12, 12, 2016
і сёння верша не пішу. І сёння выгляд, што паэтка, не раблю. І сёння маю гонар я казаць, што толькі палітычны спіч магу пісаць! І спічам гэтым маю я намер зрабіць з грамадства моцны трымер, каб змог скасіць лухту , блявузганне , бо кроў ад іх ужо стыне ...стыне , чуваць яны ажно ў Рыме. А мо і далей і праз Ціхі акіян вяртаецца да нас ужо аглушальным рэхам і з грахамі, падвоены ў разы , таму і баімся мы, што нас не з тымі параўнаюць. А трэба ісці наперад для сябе , для дзетак нашых , унукаў ды нашчадкаў, бо вельмі ўжо да Беларусі звонку падкія. Каму мы на сняданак, каму на ланч, а хто ўпрыкуску да гарбаты ўжывае і гора,спадарства, ніякага не бачыць ...Дык і на колькі хопіць яшчэ нас , калі ўжо кожны з іх у асабліва жорсткай форме мае нацыю ...
© Copyright: Светлая Две Тысячи 10, 2016
Свидетельство о публикации №116121206108
Свидетельство о публикации №116121206108
Рецензии