Мечты…
@@@@@@@@@@@
Начало: 23 марта 1991 года.                Время: 23 часа. 17 минут.

Оглянусь я назад и увижу тебя,
Девушку детства моего.
И прошепчет сердце что – то про мечту
Детства моего и девчонку,
С которой мы, когда – то миловались.
Мечты иногда сбываются
В жизни нашей небольшой.
Но есть мечты такие, которые не сбылись,
И остаются в сердцах, и ждут, когда придёт пора –
Влюбиться или просто завести роман
С той мечтой, что повстречалась нежданно,
Или остаться хорошими друзьями на годы.
Проходит время, и вновь мы повстречались,
Она расскажет о замужестве своём.
Про то, как хорошо с любимым юношей,
И то, что всё равно её тянет ко мне,
И чтоб я её обнял, поцеловал и что – то на ушко прошептал.               
А прошептал я несколько фраз:
«Зачем же ты поторопилась, дорогая?
Пусть даже ты любишь его, а он тебя,
Родила ты ему и себе детей,
Прекрасных, милых мальчиков, здоровых,
Но всё равно тебя тянет ко мне –
К первому и горячо любимому единственному парню».
И вот проходит время,
Жениться я собрался на женщине дорогой.
Но на свадьбу не забыл пригласить и её,
Пусть нелегко это мне далось.
И разница с ней чуть больше десяти лет,
Но любим мы друг друга и нужны,
А те мечты вдруг куда – то улетели.


139
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Беларусачка. (Песня)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Пачатак: 27 сакавіка 1991 гады.                Час: 07 гадзін. 27 хвілін.
               
Ты глядзіш на мяне, сінявокая
Беларусачка – дзяўчынка мілая.
Ты вачыма сваімі любіш краі,
Тыя прыгожыя і дарагія,
Што выгадавалі
Цябе і народ тутэйшы –
Беларусачку, беларусачку, беларусачку...

Калі раптам ты кудысці з'яжджаеш ці
проста пакідаеш край родны,
То запомні, прыгажуня:
Бацькаўшчына цябе рада заўсёды сустрэць,
прытуліць і абагрэць.
І калі ты будзеш вяртацца,
над табой будзе смяяцца
Цёплае сонейка днём,
а вечарам і ноччу – свяціць месяц.

Беларусачка зачараваная,
Багіня тутэйшых краёў,
Маці з бацькам цябе берагуць,
і пажаданні залатыя даюць:
«Атрымлівай асалоду і весяліся з сябрамі
і сяброўкамі лепшымі,
І памятай: заўсёды беражы тое,
што было зроблена кімсьці добрае.
Ахоўвай і кахай тых людзей,
у якіх ёсць у сэрцы Бог і Дабро,
Але пры гэтым ніколі не забывай аб тым,
што ў цябе ёсць
Бацькаўская хата, у якім жывуць маці з бацькам,
браты і сёстры і проста сябры».


139
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Белорусочка. (Песня)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Начало: 27 марта 1991 года.                Время: 07 часов. 27 минут.
               
Ты глядишь на меня, синеокая
Белорусочка – девочка милая.
Ты глазами своими любишь края,
Те красивые и дорогие,
Что взрастили
Тебя и народ здешний –
Белорусочку, Белорусочку, Белорусочку...

Если вдруг ты куда уезжаешь или
просто покидаешь край родной,
То запомни, красавица:
Отчий край тебя рад всегда встретить,
приютить и обогреть.
И когда ты будешь возвращаться,
над тобой будет смеяться
Днём тёплое солнышко,
а вечером и ночью – светить луна.

Белорусочка зачарованная,
Богиня здешних краёв,
Мать с отцом тебя берегут,
и напутствия золотые дают:
«Наслаждайся и веселись с друзьями
и подружками лучшими,
И запомни: всегда береги то,
что было сделано кем – то доброе.
Охраняй и люби тех людей,
у которых есть в сердце Бог и Добро,
Но при этом никогда не забывай о том,
что у тебя есть
Отчий дом, в котором живут мать с отцом,
братья и сёстры и просто друзья».


140
************************
Вясковая.
************************

Вясковая сцяжынка быццам прачынаецца,
І хмары расьсякаюцца, калі ідзе яна –
Прыгожая і мілая дзяўчынка працавітая -
Па роднаму краі, па сцежцы вясковай,
Беларускай вёсцы і хутару.

