Из М. Башлакова 26

Міхась Башлакоў

ВОСЕНЬСКІ ПТАХ

Далеч дымкай замглёная.
Вечар спее ў палях.
Над дарогай стамлёнаю
Кружыць восеньскі птах.

І крычыць над пагоркамі,
Быццам плачацца мне.
Ды самому мне горка
На чужой старане.

Я і сам рад паплакаць,
Шэры восеньскі птах.
Недзе брэшуць сабакі
У сцямнелых палях.

І маркотна так крочыцца
Па чужой старане.
Птах жа ў змроку самоціцца,
Быццам плачацца мне…

ОСЕННИЙ ПТАХ

Даль за дымкой упавшей.
Вечер зреет  в полях.
Над дорогой уставшей
Кружит осени птах.

И кричит над холмами,
Словно плачется мне.
Сам живу со слезами
На чужой стороне.

Я и рад бы поплакать,
Серый осени птах.
Где-то лают собаки
В потемневших полях.

И уныло шагается
По чужой стороне.
Птах же в темени мается,
Словно плачется мне…


Рецензии