Залатыя ключы

Зноў пабудзіў мяне ціхі бязветраны ранак...
Зноў цеплыня... Прыгажосць... Адкажы, не маўчы!
Зачараванае, выбегла сонца на ганак
I падарыла вясне залатыя ключы:

Першы — да сіняга неба, другі — да мелодый птушыных,
Трэці — да звону лагоднага цёплых дажджоў...
Мы, закаханыя, разам хадзілі па гэтых сцяжынах,
Толькі калі, адкажы, мы сустрэнемся зноў?..

Сёння субота... І ціхі бязветраны ранак...
I цеплыня... Прыгажосць... Адкажы, не маўчы!
Помніцца толькі, як выбегла сонца на ганак
І падарыла вясне залатыя ключы.


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →