Не верш, не проза , не быліна разносіць рэчаіснасць у пыл. Такі пасыл. Свярбяць і рукі друкаваць, і мозг не хоча адпачыць, бо вочы ўсё яшчэ пакрыху бачаць, а сэрца ўсё яшчэ баліць. Каб Вам не толькі пра любімых коткаў пачытаць. Натхніць у краіне нешта па-сапраўднаму змяніць! Галоўнае і слушнае на сёння! Бо мы ўсе як бы аб'елісь блёкату. І трызнім, трызнім, трызнім... А воз і сёння там. Галеча б'е ўжо па пЯтам...
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.