Успамiн

Позірк дзе стаміўся i пабачыў дзень.
Пагляд што зрабіўся цішынёй нябёс.
Сум вачэй тваіх i супакой ў далі.
Ноччу пазабыушы, там дзе падаў лiст.
Шмат гадоў кахання край ня збераглі.

Ня вярнецца i убачыць гэты гай.
Шмат гадзін прайшло мяне ня сустракай
Восеньскім дажджом старонкі болей нет.
Сэрдца на далоні, што трымалі мы
Цень ў далі пакрыя той самотны свет.

Птушка што ляціць у вырай высока.
Стомленая крыўдай была праз жыццё.
Успамін трывае гэту цішыню.
Помнікам ў часе, гукам ў той цішы.
Адлятае, пакідае ў цемру ту.

Ня вярнецца i убачыць гэты гай.
Шмат гадзін прайшло мяне ня сустракай
Восеньскім дажджом старонкі болей нет.
Сэрдца на далоні, што трымалі мы
Цень ў далі пакрыя той самотны свет.

Ня вярнецца i убачыць гэты гай.
Шмат гадзін прайшло мяне ня сустракай
Восеньскім дажджом старонкі болей нет.
Сэрдца на далоні, што трымалі мы
Цень ў далі пакрыя той самотны свет.