Дзяўчынка вясковая, вясковая,
Дзяўчынка – хутаранка – сельчанка,
З кучаравымі беласнежнымі валасамі,
Прывольна па Зямлі крочыш
Сярод лугоў і палёў, бярозавых гаяў і лясоў.

Вясковая дзяўчынка, дзяўчынка,
Ты палі беражэш і лугі квітнеючыя.
Дапамогі ўсё чакаюць ад цябе,
З хлебам і соллю ўсіх з павагай сустракаеш,
З добрым сэрцам і шчырасцю душэўнай.

Сады квітнеюць, кветкі квітнеюць,
А ты ідзеш ціхенька з усмешкай на твары.
А ўслед смяецца сонейка з цёплымі промнямі,
І водар вясновы вее над вёскай
І радасна, і выдатна, калі ёсць ты.

Вясковая сцяжынка зноў кліча мяне,
Каб з вясковай дзяўчынай сустрэцца зноў,
З бацькамі пазнаёміцца і іх абняць,
А потым вяселле тут згуляць –
У вёсачцы, што падарыла мне шчасце і Каханую.

Пачатак: 27 сакавіка 1991 гады.                Час: 09 гадзін 57 хвілін.


140
************************
Деревенская.
************************

Тропинка деревенская будто просыпается,
И тучи рассекаются, когда идёт она –
Красивая и милая девчонка трудолюбивая –
По родному краю, по тропинке сельской,
Белорусской деревне и хутору.

Девчонка деревенская, деревенская,
Девчонка – хуторянка – сельская,
С кудрявыми белоснежными волосами,
Вольготно по Земле шагаешь
Средь лугов и полей, берёзовых рощ и лесов.

Деревенская девчонка, девчонка,
Ты поля бережешь и луга цветущие.
Помощи все ждут от тебя,
С хлебом и солью всех с уважением встречаешь,
С добрым сердцем и искренностью душевной.

Сады цветут, цветы цветут,
А ты идёшь тихонечко с улыбкой на лице.
А вслед смеётся солнышко с тёплыми лучами,
И аромат весенний веет над деревней –
И радостно, и прекрасно, когда есть ты.

Тропинка деревенская вновь зовёт меня,
Чтоб с девушкой деревенской встретиться опять,
С родителями познакомиться и их обнять,
А позже свадьбу тут сыграть –
В деревеньке, что подарила мне счастье и Любимую.

Начало: 27 марта 1991 года.                Время: 09 часов 57 минут.


141
************************
У хаце маёй. (Песня)
************************

У хаце маёй
Шмат святла і шмат месца,
Шмат шчырых і пяшчотных, добрых слоў
Ад сяброў маіх Вы пачуеце
У хаце маёй, у хаце маёй.

У хаце маёй
Шмат кутоў,
Шмат музыкі і шмат цяпла.
Запрасіў я да сябе на свята,
Юбілейная ўрачыстае – Дзень нараджэння!

Без цябе дом мой пусты,
Калі побач няма цябе.
Прыходзь, я ўсё дарую –
Пацалую і абдыму,
Дзеці рады зноў убачыць цябе.

У хаце маёй
Радасць і смех.
Зноў усім добра і дыхтоўна.
Мне каханая кветкі падарыла
З віншавальнымі словамі ў Дзень нараджэння!

І прашу яе: не сыходзь і пабудзь яшчэ побач з намі,
У хаце маёй – мірнай, прасторнай, светлай, утульнай,
Першае маё каханне.
І дзеці любые – мілыя і шчаслівыя –
Рады цябе бачыць у хаце маёй – нашым, у доме родным і прыгожым.

Пачатак: 27 сакавіка 1991 гады.                Час: 17 гадзін 17 хвілін.


141
************************
В доме моём. (Песня)
************************

В доме моём
Много света и много места,
Много искренних и ласковых, добрых слов
От друзей моих Вы услышите
В доме моём, в доме моём.

В доме моём
Много углов,
Много музыки и много тепла.
Пригласил я к себе на праздник,
Юбилейное торжество – День рождения!

Без тебя дом мой пуст,
Когда рядом нет тебя.
Приходи, я все прощу –
Поцелую и обниму,
Дети рады вновь увидеть тебя.

