Сляпой
уфимского поэта Геннадия Полежанкина
I я сказау сабе : - Празрэю !
Ляжала цемра ля самых ног ,-
Як быццам сорак гадоу габрэяу
Вёу па пустынi без дарог .
Не бачу святло зоркi бiблейскай
Ву цэрквах не бачу Божыя абiччы ,-
Сляпы манах у нары свецкай .
Аб кiй абапёрчыся , дрыжучы .
I я сказау натоупе : - Угледзiце !
Хто кiруе службы у вашых храмах ?
Настаунiк хутка да вас спусцiцца
I пакажa мудрaсць здаровым самым !
I паляцели у мяне камянi ,
I быу засыпаны я навекi -
Сляпой , не ведау сонцам раннiм ,
Спазнау ЗВЕРА у чалавеку .
Свидетельство о публикации №121060602197