Из М. Башлакова 16

Міхась Башлакоў

ПАХНЕ ГРЫБАМІ

Пахне грыбамі ў лесе і хаце,
Пахне грыбамі…
Помню, сушыла грыбы мая маці
Даўнімі днямі.

З самага ранку ў печы паліла
Летнімі днямі,
Баравікі на саломе сушыла –
Пахла грыбамі…

Потым па восені ў нізкі нізала,
А за дварамі
Золкай пазёмкай шляхі замятала –
Пахла грыбамі…

Белыя нізкі на жэрдцы віселі
Над галавамі.
І мне з братамі ў цёплай пасцелі
Пахла грыбамі…

Дні тыя зніклі за шызай смугою,
Ды ўсё начамі
Сніцца дзяцінства маё залатое –
Пахне грыбамі…

ПАХНЕТ ГРИБАМИ

Пахнет грибами в лесу и в хате,
Пахнет грибами…
Помню, сушила грибы моя мать
Давними днями.

И спозаранку печку топила
Летними днями,
Боровики на соломе сушила –
Пахло грибами…

Позднею осенью в низки низала,
А за дворами
Промозглой позёмкой пути заметало –
Пахло грибами…

Белые низки на жерди висели
Над головами.
С братьями вместе в тёплой постели –
Нам пахло грибами…

Дни те исчезли за пеленою,
Всё же ночами
Снится мне детство моё золотое –
Пахнет грибами…