14, 11, 2016 Злуюся я

Крычыць ізноў маё сумленне... Не тое робіш ... Ну, прыціш хаду сваю...Мяняй напрамак на процьлеглы , Светлая...Ідзеш бо ў багну...з усімі разам... Нас засталося труціць толькі газам ... Ужо печкі адмысловыя чакаюць...І вопратку здымаюць... Кішэні ўжо пустыя ...скрозь ... манеткі брынькаюць яшчэ ў кагосці... І
гэта не так проста ўсё...Піхае ўлада нас на супраціў, а мы яшчэ спрабуем ціўкаць...Як тыя вераб'і, што ў мароз сядзяць на дроце з токам ...шчаслівыя...што ўсё яшчэ жывыя...


Рецензии