Адзін і той жа краявід, -
дамы і дрэвы наваколля.
Як на мяжы якой стаіш,
як за сцяной сядзіш не вольным.
Няма дзе ўзяць сабе вагню.
Няма дзе лёду даць умовай.
На Беларусі не знайду
па-беларуску дзе гавораць.
На Беларусі ўсё на плён!
Але знаёмстваў з незвычайным
не менш звычайнага было.
Ў нас столькі меж,
што мне не файна.
І толькі холад на мяжы.
Без адчування, што ўсе дома.
Адзін і той жа краявід, -
дамы і дрэвы зноў,
і зноў жа ж.
З выпадкова не спаленага
© Copyright: Владимир Кабердин, 2017
Свидетельство о публикации №117051907363
Свидетельство о публикации №117051907363
Рецензии