В доме моём
Радость и смех.
Снова всем хорошо и добротно.
Мне любимая цветы подарила
С поздравительными словами в День рождения!

И прошу её: не уходи и побудь ещё рядом с нами,
В доме моём – мирном, просторном, светлом, уютном,
Первая моя любовь.
И дети дорогие – милые и счастливые –
Рады тебя видеть в доме моём – нашем, в доме родном и прекрасном.

Начало: 27 марта 1991 года.                Время: 17 часов 17 минут.


142
*************************************
Славянам і славяначкам.
*************************************

У свеце нашым шмат рас,
Розныя па духу і веравызнанні.
Шчырыя, добрыя і мірныя,
Яны жывуць сярод нас – Зямлян –
І працуюць разам з намі,
Юнакі і дзяўчаты –
Жанчыны і мужчыны,
А клічам мы іх проста –
Расою славянскай – славянскай.

І песні спяваюцца,
І байкі, і казкі з вершамі складаюцца –
Падаецца ўсё з духам славянскім і цёплым -
Славянамі – славянамі і славяначкамі,
Беларусамі, украінцамі з расіянамі,
Палякамі, сербамі з балгарамі,
Чэхамі, славакамі з грэкамі –
У свеце іх шмат, усіх не пералічыць –
Славян і славяначак планеты Зямля.

Пачатак: 29 сакавіка 1991 гады.                Час: 19 гадзін 59 хвілін.


142
*************************************
Славянам и славяночкам.
*************************************

В мире нашем много рас,
Разные по духу и вероисповеданию.
Искренние, добрые и мирные,
Они живут среди нас – Землян –
И работают вместе с нами,
Юноши и девушки –
Женщины и мужчины,
А зовем мы их просто –
Расою славянской – славянской.

И песни поются,
И басни,  и сказки со стихами слагаются –
Преподносится все с духом славянским и теплым –
Славянами – славянами и славяночками,
Белорусами, украинцами с россиянами,
Поляками, сербами с болгарами,
Чехами, словаками с греками –
В мире их много, всех не перечислить –
Славян и славяночек планеты Земля.

Начало: 29 марта 1991 года.                Время: 19 часов 59 минут.


143
*************
Травень.
*************

Травень – май квітнеючы,
Май – травень вясновы вясёлы.
З сонейкам ласкавым, пяшчотным, ясным,
Усіх цеплынёй сагрэў.

Травень – май – травень,
Дрэвы і кусты ў лістоту апрануліся.
І траўка шаўкавістая зелянее,
І ўся планета наша
Квітнее, квітнее ў траўні.

Прынёс закаханым парам
Вяселлі, святы, канцэрты і весялосць.
І моладзь весяліцца
У цёплыя цудоўныя вечары і ночы.

Май, ласкавы травень,
Птушкі сардэчныя песні спяваюць.
І ўсіх ап'яняець водар,
Суквецце яблынь, бэзу і язміну.

Душа мая спявае пад гэтым водарам,
Калі з каханай дзяўчынай гуляем да ранішняй зары.
І кінемся ў абдымках у сенавальны стог,
І будзем цалавацца да ўзыходу сонца.

Пачатак: 03 траўня 1991 года.                Час: 13 гадзін 03 хвіліны.


143
************
Май.
************
Май – май цветущий,
Май – май весенний веселый.
С солнышком ласковым, нежным, ясным,
Всех теплотой согрел.

Май – май – май,
Деревья и кусты в листву оделись.
И травка шелковистая зеленеет,
И вся планета наша
Цветет, цветет в мае.

Принес влюбленным парам
Свадьбы, праздники, концерты и веселье.
И молодежь веселится
В теплые прекрасные вечера и ночи.

Май, ласковый май,
Птицы сердечные песни поют.
И всех опьяняют аромат,
Соцветие яблонь, сирени и жасмина.

Душа моя поёт под этим ароматом,
Когда с любимой девушкой гуляем до утренней зари.
И бросимся в объятиях в сеновальный стог,
И будем целоваться до восхода солнца.

Начало: 03 мая 1991 года.                Время: 13 часов 03 минуты.


144
 
07 гадзін. 27 хвілін.                29 ліпеня 1991 гады.
 
