Шли ребята на смерть , шли ребята ...
Молодые совсем пареньки ...
Шли за Родину с автоматом ,
И с винтовками тоже шли ...
И в заплечных мешках ( мама , мама )
Хлеба края , как край земли ,
И в тряпице холщёвой сало ,
Чтобы сытно было вдали ...
Пара банок тушёнки навзничь
Подарил в путь военкомат ,
Уходили в войну ребята ,
На плечах шинель толстой скаткой ...
Вчера - дети , сегодня - солдаты
За Своё , за мирное Завтра ,
Ты Солдат , Ты всегда СОЛДАТ !!!
Похоронки бегут чёрным дымом ,
Слёзы Матери землю солЯт ...
Что ж поделать , солдатик , мой милый ,
Из веков по векАм так сложилось :
Где Война - там есть Смерть и могила ...
Где Война - там всегда Ты Солдат ...
16:10 19.10. 16 г. / Ю.В.
Война обыденностью стала...
© Copyright: Юлия Вапке, 2016
Свидетельство о публикации №116101906593
Свидетельство о публикации №116101906593
Рецензии
Перевёл на белорусский язык:
Пайшлі пацаны на смерць. Пайшлі.
Зялёныя зусім, вераб'і.
За Радзіму — з ружжом, ці з АК,
Як згадала чыясьці рука.
А ў сідарах (мама, матуля!)
Хлеба кавалак — як край зямлі,
Сала ў анучы, каб куля
Не на пусты страўнік. Пайшлі пацаны, пайшлі.
Дзве бляшанкі тушонкі — «наце»,
Шчодры дар ад ваенкама.
Учора — дзеці, сёння — у ваце,
Шынель на горбе, мазгоў няма.
За сваё, за маё, за «заўтра»,
Крок-другі — і ў нябыт, у адкат.
Ты салдат. Гэта кроў і праўда.
Ты заўсёды цяпер салдат.
Чорным дымам ляцяць паперкі,
Соляць маці слязьмі труну.
Што зробіш, мой мілы, мой верны?
Звек-вякоў вось такі замут:
Дзе вайна — там магіла і церні.
Дзе вайна — там салдата кут.
Тадеуш Други 09.02.2026 23:30 • Заявить о нарушении
Пайшлі пацаны на смерць. Пайшлі.
Зялёныя зусім, вераб'і.
За Радзіму — з ружжом, ці з АК,
Як згадала чыясьці рука.
А ў сідарах (мама, матуля!)
Хлеба кавалак — як край зямлі,
Сала ў анучы, каб куля
Не на пусты страўнік. Пайшлі пацаны, пайшлі.
Дзве бляшанкі тушонкі — «наце»,
Шчодры дар ад ваенкама.
Учора — дзеці, сёння — у ваце,
Шынель на горбе, мазгоў няма.
За сваё, за маё, за «заўтра»,
Крок-другі — і ў нябыт, у адкат.
Ты салдат. Гэта кроў і праўда.
Ты заўсёды цяпер салдат.
Чорным дымам ляцяць паперкі,
Соляць маці слязьмі труну.
Што зробіш, мой мілы, мой верны?
Звек-вякоў вось такі замут:
Дзе вайна — там магіла і церні.
Дзе вайна — там салдата кут.
Тадеуш Други 09.02.2026 23:30 • Заявить о нарушении
На это произведение написано 6 рецензий, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.