Ветрык малады гнаў-каціў па полі
Леташні лісток, сцёрты і пажоўклы.
Ты з мяне смяялася, я гуляў, сваволіў.
Толькі сёння ціха, думкі мае змоўклі...
Не, не спяць яны, думаюць пра тое,
Як цябе сустрэць пад малым дубочкам.
Для мяне, павер, месца не пустое,
Не забыла ты? Памятаюць ночкі!
Я сюды таксама кожны раз прыходжу,
Восенню і ўзімку, і вясною ранняй,
Каб цябе ўспомніць і лісток прыгожы,
Сімвал незабыўнага нашага кахання.
Сэрца лiст
© Copyright: Павел Литвинович, 2018
Свидетельство о публикации №118031900828
Свидетельство о публикации №118031900828
Рецензии