Басня Про царапину на мозге

Басня пра драпіну на мозгу

Жадаю вельмі, каб праныру
Прыбіла лёсам да абрыву...
Каб паказаўся існым тварам ...
Мо і не буду я тады сядзець
У багне з ўсімі разам ...
Падсуне на шляху істоту нехта-
Не ведаеш тады , у бок які ...
Паўзці ці ўжо і бегчы...
Спачатку думаеш, што ў цябе
На сёння свята ...
А потым... Забагата хітрых вельмі...
Забагата...
То розум просты , жорсткае ці сэрца...
Пачуцці да людзей на раз ...
Дапамагаюць збэсціць...
Лічыць слабым , калі ты проста
Ветлівы ...
Ды ну яго ...
Забаніць па жыцці ...
Каб сэрца больш не жэрлі.
Расчараванне - то не мой канёк ...
Саскочу... ў кеды ... ды ў бок )))


Рецензии