Ластаўка, лета вястун,
Імчыць у нябеснай прасторы,
Майскага ветру пястун,
Свавольнік у паветраным моры.
Я разумею цяпер
Імчання твайго выкрунтасы.
Ведаю, ластаўка, вер:
Лётаюць так толькі асы!
Што ў параўнанні з табою
Палахлівы палёт вераб’я!
Яму непрыступнай сцяною
Ўстае твая вышыня.
Смерці нябачная метка,
Секунда - й разбіцца можна,
Затое жывеш без клеткі,
Няхай і не асцярожна.
Ластаўка! Вольны ты птах!
Вецер насустрач хвошча,
А ты згубіла свой страх!
Гэтаму я і зайздрошчу...
Вольны птах
© Copyright: Павел Литвинович, 2017
Свидетельство о публикации №117102307701
Свидетельство о публикации №117102307701
Рецензии