Дзёрск план

Люблю начныя цягнікі,
Скрозь сон -думак урыўкі...
у сшытак пішуцца радкі,
Чароўным болем з сэрца цвыркае...
Прыгадваю сябе малую...
Жыццё так цякло павольна,
Імгненні добрыя хвалююць
Уздыхну самадавольна
И патраплю ў крохкі сон...
Тах-та тах,чуецца зноўку
Прыгадваю маладосць
Скаланулась-астаноўка
І не зграбна стала штосці...
Памылак болей чым тах-тах,
Сэрца сціснулась адразу
І апантоўвае ўжо жах,
Хутчэй круці машына часу...
Здрагануўшыся між волі,
Самы жуткі жах прайшоў
Я ўжо не спала болей
На душы не харашо...
А цягнік імчаў так хутка,
Быццам ведаў,ёсць далей...
Да і спалась вельмі чутка
Тое ёсць,што душу грэе...
Між прамежак невялічкіх,
Кожнадзённай стане звычкай
І ў жыцці будзе перамычкі
Між целам і душою пічкаць...
Цягнік разбівае цемру,
Грукаціць,трасе,гудзіць...
У ім еду не дарэмна,
Трэба думкі прабудзіць!
Развітаюся са скорым,
І не будзе там залішнім,
Па прыезде ў санаторый,
Хай прабача мне Усевышні...
Будзе шухер і агласка,
Усю ноч такая траска,
З радасцю, ў бурным чадзе,
У Караткевічавым садзе
Адпачну,як нада быць!
(Зямля пад....)