Змоўкнуць, закрыць i пайсцi,
Дзверы, адчуўшы трывогу.
Зноўкi, каб заўтра знайсцi,
Вочы раскрыць у падмогу.
Калi гаворыш ты шмат-
Мала з тых слоўцаў карысцi.
Сёння маўчанню я рады,
Бо з iм знаходзiцца выйсце…
Хоць ты й закрыеш вароты,
Што прапускаюць iмгненнi,
Ды не схавацца ад слоты,
Лiўнем прамочыш сумленне.
З сэрцам душою абняуўшыся,
Здолееш годна прайсцi,
Зможаш, каханай прызнаўшыся,
Ты ў каханне зайсцi.
Змоукнуць
© Copyright: Павел Литвинович, 2017
Свидетельство о публикации №117101401507
Свидетельство о публикации №117101401507
Рецензии