Ізноў пра жабу ў смятане
пакрыю ганьбаю сівыя валасы свае, калі прызнаю па жыцці паразу! Не зараз, не цяпер, мо потым...не адразу. Яшчэ я крыху пазмагаюся. Абставіны гідкІя, праўда. Хлусня і здрада побач, як хвароба, для беларуса стан , на жаль, штодзённы. То - не загана, лёс такі. Сядзець у багне, пакуль жаданне выбрацца з яе ...сасьпее. Не буду я чакаць астатніх. Бязглуздая надзея бо... на жаль . Гісторыя не новая ... і край занадта смачны... Інакш ... было б інакш. Заможна, годна ... і знянацку
Снова про лягушку в сметане
© Copyright: Светлая Две Тысячи 10, 2016
Свидетельство о публикации №116111603421
Свидетельство о публикации №116111603421
Рецензии