які ж цудоўны будзе дзень, калі і пень знянацку расквітнее. Душа мая тады замлее, прыціхне, потым запяе ... тады хоць хай заслупянее, бы раз убачыць дзіва мне )))
К таму кажу, што абяцанкі жыццё па кроплям адбіраюць, распавядае хтось ўвечары , хто зранку... абы як планы нашыя схамячыць.
Намеры застаюцца скрозь намерамі... Нам трэба ўжо мяняць свае манеры !
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.