Каханая, як раптам магло так стацца,
Што крыўда кранулася нашай душы?
Як у гэтых вачыма, мне столькі знаёмых,
Зазіхацелі ўраз кроплі - скажы
У момант які мае глупства стварылі
Няўзгоды для сэрца твайго, апішы
Што ты адчуваеш - ня ведае неба
Як брыдка мне зараз, які боль у душы!
Каханая, вер мне, я не жадаю
Ні слез, ні пакутаў тваіх у глушы..
Давай жа абдымемся і будзем разам
У сэрца пяшчотна-ласкавай цішы.
Пакуты
© Copyright: Владислав Старицкий, 2018
Свидетельство о публикации №118041704389
Свидетельство о публикации №118041704389
Рецензии