Лян ка
Выпускаюць на волю птушку.
І чуюцца зычныя гукі:
Атрывайся хутчэй ад падушкі...
Цешуць вочы фарбы ружовыя
Цемень топіць святлом асляпляльным,
Падымайся!Што абмяжоўвае?
Выходзь ужо з адпачывальні...
Паглядзі,як праменьчык купаецца!
У лясныя глыбіні імкнецца яскрава,
Блакітным дываном па іх расцілаецца,
Іх абдымае злева і зправа...
Каса жоўтая,як дарога
Наўспрамкі перасекла і ўдоўж...
Ты вачамі паветра патрогай
Хараство прыналежана кожнаму!
Попелам залатым заблішчалі дарожкі,
Святло загуляла вакол...
Ну,падымайся з ложка,
Штож ніяк не каснесся долу?
Кветкі ўжо парасплюшчылі вочкі...
Іх цалуюць ужо матылі,
Памахала крылом табе ночка...
Ну калі ж ты прачнесся,калі?
Свидетельство о публикации №119011505621