Из М. Башлакова 28
СУСТРЭЧЫ
Міхасю Канстанцінавічу Міцкевічу
1
Прысяду на цёплы валун каля поля,
Падумаю: доля мая ці нядоля –
Вось так па дарогах Айчыны блукаць,
Бясконца чагосьці чакаць і шукаць.
Не знаю, чаго… Мо шчаслівае долі?
Хаця не бывае шчаслівай, відаць?..
Прысяду на цёплы валун каля поля –
Аблокі, як птушкі, удалеч ляцяць.
І штосьці пяшчотнае шэпча мне ветрык,
І поле бяскрайняе жытам шуміць,
І васілёк гэтак міла і светла
Вачыма Радзімы ласкава глядзіць…
ВСТРЕЧИ
Михасю Константиновичу Мицкевичу
1
Присяду на тёплый валун возле поля,
Подумаю: доля моя иль недоля –
Вот так по дорогам Отчизны блуждать
И бесконечно там что-то искать.
Но что я ищу?.. Может, счастье в той доле?
Но может ли доля счастливою быть?..
Присяду на тёплый валун возле поля –
И облако вдаль будет птицею плыть.
И нежное что-то прошепчет мне ветер,
И поле бескрайнее житом шумит,
И василёк, что так мил и так светел,
Глазами Отчизны в глаза мне глядит…
Свидетельство о публикации №117100607344