Кубiнцам Яраславу Максiму

акраверш

Кубінцам ЯРАСЛАВУ і МАКСІМУ
  Удзячнасць АКРАВЕРШАМ я нясу!
    Быць ДЗЕДАМ так далёка – немагчыма, -
       Іначай не выходзіць – толькі сум...
        НАДЗЕЯ – БАБКА яшчэ горш сумуе:
          Цалюткі дзень гаручы слёзы лье...
            А-а-а, напалохаліся? Я жартую,
              Мне с БАБАЙ НАДЗЕЙ ўсё ж вас не стае.


ЯРОШЫК з пальмай, быццам з бурачынай...
  Ракетка ў МАКСІМА – проста клас!
    А мама ТОНЯ – гэта цуд-дзяўчына, -
      Саўсім забалаваў там ТАТКА вас.
        Ласкавы будзьце, дзеці, паслухмяны.
          Абузай каб у жыцці вы не былі,
            Выконвайце ЖЫЦЦЯ ўрок старанна,
              Упарта крочце па радной Зямлі.


        І будуць ганарыцца ў БЕЛАРУСІ,


МАКСІМА з ЯРАСЛАВАМ шанаваць.
  Азарт жыцця ў радасці, не ў скрусе,
    Калі жыццё Радзіме аддаваць.
      Сур’ёзны атрымаўся АКРАВЕРШЫК, -
         Інакш і нельга. Я жадаю ўсім:
           Маркоту – прэч! Хай будуць сярод ПЕРШЫХ
              Узорныя ЯРОШЫК і МАКСІМ!


11-13 верасня 2009 года