Из М. Башлакова 19
***
Матчыны грыбы перабіраю,
Што прывезла сёння з Церухі.
І здаецца, зноў я адчуваю
Прэлы пах імшэлае страхі.
Бачу асцярожны след ласіны
У світальным восеньскім бары.
І прычулася, што зноў асіну
Падгрызлі над рэчкаю бабры.
Помню, як мурзатыя да пятак
Смажылі ля поля каласкі.
…Яшчэ спалі за туманам хаты,
А ўжо нас гукалі цягнікі.
Ад усіх забаў сваіх дзіцячых
Спадарожным поездам уцёк.
І у спешцы я забыў удачу,
І забыў са шчасцем вузялок.
Вось чаму цяпер перабіраю
З хваляваннем матчыны грыбы.
Ўсё здаецца, што між іх спаткаю
Мілыя дзіцячыя гады…
***
Мамины грибы перебираю,
Привезла мне их из Терюхи.
И так живо вновь я представляю
Прелый запах осени и мхи.
Вижу осторожный след лосиный
На рассвете осенью в лесу.
Слышу, как над речкою осину
Валит бобр в холодную росу.
Помню, как чумазые до пяток
Жарили на поле колоски.
…Ещё спали за туманом хаты,
А уже нам слышались гудки
Поездов, что от забав и детства
Нас с попутным ветром увезли
И от счастья мирного соседства
К поискам удачи понесли.
Потому теперь перебираю
Я с таким волнением грибы,
Что себя я в детство окунаю
Безвозвратно прожитой судьбы.
Свидетельство о публикации №117091805017