Жылі ў вялікім прыгожым лесе цудоўныя звяры, іх было шмат, але я апавядаю пра трох – мядзведзя, лісу і рысі.
Аднойчы на досвітку ў найбліжэйшай вёсцы на ваколіцу ўзляцеў певень і праспяваў сваю песню – ку – ка – рэ – ку.
Вырашыла ліса пайсці на паляванне, а паляваць сабралася ў той самай вёсцы, якая і была непадалёк ад лесу.
Падышла ліса да вёскі і ўбачыла, што ў агародзе кураняты і куры корпаюцца, а ў драўлянай агароджы была дзірка. Але з боку агарода дзірка была непрыкметная, бо ўздоўж самой агароджы былі пасаджаны ягадныя кусты.
І вось ліса залезла ў агарод праз тую самую дзірку ў плоце і пачала сваё хітрае паляванне.
Падкраўшыся да курэй і куранят, ліса накінулася на няшчасных птушак. Птушкі пачалі, хто куды ўцякаць і кудахтаць. На гэты шум выбег гаспадар і ўбачыў, што ў агародзе лісіца бегае за яго куранятамі і курамі. Узяў ён стрэльбу, якая стаяла, каля дзвярэй, і стрэліў у бок лісы, адна з дробаў дагадзіла лісе ў хвост. Лісіца не разгубілася і ўсё – такі паспела ўзяць з сабой трох напаўжывых птушак і праз тую самую дзірку ўцякла.
Дабегшы да лесу, лісіца вырашыла крыху адпачыць каля невялікага старога дуба.
Але на тым дубе ляжала рысь, і яна бачыла ўсё, што адбывалася ў вёсцы.
Рысь саскочыла з галіны.
Ліса спалохалася і страціла прытомнасць, але хутка прыйшла ў сябе.
Рысь кажа лісе:
– Давай, кума, дзяліцца са здабычай, а то я ўсё адбяру ў цябе!
А ліса кажа рысі:
– За што я павінна з табой дзяліцца? Калі ты са мной не палявала, я сваім жыццём рызыкавала, у мяне стралялі і паранілі ў хвост.
– Ну і што, што цябе паранілі ў хвост. "Ты ж сама вырашыла пайсці на паляванне адна", – сказала рысь у адказ.
– Я ўсё бачыла, як ты ўпотай ад нас хацела адна ўсё зрабіць. Каб ты, рудая, запрасіла каго – небудзь з нас, табе было б лягчэй на паляванні. Ты разумееш, пра што я хачу табе сказаць, рудая хітруха?
Ліса адказвае:
– Я нікому нічога не павінна, і сыдзі ад мяне, лясная котка. А то я цябе зараз пакусаю і паб'ю.
І счапіліся між сабой ліс і рысь.
Рысь лісіцу кіпцюрамі то па пысе, то па хвораму хвасце, то па рудай шкуры. А лісіца ўкусіла рысь за лапу. Тая пачала скуголіць, як сабака.
І раптам гэты шум пачуў прачнуўшыся клышаногі мядзведзь.
– Што тут за шум і бойка? Што вы тут паміж сабой не падзялілі, хітруха – ліса і дзікая лясная котка – рысь?
Ліса і рысь спалохаліся і пачалі мядзведзю спавядацца.
Ліса, распавяла сваю гісторыю пра паляванне, рысь – сваю гісторыю і назіранні за лісой, якая хацела ўсіх падмануць.
– Так, – сказаў, мядзведзь, – пытанне нялёгкае.
– Але трэба яго неяк дазволіць.
І спытаўся мядзведзь у лісы:
– Рудая кума! Ты ж не з дурных жывёл, і ты ведаеш закон прыроды: са здабычай трэба дзяліцца. А калі можна, дык пароўну, калі я не памыляюся! І мне нешта перападзе. Я мае рацыю ці...
– Так, мядзведзь, ты маеш рацыю! – у адказ сказала ліса ўстрывожана. Але пра сябе падумала: калі нешта не, то скажу, то і гэтага пазбаўлюся.
І мядзведзь вырашыў падзяліць здабычу так, каб нікому з траіх звяроў не было сорамна адзін перад адным.
Лісе мядзведзь даў сытную тоўстую курыцу. Рысь атрымала сярэднюю птушку. А сабе мядзведзь узяў невялікую курыцу.
З тых часоў ужо шмат стагоддзяў мінула.
Мядзведзь у лесе – як цар прыроды.
Ліса засталася хітрай, і калі ёсць магчымасць, то палюе ў адзіночку.
А рысь ляжыць сабе на дрэвах і адтуль вядзе сваё паляванне і назірае за ўсім, што адбываецца ў лесе, у блізкіх вёсках і на хутарах.


