Хаваюся ад успамінаў.
Яны-клінок у маю спіну.
І нікне прага да жыцьця,
жадаю толькі забыцьця.
Яшчэ-збавеньня ад пакуты,
бо сэрца да крыжа прыкута.
Усё набрынялае крывёй,
паціху выціскае боль.
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.