Ночка ціхая, серабрыцца,
Я да сэрца цябе притуліў:
Ой, дзяўчына, ты - чараўніца,
Мне – шкада, я цябе не забыў!
Вусны мілай - пялёсточкамі
Для мяне тады толькі квітнелі,
Так шчаслівыя, гэтай ночачкай,
Для мяне ў гэту ноч пунсавелі!
Абдымаліся мы, з трапятаннем,
Што стварылі нам біццё сэрцаў.
І шаптала ноч, з разуменнем , -
Хай не будзе той казцы - канца!
У парку старам мы - развіталіся,
У далеч клікалі нашы светы,
Толькі казка - не канчалася,
Што прыдумалі той пары!
Лістапад.2017
Гэтай ночачкай
© Copyright: Ключник Олег, 2017
Свидетельство о публикации №117111510843
Свидетельство о публикации №117111510843
Рецензии