Небяспека

Нібы, мутныя вочы.
Нібы, захапіў жах.
Колькі думак у ночы...
Колькі будзе той шлях...
Адразу я намалюю.
На шкле, з памылкай адной.
Асколкам застанецца ў сэрцы.
Імя тваё...

Супакой у думках i цішыня.
Небяспека!
Мутныя вочы, ад слёз тваіх.
Небяспека!
Заве к сябе, то святло.
Згубіў усе, праз крохкае шкло.
Застаўся глядзець, у чыстае неба.

Не вытрымаць цяжкага року.
Я не лічу болей днi.
Засталiся, праз кіламетры.
I былі таксама адны.
Прыгажосць i бясконцасць.
У снах, я бачыў той шлях.
Цiшыня, праз небяспечнасць.
Застаўся вобраз у вачах.

Супакой у думках i цішыня.
Небяспека!
Мутныя вочы, ад слёз тваіх.
Небяспека!
Заве к сябе, то святло.
Згубіў усе, праз крохкае шкло.
Застаўся глядзець, у чыстае неба.

Супакой у думках i цішыня.
Небяспека!
Мутныя вочы, ад слёз тваіх.
Небяспека!
Заве к сябе, то святло.
Згубіў усе, праз крохкае шкло.
Застаўся глядзець, у чыстае неба.

Заве к сябе, то святло.
Згубіў усе, праз крохкае шкло.
Застаўся глядзець, у чыстае неба.

Небяспека!
Небяспека!
Небяспека!
.................
Небяспека!
Небяспека!
Небяспека...