Прайшлі гады, але памятаецца ўсё гэта -
П'янлівы пах травы, не гарачае лета,
І ў гліняным збанку сырадой
Узлесак, рэдкалессе, дом роднай!
І цішыня, якая была з намі,
Заходні вечар, неба з аблокамі,
Што рухаліся, стоўпіўшыся нябёсамі,
Каласы жыта, шум бяроз над намі….
Усё памяць можа асцярожна захаваць,
У нягод хвіліны – памага чакаць!
Але потым, хаця бы трошачкі позняй,
Аддай у свядомасць для сваіх - дзяцей!
Роднае
© Copyright: Ключник Олег, 2017
Свидетельство о публикации №117101308204
Свидетельство о публикации №117101308204
Рецензии