144

07 часов. 27 минут.                29 июля 1991 года.
 
Жили в большом красивом лесу прекрасные звери, их было много, но я расскажу о трёх – медведе, лисе и рыси.
Однажды на рассвете в близлежащей деревне на околицу взлетел петух и пропел свою песню – ку – ка – ре – ку.
Решила лиса пойти на охоту, а охотиться собралась в той самой деревне, которая и была неподалёку от леса.
Подошла лиса к деревне и увидела, что в огороде цыплята и куры копошатся, а в деревянной ограде была дыра. Но со стороны огорода дыра была незаметна, так как вдоль самой ограды были посажены ягодные кусты.
И вот лиса залезла в огород через ту самую дыру в заборе и начала свою хитрую охоту.
Подкравшись до кур и цыплят, лиса накинулась на несчастных птиц. Птицы начали, кто куда убегать и кудахтать. На этот шум выбежал хозяин и увидел, что в огороде лиса бегает за его цыплятами и курами. Взял он стоявшее возле двери ружьё и выстрелил в сторону лисы, одна из дробей угодила лисе в хвост. Лиса не растерялась и всё – таки успела взять с собой трёх полуживых птиц и через ту самую дыру убежала.
Добежав до леса, лиса решила немножко отдохнуть возле небольшого старого дуба.
Но на том дубе лежала рысь, и она видела всё, что происходило в деревне.
Рысь спрыгнула с ветки.
Лиса испугалась и упала в обморок, но быстро пришла в себя.
Рысь говорит лисе:
– Давай, кума, делиться с добычей, а то я всё отберу у тебя!
А лиса говорит рыси:
– За что я должна с тобой делиться? Если ты со мной не охотилась, я своей жизнью рисковала, в меня стреляли и ранили в хвост.
– Ну и что, что тебя ранили в хвост. «Ты же сама решила пойти на охоту одна», – сказала рысь в ответ.
– Я всё видела, как ты тайком от нас хотела одна всё сделать. Если бы ты, рыжая, пригласила кого – нибудь из нас, тебе было бы легче на охоте. Ты понимаешь, о чём я хочу тебе сказать, рыжая хитрунья?
Лиса отвечает:
– Я никому ничего не должна, и уйди от меня, лесная кошка. А то я тебя сейчас покусаю и побью.
И сцепились между собой лиса и рысь.
Рысь лису когтями то по морде, то по больному хвосту, то по рыжей шкуре. А лиса укусила рысь за лапу. Та начала скулить, как собака.
И вдруг этот шум услышал проснувшийся косолапый медведь.
– Что тут за шум и драка?  Что вы тут между собой не поделили, хитрунья – лиса и дикая лесная кошка – рысь?
Лиса и рысь испугались и начали медведю исповедоваться.
Лиса, рассказала свою историю про охоту, рысь – свою историю и наблюдения за лисой, которая хотела всех обмануть.
– Да, – сказал, медведь, – вопрос нелёгкий.
– Но надо его как – то разрешить.
И спросил медведь у лисы:
– Рыжая кума! Ты же не из глупых животных, и ты знаешь закон природы: с добычей надо делиться. А если можно, то поровну, если я не ошибаюсь! И мне что – то перепадёт. Я прав или...
– Да, медведь, ты прав! – в ответ сказала лиса встревоженно. Но про себя подумала: если что – то не, то скажу, то и этого лишусь.
И медведь решил поделить добычу так, чтобы никому из троих зверей не было стыдно друг перед другом.
Лисе медведь дал сытную толстую курицу. Рысь получила среднюю птицу. А себе медведь взял небольшую курицу.
С тех времён уже много веков прошло.
Медведь в лесу – как царь природы.
Лиса осталась хитрой, и если есть возможность, то охотится в одиночку.
А рысь лежит себе на деревьях и оттуда ведёт свою охоту и наблюдает за всем, что происходит в лесу, в ближних деревнях и на хуторах.


Рецензии