Расул Гамзатов. Журавли

Зурнукла

Бирде акъылыма алай келеди:
Къанлы урушда ёлген солдатла
Къалгъандыла къара жерге кёмюлмей,
Учуп баргъанча болуп зурнукла.

Ма бюгюн да тизгин болуп баралла,
Ауазлары да жарсыудан толуп,
Ала бирден ариу къанат къагъалла,
Биз да къарай алагъа шургулу.

Ырмах болуп, арып учуп барады
Кёк сайында зурнукла тизгини.
Ол тизгинни уа бир бош жери барды.
Ким биледи, ол болурму мени...

Ахыр кюнюм жетсе, кетерме мен да
Алача, кёкледе къанат керип.
Сизни мында, жерде къоюп кетсем да,
Чакъырырма, зурнук таууш этип.


Оригинал стихотворения:

Мне кажется порою, что солдаты,
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда-то,
А превратились в белых журавлей.

Они до сей поры с времён тех давних
Летят и подают нам голоса.
Не потому ль так часто и печально
Мы замолкаем, глядя в небеса.

Летит, летит по небу клин усталый,
Летит в тумане на исходе дня,
И в том строю есть промежуток малый,
Быть может, это место для меня.

Настанет день, и с журавлиной стаей
Я поплывут в такой же сизой мгле,
Из-под небес по-птичьи окликая
Всех вас, кого оставил на земле.


Рецензии
Менге ми алай кёрюнеди аскерчиле
Къайтмагъан къанлы сыртладан
Джерге бизни джазмагъандыла
А акъ турнала болгъандыла
Ала ол эртде узакъ замандан
Учуб анан ауаз бизге бередиле
Анан мы замансыз мыдахбыз
Биз тынчлы кёке къарайбыз
Учадыла тубанда кюнь бошалыргъа
Анан ол арада аз барды ол менгеда
Кюню турнала менда учармада
Кёкдю къарангыда
Кёк тюбюнде чыпчыкъа чакъырады
Болгъаныгызны кимни
Къоюб кеткенме бу джерде
Менге ми алай кёрюнеди аскерчиле
Къайтмагъан къанлы сыртладан
Джерге бизни джазмагъандыла
А акъ турнала болгъандыла
Ала ол эртде узакъ замандан
Учуб анан ауаз бизге бередиле

Тауберт Ортабаев   25.11.2025 01:15     Заявить о нарушении