Як раніца раптоўнай,вясны,
Снягі сыдуць у зімовыя сны.
Нястомна, як мае гады,
Бягуць з гор струмені -куды!?..
Цячэ вада, цячэ хутка,
Цячэ вада і сыходзяць гады!
І Жыццё,- не бяжы так хутка!
Куды ты, ляціш, ты, - куды?
Не бяжы вада хоць на хвіліну,
Ну, чым цябе спыніць?
Цячэ вада без прыпынку,
Жыццё, - што павінен пражыць!
І гэты вясновы разліў,
Ізноў дасць у сэрца цёплы прыліў,
Надзею на наша спаткане,
Што хутка сустрэчу Каханне !
Цячэ вада, цячэ хутка,
Цячэ вада і сыходзяць гады!
І Жыццё,- не бяжы так хутка!
Куды ты ляціш, ты, - куды?
Не бяжы вада хоць на хвіліну,
Ну, чым цябе спыніць?
Цячэ вада без прыпынку,
Жыццё,- што павінен пражыць!
Верасень 2017
Вада як гады
© Copyright: Ключник Олег, 2017
Свидетельство о публикации №117092504956
Свидетельство о публикации №117092504956
Рецензии