Укралі маю песню непрыкметна,
Змянілі сэнс, парушылі прыпеў.
У ямачках тваіх смяецца лета,
Якім я наталіцца не паспеў.
Цяпер па-руску Яначка гукае
Сыноў сваіх-ліцвінаў з-за мяжы.
Яе палон расейскі не пускае,
Не адпускаюць маскалі-мужы
Да родных ніў, цнатлівай Беларусі,
Дзе ямачкі разгледзеў сам паэт
У Яначкі, што бавіць час у скрусе,
Айчыны вышывае сілуэт.
Імя Яніна -- нашае, не ваша,
Навошта ж песню скралі вы, сябры?
Ды што казаць, Расея -- гэта ж Раша --
Пагрызлі тэкст эстрадныя бабры.
Укралi песню Яначка
© Copyright: Валерий Познякевич 2, 2019
Свидетельство о публикации №119011507544
Свидетельство о публикации №119011507544
Рецензии