Згасае вечар за лясамi.
I там, дзе сцежкi, бальшакi -
Прамень сцюдзёны: ракi,
Дрэў, дзiкiх вушакамi, -
I ззяе кожная iльдзiнка,
Як бальзаваная ялiнка;
Сыпучы, залаты прамень
Кранае срэбныя разлогi
I снежны пыл ляцiць дарогi
У закуты, на чорны пень...
А недзе цемра хмызняка
Хавае стрэльбу і стралка.
Як плямы, хаты, шэры дым
І з камiноў - агню ўздым
Будуе iскаркi; на часткі
Сабачы звонкi перабрэх:
Пранзае межы горных стрэх,
Не баючыся воўчай пасткi.
___________________________
Анёл плыве, i цiшыня -
Падмурак ночы, зэдлiк дня -
Блакiт, куды імкнуся я.
Элегiя
© Copyright: Виктор Шатило, 2020
Свидетельство о публикации №120032204355
Свидетельство о публикации №120032204355
Рецензии