я думаю на сёння вось пра што... КалІ ў дзверы да мяне пастукае Піхто...хоць дзед, ходзь нехта у фуражцы, што прачытаў у загадзе на мяне адмашку, рабіць што буду я тады ... Бо праляцелі неяк міма і гады, напрыканцы як- небудзь мне .. забіць бы гада..хоць аднаго... і сперадзі , не ззаду...каб бачыў, што мяне таксама ўжо дастаў
неяк так, спадарства
© Copyright: Светлая Две Тысячи 10, 2016
Свидетельство о публикации №116120106140
Свидетельство о публикации №116120106140
Рецензии