Бясконцасць нябёса
Шапочуць аб нечым з вятрамі ўначы, а ранкам,
Жаўрук заспявае паблізу с такім пачуццём,
Што лісце сарвецца, і ў танцы пакружыць да ганка.
І будуць асілкі-дубы, як за дзецьмі, сачыць
За тымі лістамі і вокнамі бацькавай хаты,
Усмешкі і крыўды ўсе нашы ўпотай лічыць,
А імі любое дзяцінства заўсёды багата.
І будзе матуля на ганку пад нос спяваць,
Ды жарыць аладкі, каб дзеці раслі ў згодзе
З сабою, людзьмі. Каб умелі яны шанаваць
Асілкі-дубы, па небу галлём што водзяць.
І будзе так многа наперадзе сонечных дзён,
Бацькоўскай пяшчотай, як шалем пуховым, сагрэтых.
Дубы каля хаты забралі ў салодкі палон
Усе мае сны. Ім вялікае дзякуй за гэта.
Здымак зроблены з парога бацькоўскай хаты
май 2020
Свидетельство о публикации №120052407299
З павагай і найлепшымі пажаданнямі з Брэста Марына.
Марина Шадуя Корсак 23.06.2026 17:55 Заявить о нарушении
Татьяна Тетенькина 23.06.2026 20:52 Заявить о нарушении
Татьяна Тетенькина 24.06.2026 19:10 Заявить о нарушении
Марина Шадуя Корсак 30.06.2026 10:44 Заявить о нарушении