Из М. Башлакова 14

Міхась Башлакоў

***
Вечарэе, вечарэе…
Сонца коціцца за бор.
Між ялін паціху тлее
Непагашаны касцёр.

Пахне юшкай з свежай рыбы.
Жарты. Смех. Гармонь хрыпіць.
Над вадою чайкі ўсхліпы.
Поўня ў возера глядзіць.

І так добра мне і светла,
Бы крануў крылом анёл…
І чуваць, як у паветры
Лісце падае на дол.

***
Вечереет, вечереет…
Солнце катится за бор.
Между елей тихо тлеет
Непогашенный костёр.

И ухой со свежей рыбы
Пахнет. Шутки. Смех. Гармонь.
Над водою чайки всхлипы.
И луна – бери в ладонь.

И светло ложатся строчки:
Ангел пишет их крылом…
И я слышу, как листочки
Вьются, падают кругом.


Рецензии