Калядная зорка

Цiха-цiха,
амаль непрыкметна,
у сецiве цемры,
у каве маўчання
нараджаецца спёка
наступнага лета,
нараджаецца свет,
таямнiца, каханне.
Па-за шэранню сiзай,
па-за хмараў аблогай
саспявае, як жыта,
як вера у бога.
Па-над часам, сумленнем,
сталеннем, маркотай,
па-над здрадай i стомай,
дакорам i слотай
нараджаецца смак
бурштыну i мёду,
нараджаецца водар
сунiц i ядлоўцу,
нараджаецца песня
з-пад кроснаў нябёсных...
Вераць людзi цi не -
нараджаецца сонца.


Рецензии
Ваш французский как всегда на высоте,
Но слова Вы выбираете не те.
От таких стихов я снова не усну
И в который раз завою на Луну.

:-)

Милый Лев   03.02.2020 00:36     Заявить о нарушении
Милый Лев, в моем пасмурном крае календарь утверждает - зима, рождество, новый год. Сочинять я пытаюсь о том , чем дышу. Но вы мне попеняли, и в следующий раз эксклюзивно для вас колыбельную я напишу:-)

Милая Виталия   03.02.2020 13:14   Заявить о нарушении