У вырай цягнеццв кл1н жураул1ны,
Адлятаючы- сумна крычыць.
На балоце,як лета успам1ны,
журав1намi россып гарыць.
Паляцел1 м1лыя птах1,
пак1даюць родны прастор.
Восень сыпле за iмi слязам1
Ягад яркiх чырвоны узор.
Закружылi над родной старонкай,
Каб пабачыць яе прыгажосць.
Закурлыкалi песеньку звонка-
У душы зварушылася штось.
I ляцiць жураулiная песня,
Развiтанне нам шле з вышынi.
Залацiстая восень у сiнi нябеснай
Скача следам на рыжым канi.
журав1ны-клюква
Жураул1ная песня
© Copyright: Светлана Стешиц, 2017
Свидетельство о публикации №117091406259
Свидетельство о публикации №117091406259
Рецензии