Я люблю-чакаю, нават і ў сне,
У спякоту лета, і ў мароз зімы,
Што тваю ўсмешку вецер прынясе:
"Ты пачуй мяне , што віной не мы!"
І бягуць трывожна думкі па душы
Ў заўтра невядомае да цябе адной.
Мы з табой і сонцам крочым па шашы
Ў бок, дзе на гары ратаваўся Ной.
Да Ноя
© Copyright: Павел Литвинович, 2020
Свидетельство о публикации №120042803495
Свидетельство о публикации №120042803495
Рецензии