Да Вясны - ўжо не вернецца,
Неба блакіті і яркае сонца,
Од людскага вока атулілі,
Хмар беласнежных рукі-крылы!
Апошняе цяпло сышло травой засохлаю,
Той восенню і лістотаю жоўклаю,
І будучыні - няўмольны бег,
На зямлю мокрую - кладзецца снег!
А вятры - не, што амаль не бывае!
І ахіні фарбы - снег зачыняе,
Барвовыя, чорныя, ледзь жаўтлявыя,
Сумна - нязыркія, у палатне каравыя!
Апошняе цяпло сышло травой засохлаю,
Той восенню і лістотаю жоўклаю,,
І будучыні - няўмольны бег,
На зямлю мокрую - кладзецца снег!
І наступы змяркання, і - імга,
Так для душы запатрабуюць цяпла,
Што паляцела дзе то небасхілам
Такім далёкім і настолькі мілым!
Снежань 2017
Фарбы заходу
© Copyright: Ключник Олег, 2017
Свидетельство о публикации №117121710220
Свидетельство о публикации №117121710220
Рецензии
