У тым краi, што Руссю Белаю завецца,
Там дзе балоты, узгоркi, палi i лясы -
Ёсць месца, куды мае сэрца iмкнецца,
Дзе Пiна и Прыпяць праз Палессе iльецца…
У той край, дзе заусёды прылятаюць буслы.
Пiнскам, старонку маю, мой край называйце,
Родная зямлёй - на святыя вякi.
Пiнчукi! Свой край праслауляйце!
Мiласэрны Гасподзь – мой край збяражы!
Стихотворение на белорусском (родном) языке.
Верш на беларускай (роднай) мове.
Пра родны край!
© Copyright: Владимир Горох, 2020
Свидетельство о публикации №120070302756
Свидетельство о публикации №120070302756
Рецензии
