Птушка

      Толькi сяду на ложак,
Гляну туды, за вакно,
Птушка прымроiцца зноў жа,
      Зноўку угледжу адно:
Пёра на бэзе - ззяе.
Месяцам! сонцам! зарой!
      Ай, як да шыбы спявае,
Знiкае яна за гарой...
Быццам галуб сiнякрылы.
      Здэцца, паўлiн залаты!
Вобразны, лёгкi i мiлы.
Дзейны, як свет малады!


Рецензии