Сустрэча
У небе спяваюць дзіўныя песні сваі.
У небе, што відна ад краю да края,
У небе, там дзе мы быць не маглі.
Дык і адкуль жа ты тут,
Дзіўная птушка?
Як мы сустрэлісь з табою
На гэтай грахоўнай зямлі?
Так што я зараз трымаю нязручна
З сэрца трымценнем далоні тваі.
Я не шукаў цябе,
Бо не шукаюць
Вырая твараў
На гэтай зямлі.
Але ты прыйшла...
І ад краю да края
Сонца ўзыходзіць
Праз цемру ўначы.
Я не магу цябе чымсці прымусіць.
Быць разам са мною - то брыдка душы...
Ты ж усміхнулась, затым прытулілась...
І знік увесь страх - пагас у цішы.
Свидетельство о публикации №117012507543
Как чудно звучит! Хоть языком не владею, всё понятно и душу греет.
Вспомнился любимый Витебск, и глядя на картину написалось...
Новых радостных встреч Вам!
Ольга Ювчик 04.03.2017 20:54 Заявить о нарушении
Владислав Старицкий 06.03.2017 16:50 Заявить о нарушении